VIII SA/Wa 244/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2009r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 roku postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej Decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] marca 2009r. nr [...] oraz Decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z [...] grudnia 2008r. nr [...] Pismem z dnia 18 marca 2009r. złożonym wraz ze skargą na Decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2009r. nr [...]pełnomocnik skarżącego doradca podatkowy M. R. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług na kwotę powyżej [...] zł. Jako uzasadnienie wniosku podał, że: • wykonanie decyzji to jest zapłata zaległości podatkowej w niej określonej przekracza możliwości finansowe skarżącego i zagraża dalszemu bytowi jego firmy oraz firmy jego żony [...], • firma skarżącego zatrudnia 23 pracowników, osiągnęła w 2008 roku dochód [...] zł, obrót w styczniu 2009r. wyniósł [...] zł zł, a w lutym - [...] zł. Przedstawiając powyższe okoliczności skarżący argumentuje, że wobec obecnej trudnej sytuacji na rynku, wykonanie decyzji mogłoby spowodować redukcję zatrudnienia w jego firmie, utratę płynności finansowej prowadzącą nawet do likwidacji firmy i tym samym brak możliwości wywiązywania się przez niego ze zobowiązań wobec kontrahentów, w tym wobec jednostek budżetowych, które na skutek utraty dostaw będą miały problemy z szybkim znalezieniem nowych dostawców, których musza pozyskiwać w trybie przepisów o zamówieniach publicznych. Okoliczności te – zdaniem skarżącego sprawiają, że interes podatnika (skarżącego) i interes publiczny przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Należy przy tym zauważyć, że w samej skardze na Decyzję Dyrektora Izby Skarbowej Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonalności zarówno Decyzji Dyrektora Izby Skarbowej jak i Decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, nie przedstawiając jednak w tej skardze żadnych argumentów na poparcie swojego wniosku. Złożony wraz ze skargą osobnym pismem wniosek o wstrzymanie wykonalności zawiera argumentację przemawiająca za wstrzymaniem wykonania, jednak dotyczy tylko Decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. W tej sytuacji Sad przyjął, że przedstawiona we wniosku argumentacja dotyczy również zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonalności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obie przesłanki ustawowe wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji mają charakter normy skonstruowanej w sposób ogólny, nie pozwalający na przyporządkowanie konkretnym stanom faktycznym jednoznacznych parametrów, których zaistnienie pozwalałoby na wstrzymanie wykonania decyzji lub odmowę jej wstrzymania. Należy jednak przyjąć, że wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 u.p.p.s.a. należy traktować jako wyjątek od zasady wykonalności decyzji w sprawach podatkowych mimo wniesienia odwołania od tych decyzji (w brzmieniu przepisów Ordynacji podatkowej w okresie do końca 2008r. mających zastosowanie do Decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej), dlatego też ten wyjątek może być stosowany tylko w przypadkach, gdy sąd rozpatrując stosowny wniosek nie ma wątpliwości co do tego, że zachodzą przesłanki wstrzymania wykonalności. Tak więc zdaniem Sądu orzekającego w sprawie niniejszej zastosowanie wstrzymania wykonalności decyzji podatkowej byłoby możliwe, gdyby zostało wykazane ponad wszelką wątpliwość, że wykonanie tej decyzji spowoduje szkodę majątkowa, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot (z odsetkami) wyegzekwowanego świadczenia w przypadku uchylenia decyzji, bądź też doprowadzi do nieodwracalnych skutków w postaci likwidacji przedsiębiorstwa skarżącego. Wykazanie okoliczności, których istnienie mogłyby prowadzić do wniosków jak wyżej jest obowiązkiem skarżącego. To na okolicznościach przedstawianych przez skarżącego i w oparciu o materiał dowodowy znajdujący się w aktach sprawy Sąd musi się oprzeć rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania. Sąd nie jest zobowiązany do poszukiwania w tym zakresie dodatkowych dowodów czy też przeprowadzania szczegółowych analiz sytuacji majątkowej skarżącego dla oceny zasadności wniosku. Zdaniem Sądu skarżący nie przedstawił okoliczności, które w sposób nie budzący wątpliwości prowadziłyby do oceny, że wykonanie decyzji podatkowej doprowadzi do nieodwracalnych skutków lub wyrządzi znaczne szkody. Jak wynika z wniosku skarżącego, kwota zobowiązania podatkowego, która może być wyegzekwowana od niego nie przekracza połowy dochodów osiągniętych przez niego za poprzedni rok, a z drugiej strony wynosi ok. 15% wartości miesięcznych obrotów (przychodu) z prowadzonej działalności. Skarżący nie przedstawił żadnych analiz, z których wynikałoby, że pozbawienie firmy środków obrotowych w kwocie objętej decyzją podatkową spowodowałoby istotne zaburzenie w działalności jego przedsiębiorstwa, nie przedstawił tez żadnych informacji o swoich zasobach finansowych i majątkowych. Należy zauważyć, że co najmniej od uzyskania w końcu października 2008r. protokołu z kontroli UKS skarżący mógł liczyć się z koniecznością zapłaty kwoty wynikającej z tego protokołu. Kwota ta odpowiada w przybliżeniu (biorąc pod uwagę wskazywany przez Skarżącego dochód za 2008r w kwocie [...] zł) dochodowi Skarżącego osiąganemu za okres od otrzymania protokołu kontroli do czasu złożenia rozpatrywanego wniosku o wstrzymanie wykonalności decyzji (blisko 5 miesięcy). Gdyby zatem Skarżący wykazał się niezbędną w działalności gospodarczej zapobiegliwością i ostrożnością, to nie sięgając nawet do innych rezerw finansowych mógł w tym czasie zgromadzić bez istotnego ograniczenia działalności gospodarczej odpowiednie środki na zapłacenie przedmiotowego zobowiązania podatkowego. Biorąc to wszystko pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, ze brak jest przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 u.p.p.s.a.