VIII SA/Wa 245/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2009r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 roku postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] marca 2009 r. nr [...] oraz decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z [...] grudnia 2008 r. nr [...] Pismem z dnia 23 marca 2009r. złożonym wraz ze skargą na Decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2009r. nr [...] pełnomocnik skarżącego doradca podatkowy M. R. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług na kwotę powyżej [...] złotych. Jako uzasadnienie wniosku podał, że: • wykonanie decyzji to jest zapłata zaległości podatkowej w niej określonej przekracza możliwości finansowe skarżącego i zagraża dalszemu bytowi jego firmy, • firma skarżącego zatrudnia [...] pracowników, jej zobowiązania wynoszą około [...] złotych, należności stanowią podobną kwotę co zobowiązania, skarżąca spółka zaciągnęła kredyt [...] złotych oraz kredyt na rachunku bieżącym [...] złotych (debet wykorzystany [...] złotych), jej miesięczna wartość zobowiązań z tytułu leasingu wynosi [...] złotych, zaś jej obrót miesięczny wynosi około [...] złotych. Przedstawiając powyższe okoliczności pełnomocnik skarżącego argumentuje, że wobec obecnej trudnej sytuacji na rynku, wykonanie decyzji mogłoby spowodować redukcję zatrudnienia w firmie skarżącego i obciążenie budżetu państwa kosztami utrzymania byłych pracowników. Okoliczności te – zdaniem pełnomocnika skarżącego sprawiają, że interes podatnika (skarżącego) i interes publiczny przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto pełnomocnik skarżącej spółki podnosi, że zapłata całości sumy należności podatkowych spowoduje, iż firma zapłaci kary umowne w wysokości [...] złotych. Pełnomocnik skarżącej wskazał również, że w przypadku likwidacji spółka posiada majątek na spłatę należności podatkowych, jednak zależy jej na dalszym prowadzeniu działalności i utrzymaniu miejsc pracy. Do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy wykonywanie zaskarżonej decyzji spowoduje szkody, takie jak kary umowne, odszkodowania dla pracowników, utracone przez spółkę korzyści i w przypadku wygrania procesu przez skarżącą spółkę narazi Skarb Państwa na odpowiedzialność odszkodowawczą. Należy przy tym zauważyć, że w samej skardze na Decyzję Dyrektora Izby Skarbowej Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonalności zarówno Decyzji Dyrektora Izby Skarbowej jak i Decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, nie przedstawiając jednak w tej skardze żadnych argumentów na poparcie swojego wniosku. Złożony wraz ze skargą osobnym pismem wniosek o wstrzymanie wykonalności zawiera argumentację przemawiająca za wstrzymaniem wykonania, jednak dotyczy tylko decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. W tej sytuacji Sad przyjął, że przedstawiona we wniosku argumentacja dotyczy również zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonalności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu spoczywa przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, określone w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ogólne powołanie się na trudną sytuację finansową skarżącej spółki bez wskazania konkretnych zagrożeń związanych z wykonaniem zaskarżonej decyzji nie może skutkować wstrzymaniem jej wykonania. Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku. W realiach niniejszej sprawy brak jest wystarczających podstaw do kontynuowania postępowania w niniejszej, incydentalnej sprawie. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.