VIII SA/Wa 295/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kot, Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca), Protokolant Starszy referent Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2019 r. w Radomiu sprawy ze skargi [....] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie nałożenia obowiązku 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z [...] listopada 2018 r. znak: [...]; 2) zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją Nr [...] z 30 listopada 2018 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: organ I instancji, PINB), działając na podstawie art. 155 i art. 104 w związku z art. 154 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 j.t. ze zm., dalej: K.p.a.), odmówił zmiany decyzji własnej nr [...] z [...] lipca 2016 r. (zmienionej decyzjami nr [...] z [...] grudnia 2016 r. oraz nr [...] z [...] listopada 2017 r.) nakazującej [...] sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej: strona, skarżąca, spółka) usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości przy hali żelbetowej o wymiarach 25mx19m usytuowanej na działkach o numerach ewid. [...]i [...] w G.. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że decyzją nr [...] z [...] lipca 2016 r. nałożono na stronę obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości przy ww. hali żelbetowej poprzez uszczelnienie pokrycia dachu oraz udrożnienie systemu odprowadzania wód opadowych, wyznaczając termin wykonania tych obowiązków do 30 listopada 2016 r. oraz usunięcie płyt osłonowych ściennych, zabezpieczenie wewnętrznego zbiornika zainstalowanego poniżej poziomu "0" (poprzez wykonanie przykrycia zbiornika), oznaczenie od zewnątrz obiektu tablicami informującymi o zakazie wstępu do obiektu oraz zabezpieczenie obiektu przed dostępem osób trzecich w terminie natychmiastowym. Wykonanie części nakazanych robót (do których wykonania skarżąca została zobowiązana w trybie natychmiastowym) potwierdzone zostało podczas kontroli pracowników PINB w dniu 29 marca 2017 r. Na skutek wniosku skarżącego z 21 listopada 2016 r. o przedłużenie terminu wykonania pozostałych robót organ I instancji decyzją nr [...] r. z [...] grudnia 2016 r. uchylił swoją decyzję nr [...] w części dotyczącej terminu jej wykonania i ustalił nowy termin na dzień 30 listopada 2017 r. W następnym roku wobec ponownego wniosku skarżącego z 22 listopada 2017 r., PINB decyzją nr [...] r. z [...] listopada 2017 r. uchylił ponownie swoją decyzję nr [...] zmienioną decyzją nr [...] w części dotyczącej terminu jej wykonania i ustalił datę wykonania obowiązków w niej nałożonych na dzień 30 listopada 2018 r. Kolejny wniosek skarżącego o przedłużenie terminu wykonania robót wpłynął do organu I instancji w dniu [...] listopada 2018 r. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że budynek hali żelbetowej docelowo ma być przeznaczony do przygotowywania substratów o technologii biogazowej. Z uwagi na brak stosownych zezwoleń nie może być wykonany projekt adaptacyjny. Wykonanie odprowadzania wód opadowych w obecnym stanie hal nie jest zaś możliwe ponieważ wcześniej muszą być zaprojektowane, a następnie wykonane ściany oraz dach obiektu. Skarżąca wskazała, że stowarzyszenia [...] od początku oprotestowuje inwestycję oraz, że rozpoczęto prace projektowe w celu realizacji zaleceń pokontrolnych PINB. Odmawiając uwzględnienia wniosku organ I instancji wywiódł, że postępowanie w sprawie stanu technicznego obiektów budowlanych i postępowanie w sprawie uzyskania pozwolenia na ich przebudowę są dwoma niezależnymi od siebie postępowaniami. Fakt zamiaru wystąpienia do organu administracji architektoniczno-budowlanej z wnioskiem o wydanie pozwolenia na przebudowę obiektów czy też dążenie do uzyskania decyzji środowiskowej objętych postępowaniem w sprawie niewłaściwego stanu technicznego, a nawet uzyskanie takiego pozwolenia nie może być podstawą do np. umorzenia postępowania w sprawie stanu technicznego obiektów. Fakt przebudowy obiektów w bliżej nieokreślonej przyszłości czy też zmiany sposobu ich użytkowania pozostaje bez znaczenia. Podstawą do zmiany decyzji nie było także przystąpienie przez skarżącą do wykonania prac projektowych w celu realizacji zaleceń pokontrolnych, gdyż PINB nie nakazywał sporządzenia dodatkowej dokumentacji projektowej. W odwołaniu od decyzji spółka wyjaśniła, że będący przedmiotem niniejszego postępowania obiekt budowlany docelowo przeznaczony jest do wykorzystania przy planowanym uruchomieniu biogazowni. Rozpoczęty w 2011 r. proces administracyjny uzyskania decyzji środowiskowej jeszcze nie został zakończony, bowiem stowarzyszenie [...] zaskarża każdą wydaną decyzję. Obecnie złożona została skarga kasacyjna do NSA. Spółka podniosła, że proces inwestycji budowy biogazowni wraz z towarzyszącymi jej instalacjami do obróbki pofermentu jest procesem złożonym i wymagającym skoordynowania postępowania administracyjnego o wydanie decyzji środowiskowej i decyzji o warunkach zabudowy, a następnie w oparciu o te decyzje wykonanie projektu technologicznego i projektu budowlanego. Wydana w 2018 r. decyzja o warunkach zabudowy przewiduje zmianę przeznaczenia istniejących obiektów i dostosowanie ich do produkcji biogazu w oparciu o projekt technologiczny i budowlany. Zaznaczyła, że ingerowanie w konstrukcję obiektów przed ich opracowaniem jest nieracjonalne i narazi spółkę na ponoszenie niepotrzebnych kosztów. Z uwagi na złożoność inwestycji spółce potrzebny jest czas na prawidłową realizację i w tym celu występowania do PINB. Zarzucanie jej celowego uchylania się od zaleceń nie jest zgodne ze stanem faktycznych. Skarżąca nie zgodziła się także z twierdzeniem organu, że fakt zamiaru wystąpienia do organu administracji architektoniczno-budowlanej z wnioskiem o wydanie pozwolenia na przebudowę obiektów czy też dążenie do uzyskania decyzji środowiskowej objętych postępowaniem w sprawie niewłaściwego stanu technicznego nie może być podstawą do np. umorzenia postępowania w sprawie stanu technicznego obiektów. Decyzją Nr [...] z [...] stycznia 2019 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: organ odwoławczy, [...]INB), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm., dalej: p.b.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając decyzję organ odwoławczy przeanalizował dotychczasowy przebieg postępowania oraz wyjaśnił, że organ administracyjny orzekając na podstawie art. 155 K.p.a. rozstrzyga na zasadzie uznania administracyjnego. W ramach tego postępowania organ ma obowiązek zbadać czy za zmianą decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony i czy ewentualnemu uchyleniu bądź zmianie nie sprzeciwiają się przepisy szczególne. Organ odwoławczy wyjaśnił, że PINB dwukrotnie zmieniał decyzję Nr [...] z [...] lipca 2016 r. w części dotyczącej terminu. Skarżąca miała zatem dwa lata na wykonanie ciążącego na niej obowiązków. Przypomniał, że materialnoprawną podstawę decyzji Nr [...] z [...] lipca 2016 r. stanowił art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, według którego w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. W przypadku zaistnienia tej przesłanki organ jest więc nie tylko uprawniony, ale również zobowiązany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. W ocenie [...]INB argumentacja podnoszona przez skarżącego pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Zauważył, że decyzja środowiskowa dopiero umożliwia przeprowadzenie procesu inwestycyjnego. Ponadto sprawa decyzji środowiskowej jest przedmiotem postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w związku ze skargą kasacyjną. W związku z tym skarżący powołuje się na okoliczności dalece wybiegające w przyszłość, bowiem jak wynika z treści odwołania spółka dopiero rozpoczęła proces projektowania planowanej inwestycji biogazowni, co w dalszej kolejności wymagać będzie jeszcze przeprowadzenia postępowania administracyjnego przed właściwym organem administracji architektoniczno-budowlanej celem zatwierdzenia projektu budowlanego i uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Postępowanie może toczyć się przez kolejne lata, a proces degradacji hali żelbetowej będzie postępował. Końcowo [...]INB podzielił stanowisko PINB, że fakt przebudowy obiektu w bliżej nieokreślonej przyszłości czy też zmiana sposobu jego użytkowania nie ma wpływu na niniejsze postępowanie. Skargę na decyzję [...]INB wniosła spółka zarzucając naruszenie: a) przepisów prawa materialnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nie uwzględnienie słusznego interesu strony skarżącej; b) przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, niewypełnienie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, które miały wpływ na rozstrzygnięcie. Domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji jej poprzedzającej. W uzasadnieniu skargi wskazała, że [...] stycznia 2018 roku została wydana decyzja Nr [...] o warunkach zabudowy, na podstawie których możliwe było rozpoczęcie prac projektowych polegających na przystosowaniu hali do produkcji biogazu. Budowa biogazowni jest procesem złożonym i wszelkie prace projektowe muszą być realizowane kompleksowo. Poszczególne obiekty ze sobą współpracują i projektowanie ich przebudowy musi być ze sobą połączone. W odniesieniu do przedmiotowej hali dopiero projekt określi jak będzie przebudowany dach, aby spełniał warunki techniczne przy procesie biogazowym. Dotyczy to w szczególności systemów wentylacji, przenikliwości cieplnej, zabezpieczeń przeciwpożarowych oraz samej technologii. Zatem zdaniem skarżącej wykonanie zaleceń PINB polegających na uszczelnieniu pokrycia dachu oraz odprowadzenia wód opadowych będzie możliwe po wykonaniu projektu docelowego. Zaznaczyła także, że obecnie hala jest zabezpieczana na bieżąco przed degradacją w wyniku oddziaływania warunków zewnętrznych, a pozostałe zalecenia zostały wykonane bezzwłocznie. Zostało to stwierdzone w kontroli przeprowadzonej w dniu 29 marca 2017 roku przez PINB. Jednocześnie zwróciła uwagę, iż przy bieżącym zabezpieczaniu obiektu - stwierdzone nieprawidłowości nie stanowią zagrożenia dla ludzi, środowiska i samego obiektu. W podsumowaniu, skarżąca wywiodła, że w wydanych decyzjach organów nadzoru budowlanego nie uwzględniono słusznego interesu strony skarżącej. Wykonanie zaleceń narazi skarżącego na ponoszenie niepotrzebnych kosztów oraz utrudni proces przebudowy hali. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, wnosząc o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 155 K.p.a., według którego decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio. Powołany przepis zawiera dwa rodzaje przesłanek - formalne i materialne, od których wystąpienia uzależniono możliwość zmiany bądź uchylenia decyzji ostatecznej, na mocy której strona "nabyła prawo". Przesłanki formalne to istnienie decyzji ostatecznej i zgoda stron postępowania, zaś materialne to brak sprzeciwu przepisów szczególnych, wystąpienie interesu społecznego lub słusznego interesu strony. Przesłanki te muszą być spełnione łącznie, aby mogło dojść do zmiany lub uchylenia decyzji, niewystępowanie więc którejkolwiek z nich nie może do takiego skutku prowadzić. W świetle art. 155 K.p.a. uchylenie lub zmiana decyzji może nastąpić jedynie wtedy, gdy ustawodawca w przepisie materialnoprawnym przewidział pewien "luz decyzyjny". Tylko w obszarze tego "luzu decyzyjnego" wzgląd na ważny interes społeczny lub słuszny interes strony może doprowadzić do uchylenia lub zmiany decyzji. W razie zaś gdy ustawodawca w sposób sztywny i bezwarunkowy, narzuca określone rozwiązanie, o stosowaniu art. 155 K.p.a. nie może być mowy (por: wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 czerwca 2008 r., VI SA/Wa 555/08; z 31 stycznia 2018 r., VII SA/Wa 787/17, publ. CBOSA). W sprawie niniejszej wnioskiem o zmianę została objęta decyzja PINB nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r., wydana w trybie art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Jakkolwiek sama decyzja nie ma charakteru uznaniowego, to jednak cechę tę ma określony w niej termin do wykonania decyzji. Co do zasady więc istnieje możliwość zmiany tej decyzji w części dotyczącej terminu jej ważności. Podstawowe znaczenie dla zastosowania trybu określonego w 155 ma stwierdzenie, że interes społeczny lub słuszny interes strony przemawiają – lub nie - za uchyleniem lub zmianą decyzji. Przesłanki te mogą wystąpić razem lub oddzielnie (por. wyrok NSA z 18 lutego 1999 r., IV SA 251/97, LEX nr 48251; wyrok NSA z 26 lipca 1999 r., I SA 1678/98, LEX nr 48548; wyrok NSA z 12 sierpnia 1999 r., I SA 1906/98, LEX nr 48663; uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 3 listopada 2009 r., II GPS 2/09, ONSAiWSA 2010, nr 1, poz. 4). Jak prawidłowo ustaliły organy nadzoru budowlanego, skarżący trzykrotnie występował o przedłużenie terminu wykonania decyzji Nr [...] z [...] lipca 2016 r. Pierwszy z wniosków datowany wpłynął do PINB na 21 listopada 2016 r., zaś drugi w dniu 22 listopada 2017 r. Co istotne, ich treść jest niemal identyczna, zaś argumentacja w nich przedstawiona sprowadza się do tego, że hala o konstrukcji żelbetowej i wymiarach 25x19m przeznaczona jest do przygotowywania substratów o technologii biogazowej. Skarżąca w obu wnioskach powoływała się na brak stosownych zezwoleń uniemożliwiających wykonanie projektu adaptacyjnego. Wykonanie odprowadzenia wód opadowych w obecnym stanie hali nie jest możliwe ponieważ wcześniej muszą być zaprojektowane, a następnie wykonane ściany oraz dach obiektu. (por. k. 34 i 40 akt administracyjnych). Zwrócenia uwagi wymaga, że już w pierwszym z wniosków wskazała, że od 2011 roku toczy się postępowanie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla budowy biogazowni rolniczej. Decyzją z [...] września 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze potwierdziło zasadność inwestycji i nakazało Burmistrzowi [...] wydanie pozytywnej decyzji. W drugim wniosku skarżąca wskazała, że decyzja taka została wydana i na jej podstawie złożony został wniosek o wydanie warunków zabudowy oraz zmianę przeznaczenia istniejących budynków i budowli. Nie sposób nie zauważyć, że w inicjującym niniejsze postępowanie wniosku o przedłużenie terminu z 29 listopada 2018 r. – skarżąca powołuje te same okoliczności co poprzednio, a mianowicie niemożność wykonania odprowadzenia wód opadowych w obecnym stanie hali, ponieważ wcześniej musi zostać wykonany projekt jej przebudowy. W dalszej części wniosku wskazano, że postępowanie dotyczące przebudowy hali od początku blokowane jest przez stowarzyszenie [...], które oprotestowuje inwestycję. Wskazano, że obecnie, w związku z wydaniem decyzji środowiskowej, została złożona przez stowarzyszenie skarga kasacyjna (por. k. 43 akt administracyjnych). Sąd zauważa, że organ dwukrotnie przedłużał termin wykonania decyzji ostatecznej, uwzględniając argumentację skarżącej. Wydane w tym przedmiocie decyzje, w związku z tym, że uwzględniają w całości żądanie strony, nie zawierają uzasadnienia (art. 107 § 4 K.p.a.). Tak więc PINB dwukrotnie zmienił terminy wykonania nałożonych na stronę obowiązków, akceptując w całości przyczyny zmiany decyzji w trybie art. 155 K.p.a., a tym samym uwzględniając słuszny interes strony, o którym mowa w art. 7 K.p.a. W uzasadnieniu zaskarżonych decyzji nie wskazano dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami, dlaczego trzeci wniosek nie został przez organy uwzględniony, skoro argumentacja pozostała w zasadzie bez zmian. Sąd nie zgadza się jednocześnie z wywodem organów obu instancji, że skarżąca uchyla się od wykonania ciążącego na niej obowiązków. Twierdzenie to jest dowolne. Należy zauważyć, że już w 2011 roku rozpoczęło się postępowanie administracyjne związane z uzyskaniem decyzji środowiskowej w celu wzniesienia biogazowni. Postępowanie to zostało zakończone jej uzyskaniem. Nadto jak wynika ze skargi w dniu [...] stycznia 2018 r. wydana została decyzja Nr [...] o warunkach zabudowy, na podstawie której możliwe będzie rozpoczęcie prac projektowych polegających na przystosowaniu hali do produkcji biogazu. Nie ulega zatem wątpliwości, że skarżący uruchamia kolejne etapy postępowania administracyjnego celem realizacji inwestycji. Jak już wyżej wskazano, określony w decyzji ostatecznej, wydanej w trybie art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, termin wykonania nałożonych obowiązków ma charakter uznaniowy. W orzecznictwie i piśmiennictwie podkreśla się, że pozostawiona przez ustawodawcę swoboda w zakresie uznania administracyjnego nakłada na organy obowiązek szczególnie wnikliwego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz rzetelnego uzasadnienia swego stanowiska, zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 K.p.a. (zob. np. Komentarz do art. 7 K.p.a. – G. Łaszczyca, A. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I, publ. Lex, 2007, wyd. II, wyrok WSA w Warszawie z 9 grudnia 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 1472/08, publ. Lex nr 526771). W ocenie Sądu, organy orzekające w przedmiotowej sprawie zaniechały rozstrzygnięcia wniosku skarżącej z 29 listopada 2018 r. według powyższych reguł. Nie wskazały dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami, dlaczego trzeci wniosek nie został uwzględniony, skoro argumentacja pozostawała w zasadzie bez zmian. Wiadomym było już od daty złożenia pierwszego wniosku o zmianę terminu (21 listopada 2016 r.), że spółka podjęła czynności administracyjne zmierzające do przebudowy hali w kierunku przystosowania jej do produkcji biogazu. Skarżąca wskazywała, że od 2011 r. toczy się postępowanie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla budowy biogazowni rolniczej, po uzyskaniu ostatecznej pozytywnej decyzji w tym przedmiocie wystąpiła o wydanie decyzji o warunkach zabudowy oraz zmianę przeznaczenia istniejących budynków i budowli. Tych faktów organ I instancji nie kwestionował na etapie rozpatrywania wniosków z 21 listopada 2016 r. i 22 listopada 2017 r., które zostały rozpoznane dla skarżącej pozytywnie, nawet bez uzasadnień decyzji. Również z uzasadnienia skargi w niniejszej sprawie wynika, że aktualnie została wydana przez organ architektoniczno-budowlany w [...] w dniu [...] stycznia 2018 r. decyzja Nr [...] o warunkach zabudowy, na podstawie której możliwe będzie rozpoczęcie prac projektowych polegających na przystosowaniu hali do produkcji biogazu. Nie ulega zatem wątpliwości, że skarżąca uruchamia kolejne etapy postępowania administracyjnego celem realizacji zamierzonej już od 2011 r. inwestycji. Nie sposób nie zauważyć i tego, że decyzje o zmianie terminu wykonania decyzji ostatecznej zapadły, gdy decyzja o warunkach zabudowy nie była wydana, co więcej, nie funkcjonowała w obrocie prawnym decyzja środowiskowa. Dziwi więc stanowisko organów, że obecnie – kiedy decyzje te zostały wydane i są ostateczne – organy odmawiają kolejnego przedłużenia wskazując, że skarżąca powołuje się "na okoliczności dalece wybiegające w przyszłość" bowiem jak wynika z treści odwołania spółka rozpoczęła dopiero proces projektowania planowanej inwestycji biogazowni". W takim załatwieniu sprawy próżno szukać konsekwencji organów, co powoduje, że zaskarżone decyzja jest nieprzekonująca i jednocześnie niepoddająca się kontroli Sądu z punktu widzenia przyczyn odmowy uwzględnienia wniosku skarżącej. Zdaniem Sądu, rolą organów prowadzących postępowanie w trybie art. 155 K.p.a. było rozważenie, czy w okolicznościach sprawy niniejszej wzgląd na słuszny interes strony, w granicach niepozostających w kolizji z interesem społecznym, nie przemawia za kolejną zmianą decyzji. Tymczasem przekonujących rozważań organy nie dokonały, odmawiając weryfikacji ww. decyzji, tylko ze względu na to, że wniosek złożony został po raz trzeci oraz że postępowanie w sprawie stanu technicznego obiektów budowlanych i postępowanie w sprawie uzyskania pozwolenia na ich przebudowę są dwoma niezależnymi od siebie postępowaniami. Ostatnia z wymienionych okoliczności była znana organom przy wydawaniu decyzji nr [...] z [...] grudnia 2016 r. oraz [...] z [...] listopada 2017 r. W kontrolowanych w przedmiotowej sprawie decyzjach organy nadzoru budowlanego w sposób niepełny i niedokładny wykazały przesłankę słusznego interesu strony w rozumieniu art. 155 K.p.a. w związku z art. 7 K.p.a., co czyni je dowolnymi, a w konsekwencji oznacza nieprawidłowe skorzystanie z uznania administracyjnego i przekroczenie jego granic. Organy nie rozważyły czy, w okolicznościach tej sprawy – słusznego interesu strony nie należy upatrywać w wydatkach związanych z wykonaniem decyzji ostatecznej w kontekście planowej przez skarżącą inwestycji, na co skarżąca powoływała się w niemal każdym ze swoich pism procesowych. W ocenie Sądu zaskarżone decyzje zostały więc wydane z naruszeniem art. 155, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w wyroku. Orzeczenie o kosztach wydano na podstawie art. 200 i 205 p.p.s.a., przy czym na zasądzoną kwotę składa się wpis sądowy uiszczony przez skarżącą w wysokości [...] zł. Ponownie rozpoznając sprawę, organ oceni interes skarżącej, odnosząc się do przesłanek wynikających z art. 155 K.p.a., w szczególności co do słusznego interesu strony analizując przedstawione przez skarżącą okoliczności faktyczne, wydając rozstrzygnięcie z uzasadnieniem uwzgledniającym art. 107 § 3 K.p.a.