VIII SA/Wa 251/18

WyrokWSA w Warszawie2018-06-27

Skład orzekający: Marek Wroczyński, Justyna Mazur, Iwona Szymanowicz- Nowak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy prawidłowo ustalił zobowiązanie w podatku od nieruchomości za styczeń 2017 r. dla działki oznaczonej jako "tereny mieszkaniowe", opodatkowując zarówno budynek mieszkalny, jak i grunty, opierając się na danych z ewidencji gruntów i budynków, mimo twierdzeń podatniczki, że nie posiada gruntów do opodatkowania?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy podatkowe prawidłowo ustaliły zobowiązanie w podatku od nieruchomości za styczeń 2017 r. Podstawą opodatkowania były dane z ewidencji gruntów i budynków, która ma walor dokumentu urzędowego i decydujące znaczenie dla wymiaru podatków lokalnych. Opodatkowaniu podlegają zarówno grunty, jak i budynki, a podatnik nie ma wyboru, od którego przedmiotu uczyni zadość obowiązkowi. Stawki podatkowe były zgodne z uchwałami rady gminy i nie przekraczały stawek maksymalnych.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza ustalającą zobowiązanie w podatku od nieruchomości na 2017 r. dla skarżącej. Decyzje te dotyczyły opodatkowania budynków mieszkalnych oraz gruntów na działce nr [...] przy ul. G. [...] w K. Skarżąca kwestionowała opodatkowanie gruntów, twierdząc, że po zniesieniu współwłasności jest właścicielką wyłącznie zabudowanej budynkiem mieszkalnym działki, a nie terenów mieszkaniowych. Organy podatkowe oparły wymiar podatku na danych z ewidencji gruntów i budynków, uwzględniając zniesienie współwłasności z dniem 1 stycznia 2017 r. i ustalając podatek za jeden miesiąc (styczeń 2017 r.).
Rozstrzygnięcie
Oddalenie skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Sędzia WSA Iwona Szymanowicz- Nowak, Protokolant Sekretarz sądowy Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2018 r. w Radomiu sprawy ze skargi H.J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości na 2017 rok oddala skargę. Przedmiotem skargi H. J. S. (dalej: "skarżąca", "strona", "podatnik"), wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako "Sąd") jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. (dalej: "organ odwoławczy", "Kolegium" lub "SKO") z [...] stycznia 2018 r., utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Gminy K. (dalej: "organ I instancji" lub "Burmistrz") z [...] listopada 2017 r. Przedmiotem tych decyzji było ustalenie skarżącej zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2017 r. w kwocie [...] zł. Jako podstawę prawną w uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało między innymi przepisy art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1, art. 3 ust. 4, art. 6 ust. 6, art. 4 ust. 1 pkt 1 oraz art. 5 ust. 1 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2017r., poz. 1785 ze zm.; dalej: "PodLokU" lub "upol") oraz art. 21 ustawy z 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 2101; dalej "upgik"). W uzasadnieniu powołało się również na treść uchwały Rady Miejskiej w K. Nr XII/97/2015 z [...] grudnia 2015 r., zmienionej uchwałą Nr XXIII/206/2016 Rady Miejskiej w K. z dnia [...] grudnia 2016 r., określającej wysokość stawek podatku od nieruchomości. Decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym. Burmistrz, decyzją wymiarową z [...] listopada 2017r. ustalił skarżącej oraz T. S. zobowiązanie w podatku od nieruchomości na 2017 r. za jeden miesiąc (styczeń) 2017r. w kwocie [...] zł, z nieruchomości należącej do ww. (odpowiednio po ½ udziału) położonej w K., ul. G. [...]. Do podstawy opodatkowania organ I instancji przyjął: budynek mieszkalny o powierzchni [...] m2 (według stawki 0,6000 zł = [...] zł) oraz grunty o powierzchni [...] m2 (według stawki 0,2500 zł = [...] zł). Wyjaśnił przy tym, że wymiaru podatku dokonał na podstawie informacji i danych z ewidencji gruntów i budynków, a z budynków na podstawie informacji złożonych przez podatnika. Wskazał, że jak wynika z zawiadomienia o zmianie ze Starostwa Powiatowego w K. oraz Postanowienia Sądu Rejonowego w K. nastąpiło zniesienie współwłasności działki Nr [...] położonej przy ul. G. [...] w K. zabudowanej budynkiem mieszkalnym. Ww. postanowienie Sądu uprawomocniło się z dniem [...] stycznia 2017 r. Dodał, iż w tych okolicznościach organ I instancji wszczął postępowanie podatkowe celem ustalenia podatku od nieruchomości za miesiąc styczeń 2017 r. W odwołaniu od tej decyzji skarżąca podniosła, że nie posiada rodzaju nieruchomości – grunty do opodatkowania na należącej do niej zabudowanej działce nr [...] o pow. [...] m2. Obecnie, po zniesieniu współwłasności jest właścicielem zabudowanej budynkiem mieszkalnym działki Nr [...] o ogólnej powierzchni [...] m2. Sposobem korzystania jest i była działka zabudowana, nie tereny mieszkaniowe. Na tej zabudowanej działce nie posiada grantów miejskich. Działka budowlana była na przyległej działce, na której wybudowano w 2017 r. budynek mieszkalny piętrowy, którego garaż przyległy jest do ściany jej budynku mieszkalnego, nieocieplonego, dwuizbowego o powierzchni użytkowej [...] m2. Sklasyfikowanie zabudowanej działki Nr [...] zamieszkałej nieprzerwanie od 1958 r. jako działka budowlana jest błędem dokumentów urzędniczych. Utrzymując w mocy decyzję Burmistrza, Kolegium przedstawiło na wstępie dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie oraz jej ramy prawne, tj. art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 3 ust. 4, art. 6 ust. 6, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 5 ust. 1 upol, jak również art. 21 ust. 1 upgik. Odnosząc treść tych przepisów do ustaleń faktycznych sprawy wskazało, że skarżąca oraz T. S. do [...] stycznia 2017r. były współwłaścicielkami przedmiotowej w sprawie nieruchomości, tj. działki nr [...] o powierzchni [...] m2, zabudowanej budynkiem mieszkalnym murowanym o powierzchni użytkowej [...] m2. Prawomocnym od dnia [...] stycznia 2017 r. postanowieniem Sądu Rejonowego w K. z [...] lutego 2016 r. (sygn. akt [...]) zniesiono współwłasność tej nieruchomości w ten sposób, że przyznano ją na własność skarżącej. O powyższym organ podatkowy w sprawie został powiadomiony przez Starostę K. zawiadomieniem o zmianie z [...] maja 2017 r. Z tej przyczyny, postanowieniem z [...] września 2017 r. wszczęto z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości na 2017r., przy czym z uwagi na fakt, że współwłasność tej nieruchomości została zniesiona [...] stycznia 2017r., wymiaru podatku dokonano za jeden miesiąc, tj. styczeń 2017 r. Organ odwoławczy dodał, że stan prawny przedmiotowych nieruchomości jest uregulowany i jej prawni współwłaściciele są ujawnieni w rejestrach urzędowych, jakim jest ewidencja gruntów. Skarżąca w styczniu 2017 r. była współwłaścicielem, przedmiotowej nieruchomości i okoliczność ta określa jej status jako podatnika podatku od nieruchomości. Jednocześnie zdaniem Kolegium, ustalona kwota zobowiązania jest prawidłowa. Stawki podatkowe ustanowione w art. 5 ustawy nie zostały bowiem przekroczone i są zgodne z treścią uchwały Rady Miejskiej w K. Nr XII/97/2015 z dnia [...] grudnia 2015 r. zmienionej uchwałą Nr XXIII/206/2016 Rady Miejskiej w K. z dnia [...] grudnia 2016 r. w sprawie określenia stawek w podatku od nieruchomości, w tym określonych stawek podatku od nieruchomości od gruntów pozostałych 0,25 zł od 1m2 powierzchni, które nie przekraczają stawek maksymalnych (por. obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 28 lipca 2016 r. w sprawie górnych granic stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych w 2017 r.; M.P. z 2016 r., poz. 779; stawki te w 2017 r. nie mogą przekroczyć rocznie 0,47 zł od 1 m2 powierzchni). Podatek za 1 miesiąc 2017r. wyniósł prawidłowo [...] zł. Tym samym zarzuty odwołania Kolegium uznało za nieuzasadnione, gdyż podstawą wymiaru podatku stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, której zakładanie i prowadzenie należy do starosty. W skardze do Sądu, która ma charakter opisowy, skarżąca powtórzyła prezentowane w postępowaniu podatkowym okoliczności w sprawie. W szczególności podniosła, że na nieruchomości ogrodzonej i zamieszkałej od 1958 r. stanowiącej działkę nr [...] zabudowanej budynkiem mieszkalnym o pow. użytkowej [...] m2 nie posiada do opodatkowania gruntów wskazanych w decyzji. Dodała jednocześnie, że po zniesieniu współwłasności jest właścicielem zabudowanej budynkiem mieszkalnym działki, a nie terenów mieszkaniowych. Odpowiadając na skargę, Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zawarte w wydanym rozstrzygnięciu. W załączeniu do pisma procesowego z [...] czerwca 2018 r. skarżąca przedłożyła kopie szeregu pism i orzeczeń, wnosząc o ich dołączenie do akt sprawy i rozpatrzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się zatem do zbadania, czy organy administracji (podatkowe) w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w sposób przewidziany w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "ppsa."). Zgodnie z art. 134 § 1 ppsa, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który to przepis nie ma w niniejszej sprawie zastosowania. Badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie stwierdził bowiem naruszeń, które uzasadniałyby wyeliminowanie decyzji organów podatkowych z obrotu prawnego. Sporem w niniejszej sprawie objęta jest okoliczność zasadności opodatkowania nieruchomości gruntowej zlokalizowanej w K. przy ulicy G. [...] i oznaczonej jako działka o nr ewid. [...]. Organy podatkowe ustaliły bowiem skarżącej i T. S. zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za jeden miesiąc (styczeń) 2017 r. przyjmując za przedmiot opodatkowania budynek mieszkalny oraz grunty (działkę o nr ewidencyjnym [...], na której posadowiony jest budynek). Za podstawę wymiaru podatku, w świetle treści art. 21 ust. 1 upkig, w odniesieniu do nieruchomości gruntowej organy podatkowe przyjęły dane wynikające z rejestru gruntów ([...] m2), zaś w odniesieniu do wymiaru podatku od budynku mieszkalnego przyjęły jego powierzchnię użytkową wskazaną przez skarżącą ([...] m2 ). Uwzględniły przy tym okoliczność, iż w odniesieniu do będącej przedmiotem decyzji nieruchomości, z dniem [...] stycznia 2017 r. dokonano zniesienia współwłasności i od dnia [...] stycznia 2017 r. skarżąca jest jej jedynym właścicielem, zaś przed tą datą nieruchomość pozostawała we współwłasności skarżącej i T. S.w częściach równych. Ustaliły przy tym, iż działka nr [...] o pow. [...] m2 zlokalizowana jest w K. przy ulicy G. [...], jest zabudowana budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej [...] m2. Jak wynika z treści skargi skarżąca nie zgadza się opodatkowaniem działki, twierdzi bowiem, iż rodzaju gruntów jakie wymieniono w decyzji nie posiada, a opodatkowaniu polega wyłącznie budynek mieszkalny o pow. użytkowej [...] m2. Organy podatkowe tymczasem, przyjmując za podstawę dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków (aktualnej w 2017r.) dokonały w realiach niniejszej sprawy wymiaru podatku od nieruchomości przyjmując za podstawę opodatkowania obydwa ww. przedmioty opodatkowania, tj. budynek mieszkalny oraz grunty (działkę o nr ewidencyjnym [...], na której posadowiony jest ww. budynek). Przy czym zgodnie z zawiadomieniem o zmianie wymiaru podatku dokonały za 1 miesiąc 2017 r. (styczeń). Rację w sporze przyznać należy organom podatkowym. Przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie podatkowe odpowiada w pełni zasadom ogólnym przewidzianymi w Op, natomiast zebrany w sposób kompletny (art. 122, art. 187 § 1 Op) materiał dowodowy i jego ocena, zgodna w ocenie Sądu z treścią art. 191 Op były wystarczające do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada zaś dyspozycji art. 210 § 4 Op. Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 i ust. 2 upol opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: grunty, budynki lub ich części oraz budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Opodatkowaniu nie podlegają natomiast użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Podatnikami podatku od nieruchomości, na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 tej ustawy są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3. Jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach, z zastrzeżeniem ust. 4a-5 (art. 3 ust. 4 ustawy w brzmieniu obowiązujacym do dnia 14 lipca 2017 r.). Podstawę opodatkowania stanowi zaś, w świetle art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 upol dla gruntów - powierzchnia; dla budynków lub ich części - powierzchnia użytkowa. W świetle natomiast art. 5 ust. 1 upol rada gminy, w drodze uchwały, określa wysokość stawek podatku od nieruchomości. Zgodnie z art. 6 ust. 1 upol obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku. Art. 21 ust. 1 upgik stanowi, że podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Dane te, w świetle poglądów prawnych prezentowanych w orzecznictwie sądów administracyjnych, które Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela mają decydujące znaczenie dla wymiaru podatków lokalnych i mają walor dokumentu urzędowego. Danych tych nie może zmieniać organ podatkowy (por. np. wyrok. WSA w Warszawie z 14 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 2391/14, NSA z 13 stycznia 2015 r., sygn. akt II FSK 3109/12 oraz WSA w Gdańsku z 23 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 166/14; dostępne na stronie internetowej pod adresem www.cbois.nsa.gov.pl). Odnosząc treść tych przepisów do realiów rozpoznawanej sprawy Sąd podkreśla, że stan faktyczny w istocie nie jest sporny. Z danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków przyjętych za podstawę wymiaru podatku od nieruchomości na 2017 r. wynika bowiem, że skarżąca do [...] stycznia 2017 r. była wraz z T.S. współwłaścicielem działki nr [...] o powierzchni [...] ha, położonej w K. przy ulicy G. [...], oznaczonej w tym rejestrze jako użytki "B" i opisane jako "tereny mieszkaniowe". Współwłasność została zniesiona od dnia [...] stycznia 2017 r., od której to daty zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w K. z dnia [...] lutego 2016 r. w sprawie sygn. akt [...] właścicielem tej nieruchomości jest skarżąca. Organy podatkowe prawidłowo zatem uznały, że na skarżącej (solidarnie z T. S.) ciąży obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości za styczeń 2017 r. Zgodnie z tym rejestrem, w ocenie Sądu za podstawę opodatkowania prawidłowo przyjęły nadto grunt o powierzchni [...] m2 oraz posadowiony na nim budynek mieszkalny o powierzchni [...] m2. Skarżąca kwestionuje jedynie, powielając argumentację prezentowaną w dotychczas prowadzonych postępowaniach sądowych z jej skarg (m.in. w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 909/17 tut. Sądu), opodatkowanie gruntu, jego rodzaju, którego jak twierdzi nie posiada. Powtórzenia zatem po raz kolejny wymaga, że w świetle przepisów upol (art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 upol) opodatkowaniu podlegają zarówno grunt, jak i budynek. Podatnik nie ma zatem wyboru, od którego przedmiotu uczyni zadość obowiązkowi podatkowemu. Przepisy w tym względzie są jasne i czytelne. Organy podatkowe działały zatem w zgodzie z obowiązującym prawem. Z treści skargi nie wynika natomiast, aby skarżąca kwestionowała mieszkaniowe przeznaczenie wskazanej w decyzji działki. Nie jest też kwestionowany fakt posiadania tytułu własności do tej działki. Tym samym brak jest podstaw do podzielenia argumentacji skargi, prowadzącej do wykazania, iż organy nie miały podstawy do ustalenia wymiaru podatku w odniesieniu do nieruchomości gruntowej wskazanej w zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu organy podatkowe trafnie przy tym zastosowały do ustalenia stawki podatku w odniesieniu do nieruchomości gruntowej zapisy uchwały Rady Miejskiej w K. Nr XII/97/2015 z [...] grudnia 2015 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2015 r. poz. 10781), zmienionej uchwałą Nr XXIII/206/2016 Rady Miejskiej w K. z dnia [...] grudnia 2016 r. zmieniającej uchwałę w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2016 r., poz. 11204). W § 1 uchwały Nr XII/97/2015 wskazano, iż: "Określa się następujące stawki podatku od nieruchomości obowiązujące na terenie Gminy K.: 1) od gruntów: a) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej bez względu na sposób sklasyfikowania w ewidencji gruntów i budynków - 0,73 zł od 1m2 powierzchni, b) pod wodami powierzchniowymi stojącymi lub wodami powierzchniowymi płynącymi jezior i zbiorników sztucznych - 4,10 zł od 1ha powierzchni, c) pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego - 0,25 zł od 1m2 powierzchni; związanych z wytwarzaniem, przesyłaniem, dystrybucją i handlem energią elektryczną - 0,89 od 1m2 powierzchni;". Zgodnie z uchwałą nr XXIII/206/2016 zapisy uchwały nr XII/97/2015 zostały zmienione poprzez zapis: "§ 1. W uchwale Nr XII/97/2015 Rady Miejskiej w K. z dnia [...] grudnia 2015r w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości (ogłoszona w Dz. Urz. Województwa [...] z 2015r. poz. 10781) wprowadza się następujące zmiany: 1) w § 1. pkt. 1 lit c otrzymuje brzmienie: "c) pozostałych w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego - 0,25 zł od 1m2 powierzchni" 2) w § 1 pkt 1 po lit c dodaje się lit d -e w brzmieniu: "d) związanych z wytwarzaniem, przesyłaniem, dystrybucją i handlem energią elektryczną: - 0,89 zł od 1m2 powierzchni," "e) niezabudowanych, objętych obszarem rewitalizacji, o którym mowa w ustawie z dnia 9 października 2015 roku o rewitalizacji (Dz. U. z 2015r., poz.1777 z późn. zm.) i położonych na terenach, dla których miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje przeznaczenie pod zabudowę mieszkaniową usługową albo zabudowę o przeznaczeniu mieszanym obejmującym wyłącznie te rodzaje zabudowy, jeżeli od dnia wejścia w życie tego planu w odniesieniu do tych gruntów upłyną okres 4 lat, a w tym czasie nie zakończono budowy zgodnie z przepisami prawa budowlanego - 2,98 zł za 1 m2"". Z analizy powyższych zapisów ww. uchwał wynika, iż działka będąca przedmiotem zaskarżonej decyzji podlega zakwalifikowaniu do gruntów "pozostałych" i opodatkowaniu na podstawie § 1 pkt 1 lit. c uchwały nr XII/97/2015, zmienionej uchwałą nr XXIII/206/2016 według stawki 0,25 zł za 1 m2. Jak wynika z treści uchwały Rady Miejskiej w K. Nr XII/98/2015 z [...] grudnia 2015 r. w sprawie zwolnień w podatku od nieruchomości obowiązujących na terenie Gminy K. (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2015 r., poz. 10782) nieruchomość będąca przedmiotem zaskarżonej decyzji nie została objęta zwolnieniem w podatku od nieruchomości. Z powyższych względów nie dostrzegając wad prawnych zaskarżonej decyzji, Sąd nie znalazł podstaw do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Tym samym, działając na podstawie art. 151 ppsa Sąd oddalił skargę, orzekając jak w sentencji wyroku. Zgodnie z art. 200 ppsa w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z uwagi na oddalenie skargi brak było zatem podstaw do zasądzenia na rzecz skarżącej kwoty poniesionych kosztów postępowania w sprawie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło