VIII SA/Wa 26/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.L. i I.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów do projektu operatu opisowo-kartograficznego postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 21 stycznia 2008 r. skarżący K.L i I.L. złożyli skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów do projektu operatu opisowo-kartograficznego. Wystąpili jednocześnie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek podali, iż zamiarem Prezydenta Miasta R. jest sprzedaż działek o nr 8/1, 8/2 i 9/1, o czym zawiadomiono skarżących pismem z dnia 23 kwietnia 2007 r. Wobec wprowadzenia zmiany użytku dla działek 8/1, 8/2 i 9/1 z drogi na teren zabudowy mieszkalnej fakt sprzedaży skutkować będzie pozbawieniem skarżących dojazdu do ich nieruchomości o nr19/16, 45/1, 7/1 i 7/3. W piśmie z dnia 10 marca 2008 r. skarżący dodatkowo nadmienili, iż uczestnicy niniejszego postępowania, a użytkownicy wieczyści działki o nr 46 w celach dowodowych, przedłożyli do spraw prowadzonych w sądzie powszechnym, zaskarżoną decyzję na okoliczność wykazania, iż skarżący nie dysponują jakimkolwiek prawem w zakresie żądania przejazdu i przechodu działką nr 46 do ich nieruchomości o nr 45/3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej powoływanej jako "u.p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Powodem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienia) może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącej stronie niepowetowanej szkody na skutek wykonania decyzji (postanowienia), który to akt następnie przez tenże Sąd zostałby wzruszony. W ramach tego postępowania nadzwyczajnego Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej oceny zaskarżonego aktu, tj. czy jest on zgodny z prawem (zaskarżony akt do momentu jego uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem). Uznaniu Sądu ustawodawca pozostawił ocenę przytoczonych przez stronę okoliczności, przemawiających jej zdaniem, za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 30 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 251/04; 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 689/04; 22 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 114/05, dotychczas niepublikowane). Nie ulega wątpliwości, że co do zasady, wykonanie aktu nakładającego na stronę skarżącą określone obowiązki może spowodować negatywne konsekwencje finansowe, jednak nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Sąd w niniejszym postępowaniu ocenia jedynie, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wyżej wymienione skutki, a nie zajmuje się badaniem zasadności postępowania organów administracji publicznej. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. Skarżący wnoszą o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z [...]., która w punkcie 2 umarza postępowanie odwoławcze w zakresie dotyczącym działek nr 8/1, 8/2, 9/1 i 46. Należy zgodzić się z poglądem, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne..., s. 295, Warszawa 2005). Przez pojęcie "wykonanie aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Do takich aktów nie należy decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego w zakresie dotyczącym działek nr 8/1, 8/2, 9/1 i 46. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Ochrona tymczasowa odnosi się też do takich aktów i czynności organów administracji publicznej, które są objęte zakresem kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne. Oznacza, ze Sąd może podjąć orzeczenie o wstrzymaniu wykonania tylko w odniesieniu do tych aktów, które są przedmiotem skargi do sądu administracyjnego (tak: J. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, str. 187, Warszawa 2006r.). Jeżeli chodzi o wstrzymanie wykonania odnoszące się do decyzji II instancji w zakresie punku 1, a odnoszącym się do działki 45/3, to należy zauważyć, iż działka ta znajduje się w użytkowaniu wieczystym skarżących. Dlatego nie może tu zachodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd uznał, że skarżący nie wykazali w sposób oczywisty, jakiego rodzaju szkodę lub trudne do odwrócenia skutki mogłoby wywołać wykonanie zaskarżonej decyzji w tym zakresie, a przedstawione uzasadnienie nie wskazuje na niebezpieczeństwo wystąpienia tych przesłanek. Odnosząc się marginalnie do żądania przez skarżących zakazu sprzedaży działek nr 8/1, 8/2, 9/1 w trybie wstrzymania wykonania decyzji, Sąd nie jest władny rozstrzygać o tym na tym etapie postępowania. Właścicielem powyższych działek jest Gmina Miasta R. i z tego tytułu przysługuje jej powyższe uprawnienie. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.