VIII SA/Wa 266/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. L. na pismo Starosty Z. z dnia [...] stycznia 2010r. nr [...] w przedmiocie czynności Starosty Z. w sprawie odmowy wydania z depozytu zatrzymanego dowodu rejestracyjnego postanawia : odrzucić skargę Pismem z [...] października 2010r. Starosta Z. odmówił wydania z depozytu zatrzymanego dowodu rejestracyjnego. Przesyłkę zawierającą przedmiotowe rozstrzygnięcie skarżący otrzymał w dniu [...] listopada 2010r. (k. 39 akt adm.). Pismem z [...] stycznia 2011r. (data stempla pocztowego), skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, poprzez wydanie wnioskowanego dowodu rejestracyjnego. Nieuwzględnienie prośby w ciągu 14 dni spowoduje wniesienie skargi do sądu administracyjnego. W następstwie powyższego wezwania pismem z [...] stycznia 2011r., Starosta Z. poinformował skarżącego o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z [...] lutego 2011 r. skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Starosty Z. z [...] stycznia 2011r., w którym wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż przedmiotem skargi jest akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. Zatem aby skutecznie wnieść środek zaskarżenia, sięgnąć należy do odpowiednich regulacji p.p.s.a., określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4. Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę w tym przypadku można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni – do usunięcia naruszenia prawa. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w wyznaczonym do tego terminie stanowi obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zaś udzielenie odpowiedzi na takie wezwanie ma już właściwie jedynie znaczenie formalne, tj. dla oceny zachowania terminu skargi. Zauważyć bowiem należy, iż art. 53 § 2 przewiduje również wypadek nie udzielenia takiej odpowiedzi. Przenosząc omawiane regulacje na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegało pismo z [...] października 2010r. wydane przez Starostę Z.. To właśnie pismo stanowi bowiem akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarżący natomiast wyraźnie wskazał, że przedmiotem jego skargi jest pismo tegoż organu z [...] stycznia 2011r., stanowiące w istocie rzeczy jedynie odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Na taką odpowiedź zaś – jak wyjaśniono powyżej – skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Wypada także zauważyć, że nawet gdyby przyjąć, iż przedmiotem skargi jest pismo organu z [...] października 2010r., skarga podlegałaby odrzuceniu, gdyż skarżący wnosząc skargę do Sądu nie wypełnił obowiązku skierowania wezwania do usunięcia naruszenia prawa w 14-dniowym terminie przewidzianym w art. 52 § 3 p.p.s.a. Rozpoznanie tak wniesionej skargi jest więc niedopuszczalne, zaś sama skarga powinna zostać odrzucona w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W niniejszej bowiem sprawie pismo organu z [...] października 2010r., informujące stronę skarżącego o odmowie wydania z depozytu zatrzymanego dowodu rejestracyjnego zostało doręczone stronie w dniu [...] listopada 2010r., co potwierdza znajdujący się w aktach administracyjnych sprawy dowód doręczenia. Wezwanie o usunięcie naruszenia prawa zostało zaś sformułowane dopiero w dniu [...] stycznia 2011r., termin do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa upływał w dniu [...] listopada 2010r. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.