VIII SA/Wa 255/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi A. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym postanawia : odrzucić skargę Pismem z 17 lutego 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) A. M. (zwana dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] grudnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym. Decyzja będąca przedmiotem skargi, zawierająca pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi, została prawidłowo doręczona skarżącej w dniu 10 stycznia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a). W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z akt sprawy, skarżąc a została prawidłowo pouczona o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. W tej sytuacji termin do wniesienia skargi upływał w dniu 9 lutego 2017 r., natomiast skarga wniesiona została w dniu 17 lutego 2017 r. (data nadania), a więc z ośmiodniowym uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Ponieważ skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi, skargę należało odrzucić. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na mocy art. 58 §1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.