VIII SA/Wa 273/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot (sprawozdawca), Sędzia WSA Justyna Mazur, , o rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 10 lipca 2019 r. sprawy ze skargi S. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności oddala skargę. 1. Postanowieniem z [...] lutego 2019 r., po rozpatrzeniu zażalenia S. P.(dalej: "skarżący"), Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] (dalej: "organ odwoławczy", "Dyrektor IAS" lub "DIAS") utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] (dalej: "organ I instancji", "Naczelnik US" lub "NUS") z [...]listopada 2018 r. Przedmiotem tych postanowień było nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji NUS z [...]września 2018 r. określającej [...]S. C. P. P., S.P. (dalej: "spółka cywilna" lub "s.c.") zobowiązania w podatku od towarów i usług (VAT) za okres od grudnia 2012 r. do lutego 2015 r. (w łącznej kwocie [...]zł) oraz orzekającej o solidarnej odpowiedzialności wspólników spółki cywilnej za zaległości w podatku od towarów i usług (w łącznej kwocie [...]zł za ww. okresy rozliczeniowe). Jako podstawę prawną postanowienia Dyrektor IAS wskazał między innymi art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z przepisami art. 239a oraz art. 239b § 1 i § 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018r., poz. 800 ze zm.; dalej: "Op"). 2. Stan faktyczny i przebieg postępowania podatkowego. 2.1. Postanowieniem z [...]listopada 2018 r. Naczelnik US nadał własnej decyzji nieostatecznej z [...]września 2018 r. rygor natychmiastowej wykonalności przyjmując, że decyzja ta może nie zostać wykonana, gdyż w sprawie spełnione zostały przesłanki określone w treści art. 239b § 1 pkt 2 i 3 Op. Uprawdopodobnione zostało nadto niewykonywanie przez skarżącego ww. zobowiązania w podatku od towarów i usług za wskazane okresy rozliczeniowe (art. 239b § 2 Op). Naczelnik US wskazał przy tym, że skarżący jako wspólnik spółki cywilnej uczestniczył w procederze obrotu fikcyjnymi fakturami. W latach 2016 – 2017 osiągnął niski dochód wskazujący na brak możliwości płatniczych w odniesieniu do kwoty zobowiązania wynikającej z ww. nieostatecznej decyzji wymiarowej. Podjął nadto działania świadczące o wyzbywaniu się posiadanego majątku (dokonał darowizny posiadanych nieruchomości i dokonał sprzedaży dwóch pojazdów). Jako wspólnik spółki cywilnej nierzetelnie wywiązywał się z obowiązków podatkowych (ww. zobowiązanie zostało ujawnione dopiero w toku przeprowadzonego postępowania kontrolnego). Posiada także inne zaległości podatkowe o znacznej wartości (łącznie [...]zł) wynikające z innej decyzji wymiarowej Naczelnika US z [...]października 2018 r., od której wniósł odwołanie, którego konsekwencją jest brak możliwości jej wykonania w zwykłym trybie egzekucji administracyjnej. Należało zatem przyjąć, że wystąpiły przesłanki z art. 239b § 1 pkt 2 – 3 oraz § 2 Op, uzasadniające nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji NUS z [...]września 2018 r. 2.2. W zażaleniu skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika (adwokata), postawił zarzuty naruszenia przepisów art. 239b § 2 pkt 2 i art. 239b § 1 pkt 3 Op poprzez ich błędne zastosowanie i przyjęcie, że zobowiązanie wynikające z decyzji wymiarowej Naczelnika US nie zostanie przez skarżącego wykonane. Złożenie odwołania nie świadczy bowiem o tym, że zobowiązanie nie zostanie wykonane. Powołana przez organ okoliczność rzekomego posługiwania się przez podatnika fikcyjnymi fakturami nie stanowi przesłanki uzasadniającej nadanie decyzji wymiarowej rygoru natychmiastowej wykonalności. Sam fakt dokonania darowizny nie jest zaś równoznaczny z wyzbywaniem się majątku, a tym samym z podejmowaniem działań mających na celu utrudnianie ewentualnej egzekucji zobowiązań podatkowych. Brak jest podstaw do wniosku, że skarżący takie działania podjął, a które świadczyłyby o rozrzutności podatnika lub mogły utrudnić wykonanie zobowiązań podatkowych. Skarżący uzyskuje nadto stały dochód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej (miesięcznie: w 2017 r. – ok. [...]zł, a w 2016 r. ok. [...]zł). 2.3. Utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektor IAS przedstawił przebieg postępowania podatkowego oraz zarzuty i argumentację zażalenia. Powołał się na przepisy art. 239b § 1 – 2 Op, a także na wypracowane na ich tle poglądy prawne w orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz w piśmiennictwie. Wywiódł, że nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej ustawodawca pozostawił uznaniu organu. Konieczne jest spełnienie dwóch warunków, tj. wystąpienie co najmniej jednej przesłanki z art. 239b § 1 Op, a także uprawdopodobnienie, że zobowiązanie wynikające z decyzji wymiarowej nie zostanie wykonane. DIS przyjął, że niewykonanie ww. zobowiązań skarżącego z tytułu VAT uprawdopodabniają takie okoliczności jak: postawa podatnika w wypełnianiu obowiązków podatkowych, niskie dochody osiągane w latach 2016-2017, wyzbywanie się majątku i związany z tym brak majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można byłoby ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, a także posiadanie przez skarżącego innych zaległości podatkowych (łącznie [...]zł). Wniesienie odwołania może świadczyć o tym, że skarżący nie zamierza dobrowolnie uiścić zaległości podatkowych. Skarżący posługiwał się nadto fakturami, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Uprawdopodobniono zatem, że nie zostanie wykonane zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w decyzji objętej rygorem natychmiastowej wykonalności. Zarzuty zażalenia Dyrektor IAS uznał za chybione. Wskazał, że do zażalenia nie dołączono żadnych dokumentów potwierdzających możliwość zapłaty zobowiązania wynikającego z ww. decyzji. 3. Postępowanie sądowe. 3.1. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako "Sąd"), wnosząc o uchylenie postanowień organów podatkowych obydwu instancji, pełnomocnik skarżącego (adwokat) postawił zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego, tj.: 1) art. 239b § 2 Op poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że organy podatkowe uprawdopodobniły, iż zobowiązanie wynikające z decyzji wymiarowej nie zostanie wykonane przez skarżącego; organy podatkowe nie uzasadniły w sposób przekonujący okoliczności warunkujących nadanie decyzji NUS rygoru natychmiastowej wykonalności (nie uprawdopodobniły, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane), w znacznej mierze opierając się na fakcie złożenia przez skarżącego odwołania od nieostatecznej decyzji Naczelnika US z [...]września 2018 r. oraz tym, że skarżący jako wspólnik spółki cywilnej rzekomo uczestniczył w procederze obrotu fikcyjnymi fakturami i rzekomo nierzetelnie wywiązywał się z obowiązków podatkowych (powyższe organy podatkowe oparły na podstawie nieostatecznych ustaleń faktycznych organu pierwszej instancji oraz na materiałach z niezakończonego postępowania karnego przygotowawczego), co w żaden sposób nie może świadczyć o tym, że zobowiązanie podatkowe wynikające z tej decyzji nie zostanie wykonane w przyszłości w razie niekorzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia; 2) art. 239b § 1 pkt 2 i 3 Op poprzez jego błędne zastosowanie oraz uznanie, że skarżący nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej, oraz że dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, w sytuacji gdy skarżący posiada majątek pozwalający na uregulowanie zaległości podatkowych i nie podejmował takowych czynności, co doprowadziło do wydania błędnego postanowienia przez organ drugiej instancji. 3.2. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko i wystąpił o jej oddalenie. Zarzuty skargi uznał zaś za chybione. 4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym zważył, co następuje: skarga nie zasługuje na uwzględnienie. 4.1. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia i postępowania poprzedzającego jego wydanie, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy orzekające w sprawie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub (i) prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a także wystąpienia innych przesłanek przewidzianych w przepisach art. 145 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "uppsa"). Zarzuty skargi Sąd uznał bowiem za chybione. Działając z urzędu, zgodnie z art. 134 § 1 uppsa, Sąd również nie dostrzegł wystąpienia przesłanek powodujących konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia. 4.2. W realiach niniejszej sprawy organy obu instancji przyjęły, że wystąpiły przesłanki przewidziane w art. 239b § 1 pkt 2 – 3 i § 2 Op, uzasadniające nadanie decyzji wymiarowej Naczelnika US rygoru natychmiastowej wykonalności. Organy ustaliły, że skarżący nie posiadała majątku, o którym mowa w art. 239b § 1 pkt 2 Op, pozwalającego na uregulowanie jego zaległości podatkowych wynikających z decyzji wymiarowej NUS, której nadano rygor. Poza zaległościami wymienionymi w ww. decyzji posiada również inne zaległości podatkowe (w łącznej kwocie [...]zł), wynikające z decyzji NUS z [...]października 2018 r. Zaległości te powstały w związku posługiwaniem się przez skarżącego (jako wspólnika spółki cywilnej) fakturami, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych (tzw. pustymi fakturami). Skarżący osiągnął niskie dochody w latach 2016 – 2017 (odpowiednio: [...]zł oraz [...]zł) wskazujące na brak możliwości płatniczych w odniesieniu do kwoty zobowiązania wynikającego z decyzji wymiarowej, której nadano rygor (ponad dwieście trzydzieści tysięcy złotych). Skarżący nie podważył w toku postępowania podatkowego oraz sądowego ustaleń dokonanych przez organy podatkowe, skutkujących przyjęciem stanowiska, iż zobowiązanie podatkowe (a w zasadzie zaległość podatkowa z tytułu VAT, o której mowa w decyzji wymiarowej – [...]zł) nie zostanie wykonane. Skarżący podjął również działania związane z wyzbywaniem się posiadanego majątku (darowizna nieruchomości oraz sprzedaż pojazdów). Od decyzji wymiarowej wniósł nadto odwołanie. Zdaniem Sądu, organy podatkowe uprawdopodobniły zatem, że nie zostanie wykonane zobowiązanie podatkowe wynikające z decyzji wymiarowej Naczelnika US, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Wykazały, że spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 239 § 1 pkt 2 i 3 oraz § 2 Op, uzasadniające nadanie decyzji wymiarowej rygoru natychmiastowej wykonalności, czyli uzasadniające wydanie postanowień będących przedmiotem skargi. 4.3. Podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowią przepisy art. 239b § 1 pkt 2 – 3 oraz § 2 Op, w świetle których decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, lub strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Z ww. przepisów wynika zatem, że ustawodawca pozostawił uznaniu organu podatkowego możliwość nadania decyzji wymiarowej rygoru natychmiastowej wykonalności, jeżeli wystąpiły okoliczności wskazane w przepisach art. 239b § 1 Op. Co istotne, dla wydania postanowienia w trybie przepisów art. 239b Op wystarczy wystąpienie jednej przesłanki określonej w przepisach art. 239b § 1 pkt 1 – 4 Op, gdy organ podatkowy pierwszej instancji uprawdopodobni jednocześnie, że zobowiązanie wynikające z decyzji wymiarowej nie zostanie wykonane. W ramach postępowania prowadzonego w trybie przepisów art. 239b Op, do obowiązków organu podatkowego nie należy natomiast prowadzenie postępowania dowodowego w celu ustalenia w sposób szczegółowy stanu majątkowego podatnika. 5.1. Zdaniem Sądu, zaskarżone postanowienia nie naruszają powołanych wyżej przepisów. Organy podatkowe dokonały prawidłowej wykładni przepisów art. 239b § 1 pkt 2 – 3 i § 2 Op. Ustaliły wszystkie okoliczności faktyczne, które pozwalają na wydanie rozstrzygnięcia opartego na tych przepisach. Oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego dokonały w granicach art. 191 Op, zgodnie z zasadami logiki, dostępnej wiedzy i doświadczenia życiowego (zdrowego rozsądku). Organy podatkowe trafnie przyjęły, że zostały spełnione przesłanki, o których mowa w przepisach art. 239b § 1 pkt 2 i 3 Op. Wykazały na podstawie posiadanych danych, że w dniu wydania przez Naczelnika US postanowienia o nadaniu decyzji wymiarowej rygoru natychmiastowej wykonalności skarżący nie posiadał majtku o wartości odpowiadającej wysokości jego zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia. Z akt sprawy wynika nadto, że skarżący podjął działania mające na celu wyzbycie się posiadanego majątku, tj. wraz z żoną w toku postępowania kontrolnego dokonali na rzecz najbliższych członków rodziny (dzieci) darowizny zabudowanej nieruchomości rolnej o wartości [...]zł. Dokonał nadto sprzedaży dwóch pojazdów. Organy podatkowe nie miały zaś obowiązku ustalania wartości sprzedanych pojazdów. Istotne jest bowiem to, że ww. czynności dokonane przez skarżącego co najmniej ograniczały możliwość dobrowolnego wykonania jego zobowiązania. O braku woli uregulowania zaległości podatkowych skarżącego, o których mowa w decyzji wymiarowej, świadczy także wniesienie przez skarżącego odwołania. 5.2. W związku z powyższym Naczelnik US zasadnie przyjął, że spełnione zostały przesłanki przewidziane w przepisach art. 239b § 1 Op (pkt 2 i 3). Skarżący nie posiadał bowiem majątku, o którym mowa w art. 239b § 1 pkt 2 Op, a także dokonał czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości. Osiągane przez skarżącego dochody okazały się niewspółmiernie niskie do kwoty zobowiązania wynikającego z decyzji wymiarowej, której nadano rygor. Dodać warto, że skarżący posiada inne zobowiązania podatkowe, wynikające z decyzji wymiarowej z [...]października 2018 r. (łącznie [...]zł). Skoro skarżący posiadał, poza zaległościami podatkowymi wynikającymi z decyzji, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, także inne zaległości podatkowe, nie posiadał majątku, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie, to te okoliczności zasadnie zostały uznane przez organy podatkowe za uprawdopodobnienie okoliczności przewidzianych w art. 239b § 2 Op, czyli tego, że zobowiązanie wynikające z decyzji wymiarowej również nie zostanie wykonane. 5.3. Warunkiem nadania rygoru natychmiastowej wykonalności wskazanym w przepisach Ordynacji podatkowej jest uprawdopodobnienie, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu w znaczeniu ścisłym. Nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia faktów. Jest to środek zwolniony od ścisłych formalności dowodowych i ma na celu przyspieszenie i uproszczenie postępowania, zwłaszcza co do zagadnień wpadkowych co do głównego toku postępowania. Różnica pomiędzy udowodnieniem a uprawdopodobnieniem nie polega na obniżeniu wiarygodności stwierdzonych faktów, lecz jedynie na odformalizowaniu czynności zmierzających do ich ustalenia, nie wyłączając przy tym stosowania zasady prawdy obiektywnej. Uprawdopodobnienie wystąpienia danej okoliczności oznacza zatem wykazanie, że zachodzi wysokie prawdopodobieństwo jej zmaterializowania się. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wielokrotnie podkreślano, że przyjęcie w treści art. 239b § 2 Op pojęcia "uprawdopodobnienie" znajduje również przełożenie na zasady dowodzenia ziszczenia się wskazanej w tym przepisie przesłanki, czyli możliwości niewykonania zobowiązania wynikającego z decyzji. Rygor natychmiastowej wykonalności może zostać nadany tylko wtedy, gdy organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Oznacza to, że już w toku postępowania wymiarowego organ winien gromadzić informacje o podatniku, o jego sytuacji finansowej, w tym dotyczące prowadzonych wobec niego egzekucji. Organ powinien także posiadać wiedzę dotyczącą podejmowanych przez podatnika czynności mających na celu wyzbycie się majątku. A zatem informacje zgromadzone przez organ podatkowy powinny stanowić podstawę do uznania, czy zobowiązanie wynikające z decyzji zostanie przez podatnika wykonane, czy też nie (zob. wyrok NSA z [...]listopada 2016 r., sygn. akt I FSK 1327/16). Przesłanka uprawdopodobnienia niewykonania zobowiązania nie może być utożsamiana z udowodnieniem tej okoliczności, a jedynie sprowadza się do wykazania stosowną argumentacją istnienia uzasadnionej obawy (przypuszczenia), że zobowiązanie to nie zostanie wykonane (por. wyrok NSA z 13 lipca 2017r., sygn. akt II FSK 1742/15). Powołane wyżej orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej zwana: "CBOSA"). 6. Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie w należyty sposób uzasadniono nadanie nieostatecznej decyzji wymiarowej rygoru natychmiastowej wykonalności, gdyż organy wykazały istnienie prawdopodobieństwa, że zobowiązanie nie zostanie wykonane. W szczególności wskazują na to okoliczności braku majątku, o którym mowa w art. 239b § 1 pkt 2 Op, pozwalającego na uregulowanie jego zaległości podatkowych wynikających z decyzji wymiarowej NUS, której nadano rygor, jak również uzyskanie w latach 2016 – 2017 dochodów, których wysokość wskazuje na brak możliwości płatniczych w odniesieniu do kwoty zobowiązania podatkowego (zaległości z tytułu VAT wynosiły [...]zł, a skarżący osiągnął w 2016r. dochód w kwocie [...]zł natomiast w 2017 r. uzyskał dochód w wysokości [...]zł). Także fakt wyzbywania się nieruchomości (niezależnie od ich wartości, która stanowiła dwukrotność dwuletnich dochodów skarżącego), świadczył o uprawdopodobnieniu, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Organy podatkowe orzekające w sprawie uzasadniły zatem nadanie decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności z uwagi na istniejące prawdopodobieństwo, że zobowiązanie nie zostanie wykonane, gdyż skarżący posiada znaczne zaległości podatkowe, wniósł odwołanie od decyzji wymiarowej oraz nie posiada majątku, o którym mowa w art. 239b § 1 pkt 2 Op. 7. W świetle powyższych rozważań za chybione Sąd uznał zarzuty skargi, gdyż wskazane wyżej okoliczności zostały zasadnie uznane przez organy za spełniające przesłanki, o których mowa w art. 239b § 1 pkt 2 – 3 i § 2 Op. W świetle art. 239b § 1 pkt 2 Op istotne znaczenie ma bowiem to, czy podatnik posiada majątek o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia. W realiach niniejszej sprawy, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie wykazał on, a nawet nie uprawdopodobnił, że w dniu wydania postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji wymiarowej, jak i w dniu wydania zaskarżonego postanowienia, posiadał majątek, który mógłby służyć wykonaniu zobowiązań podatkowych, o których mowa w zaskarżonym postanowieniu. Także na etapie postępowania sądowego skarżący nie przedstawił żadnych pozytywnych okoliczności świadczących o zasadności jego zarzutów, a także związanej z nimi argumentacji. Jego twierdzenia czy też sugestie należy zatem uznać za gołosłowne. Podnoszony przez skarżącego zarzut dotyczący pominięcia jego stałych dochodów jest oczywiście chybiony w świetle argumentacji przedstawionej przez organy podatkowe na tle wysokości jego zaległości podatkowych. 8. Słusznie organy podatkowe koncentrowały swoją uwagę na przesłankach wskazanych w przepisach art. 239b § 1 pkt 2 – 3 i § 2 Op. Trafnie zauważyły, że złożenie przez podatnika odwołania od decyzji wymiarowej, w zestawieniu z innymi okolicznościami, o których mowa w przepisach art. 239b § 1 pkt 2 – 3 oraz § 2 Op, może zostać uznane za kolejną okoliczność uprawdopodobniającą, że zobowiązanie podatkowe wynikające z decyzji wymiarowej nie zostanie wykonane. W świetle powyższych rozważań stwierdzić należy, że organy podatkowe w pełni zasadnie uznały, że wystąpił przesłanki, o których mowa w przepisach art. 239b § 1 pkt 2 – 3 i § 2 Op, uzasadniające nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji wymiarowej Naczelnika US z [...]września 2018 r., o której mowa w sentencji zaskarżonego postanowienia. Tym samym, mając na uwadze treść skargi i gołosłowność argumentacji przedstawionej przez pełnomocnika skarżącego, wszystkie zarzuty skargi należało uznać za chybione. 9. Mając na uwadze powyższe, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 3 uppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, czyli oddalił skargę, zgodnie z art. 151 uppsa.