VIII SA/Wa 282/12

PostanowienieWSA w Warszawie2012-05-08

Skład orzekający: Justyna Mazur

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę ogrodzenia, ze względu na ryzyko znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków dla skarżących?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę ogrodzenia, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnili wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Charakter ogrodzenia jako obiektu podlegającego rozbiórce nie rodzi takich skutków, a ponadto istnieje możliwość jego ponownego montażu. Dodatkowo, wstrzymanie wykonania naruszałoby interes osób trzecich.
Stan faktyczny
Skarżący H. J. i A. J. wnieśli skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą rozbiórkę ogrodzenia. Jednocześnie złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie spowoduje trwałą i nieusuwalną stratę w ich mieniu oraz narazi ich na niepowetowaną szkodę. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku H. J. i A. J. o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z [...] lutego 2012 r. H. J. i A. J. (dalej: "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2012 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia. Pismem z [...] marca 2012 r. (uzupełnionym pismem z [...] marca 2012 r.) skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazali, że rozebranie przesłony świetlnej przed prawomocnym zakończeniem postępowania dotyczącego legalności jej postawienia, spowodowałoby trwałą i nieusuwalną stratę w mieniu skarżących i pozbawiłoby sensu dalszego prowadzenia postępowania odwoławczego. W ich ocenie ewentualne jej wykonanie w trybie przepisów ustawy o egzekucji w administracji narażałoby ich na niepowetowaną szkodę, a następnie dalszą legalizację bezprawia, którego odwrócenie nie byłoby już możliwe nawet w postępowaniu sądowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "u.p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżących wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na podstawie analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie, strona skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji, poza wskazaniem, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby trwałą i nieusuwalną stratę w mieniu skarżących, jak i naraziłoby ich na niepowetowaną szkodę. Sąd zauważa, iż charakter obiektu podlegającego rozbiórce (drewniane ogrodzenie działki) nie rodzi zaistnienia znacznej szkody, czy też trudnych do odwrócenia skutków, nadto nie występuje niebezpieczeństwo konieczności jego zniszczenia, a co więcej istnieje możliwość jego ponownego montażu. W ocenie Sądu, za nieuwzględnieniem wniosku skarżących przemawia również interes osób trzecich. Jak wskazał organ w zaskarżonej decyzji zbudowane przez skarżących drewniane ogrodzenie o wysokości [...] m powoduje zacienienie pomieszczenia przeznaczonego na stały pobyt ludzi w budynku na działce A. L.. Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło