VIII SA/Wa 266/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi T. L. na pismo Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie czynności Starosty [...] w sprawie odmowy wydania z depozytu zatrzymanego dowodu rejestracyjnego postanawia : - odmówić przyznania prawa pomocy- Postanowieniami z dnia 23 marca i 27 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę i skargę kasacyjną T. L.. W dniu [...] maja 2011 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W jego uzasadnieniu skarżący podał, że wspólnie z żoną utrzymuje się z dochodu w łącznej wysokości [...] zł. Jako posiadany majątek wymienił dom – [...] m² oraz nieruchomość rolną – [...] ha. Ponadto oświadczył, że prowadzi gospodarstwo rolne ekologiczne, które nie przynosi dochodów. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa.), prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Wskazać jednocześnie należy, że zasadą jest, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 ppsa). Oznacza to, że każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia (art. 211 ppsa). Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych tj. osób ubogich, bezrobotnych czy samotnych. Jest to forma dofinansowania strony postępowania sądowego z budżetu państwa i przez to zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w takim postępowaniu jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy również mieć na uwadze, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wyjaśnienia oraz udokumentowania sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, do Sądu natomiast należy ocena przytoczonych okoliczności. Analiza wniosku prowadzi do stwierdzenia, że po stronie skarżącej nie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący wraz z żoną uzyskuje stały dochód z tytułu emerytury i w żaden sposób nie wykazał, aby dochód ten nie pozwalał partycypować w kosztach sądowych, czy też kosztach ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący w zasadzie nie przedstawił żadnych okoliczności wskazujących na spełnienie przez niego przesłanki, o której mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ppsa. Z uwagi na powyższe na podstawie powołanych przepisów oraz art. art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.