VIII SA/Wa 294/16
PostanowienieWSA w Warszawie2016-09-09
Skład orzekający: Justyna Mazur
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, wydane na podstawie art. 260 § 1 PPSA w brzmieniu obowiązującym po 15 sierpnia 2015 r., jest dopuszczalne?Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, wydane na podstawie art. 260 § 1 PPSA w brzmieniu obowiązującym po 15 sierpnia 2015 r., nie jest dopuszczalne. Ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia ani jakiegokolwiek innego środka zaskarżenia na takie postanowienie, co czyni je prawomocnym.Stan faktyczny
Skarżąca Sp. z o.o. wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 sierpnia 2016 r., które utrzymało w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Pomimo błędnego pouczenia o możliwości wniesienia zażalenia, sąd uznał je za niedopuszczalne ze względu na zmianę przepisów PPSA od 15 sierpnia 2015 r.Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 9 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu zażalenia [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 sierpnia 2016 r., sygn. akt VIII SA/Wa 294/16 w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2015 r. postanowił: odrzucić zażalenie.
Postanowieniem z 4 sierpnia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej także jako Sąd), po rozpatrzeniu sprzeciwu [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca"), utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 6 czerwca 2016r. odmawiające skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Przedmiotowe rozstrzygnięcie wraz z pouczeniem o przysługujących środkach zaskarżenia (zażalenie) zostało prawidłowo doręczone skarżącej [...] sierpnia 2016r.
Pismem z [...] sierpnia 2016 r. skarżąca wniosła zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 t.j., dalej "p.p.s.a.") rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie z § 2 powyższego przepisu w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność; sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia, których przedmiotem są kwestie określone w jego pkt 1-10. Postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza wydanego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy nie zostały ujęte w ww. katalogu. Żaden inny przepis tej ustawy nie przyznaje stronie możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie sądu w opisanym przedmiocie.
Nie ulega zatem wątpliwości, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia (ani jakiegokolwiek innego środka zaskarżenia) na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie prawa pomocy, wydane
na podstawie art. 260 p.p.s.a. Innymi słowy wydane przez Sąd postanowienie, na podstawie art. 260 p.p.s.a. jest prawomocne i nie służy już od niego żaden środek zaskarżenia.
Jednocześnie wyjaśnienia w tym miejscu wymaga, że istotnie doręczony skarżącej odpis zaskarżonego postanowienia z 4 sierpnia 2016 r. zawierał pouczenie o przysługującym zażaleniu. Pouczenie to było jednak błędne i nie ulega zmianie fakt, że w świetle powołanych wyżej przepisów zażalenie wniesione w sprawie wszczętej po 15 sierpnia 2015 r, w stanie prawnym obowiązującym po 15 sierpnia 2015 r. jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. Wskazać bowiem należy, iż 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015, poz. 658), zmieniająca przepisy, m.in. dotyczące rozpoznawania w postępowaniu sądowoadministracyjnym wniosków o przyznanie prawa pomocy, w tym treść art. 260 p.p.s.a. Treść art. 260 p.p.s.a. w poprzednim stanie prawnym była następująca: "W razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie." Brzmienie tego przepisu utraciło moc z dniem 15 sierpnia 2015 r., zaś w niniejszej sprawie, zastosowanie ma przepis art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r.
Dlatego Sąd, działając na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło