VIII SA/Wa 259/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 stycznia 2025 r., znak [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 3 kwietnia 2025 r. (data wpływu do Sądu) A. W. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 stycznia 2025 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności. Pismem z dnia 8 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wykonując zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 kwietnia 2025 r., wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie numeru PESEL - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków zostało skutecznie doręczone w dniu 11 kwietnia 2025 r. Tym samym termin do uzupełnienia braków upłynął z dniem 18 kwietnia 2025 r. W wyznaczonym przez Sąd terminie strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Jak stanowi art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Natomiast zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Z przytoczonych powyżej przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika jednoznacznie, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego obwarowane jest spełnieniem szeregu wymogów formalnych, bez spełnienia których skarga nie może być merytorycznie rozpoznana. Jednym z takich wymogów jest wskazanie w skardze numeru PESEL strony, będącej osobą fizyczną. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi rygor nieuzupełnienia w terminie braku formalnego skargi został określony w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak wynika z akt sprawy, skarżący w skardze nie podał swojego numeru PESEL, a zatem skarga zawierała brak formalny. Z uwagi na to, Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uzupełnienia tego braku formalnego w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie skarżący nie podał swojego numeru PESEL, a zatem nie uzupełnił braku formalnego skargi. W takiej sytuacji Sąd miał obowiązek odrzucenia skargi. Zauważyć przy tym należy, że 3 lipca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę (sygn. akt II GPS 3/22), w której stwierdził, że "Niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.". Z art. 269 § 1 p.p.s.a. wynika ogólna moc wiążąca uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego dla wszystkich składów orzekających sądów administracyjnych. Nie znajdując podstaw do zainicjowania postępowania, które mogłoby skutecznie doprowadzić do zmiany stanowiska wyrażonego w przywołanej uchwale, Sąd w składzie orzekającym w tej sprawie przyjął, że jest związany tym stanowiskiem. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia