VIII SA/Wa 262/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Protokolant Referent stażysta Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi A. J., R. J. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zwrócić skarżącym A. J. i R. J. solidarnie kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu. Pismem z [...] marca 2013 r. (data nadania) A. J. i R. J. (skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Wpis sądowy od skargi w kwocie [...] zł skarżący uiścili w dniu [...] kwietnia 2013 r. (k. [...] akt sądowych). Na rozprawie w dniu 12 czerwca 2013 r. skarżący oświadczyli, iż cofają skargę wniesioną w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu złożone oświadczenie nie budzi wątpliwości, co do swej treści, a w sprawie nie zachodzą wskazane przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a jak w pkt 2 sentencji postanowienia.