VIII SA/Wa 30/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Sędzia WSA Cezary Kosterna /sprawozdawca/, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2012 r. sprawy ze skargi W. Ż. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. 1.1. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez W. Ż. PPHU A. (dalej: skarżący) jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. (dalej: organ) z [...] listopada 2011 r., znak [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] lipca 2011 r. o uznaniu zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione. 1.2. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w postępowaniu egzekucyjnym toczącym się na podstawie wystawionych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. tytułów wykonawczych z dnia [...].03.2011 r., nr [...] i [...] obejmujących podatek od towarów i usług za okresy IV, V, VI 2007 r. w łącznej kwocie należności głównej [...] zł. Odpisy powyższych tytułów wykonawczych doręczono Stronie w dniu [...].03.2011 r. wraz z zawiadomieniem o zajęciu rachunku bankowego z dnia [...].03.2011 r. nr [...]skierowanym do Banku Spółdzielczego w B. Pismami z dnia [...].03.2011 r. skarżący skutecznie wniósł zarzuty do postępowania prowadzonego na podstawie w/w tytułów wykonawczych, powołując się na art. 33 pkt 3 i pkt 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej u.p.e.a.). Spółka podnosiła, iż prowadzona wobec niej egzekucja wszczęta została bez uprzedniego doręczenia stronie upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 ustawy egzekucyjnej (art. 33 pkt 7 u.p.e.a). W pismach tym wskazano również, że jako podstawę prawną prowadzonej egzekucji w tytułach wykonawczych wskazano decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...].09.2010 r., która - jak twierdzi strona - określa nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu, nie określa natomiast obowiązku świadczenia, do którego można zastosować egzekucję administracyjną. Decyzja ta uprawnia podmiot wskazany w tytule wykonawczym jako zobowiązany, do żądania świadczenia na swoją rzecz, a nie określa jego obowiązku na rzecz Skarbu Państwa. Fakt ten czyni uzasadnionym zarzut określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia (art. 33 pkt 3 u.p.e.a). W sprawie wydawanych było kilka postanowień organów obu instancji w związku z uchyleniami postanowień pierwszoinstancyjnych. Ostatecznie Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. postanowieniem z dnia [...].07.2011 r., nr [...] uznał je za nieuzasadnione. 2. W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...].11.2011 r. oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. w całości oraz zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości określonych prawem. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał między innymi, że wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2011 r. WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 395/11 uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora UKS w W.. Skarżący podniósł, że zgodnie z art. 170 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dyrektora Izby Skarbowej w W. jako organ egzekucyjny II instancji w postępowaniu w sprawie wniesionych zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego jest związany tym wyrokiem. Oznacza to, że wydając postanowienie w sprawie wniesionych zarzutów zobowiązany był do uchylenia postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. i umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, albowiem z obrotu prawnego została usunięta decyzja będącą podstawą prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Orzekając jako organ egzekucyjny II-ej instancji Dyrektor Izby Skarbowej w W., będąc związany prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie utrzymując w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. w sprawie zarzutów nie uwzględnił faktu wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji będących podstawą wystawienia tytułów egzekucyjnych i prowadzonego postępowania egzekucyjnego, naruszyła podstawowe zasady działania organu administracji (zasadę legalności działania, zasadę prawdy obiektywnej, zasadę związania organów administracji prawomocnymi wyrokami sądów). 3. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie co do zasady powtarzając wcześniej zaprezentowaną argumentację. Odnosząc się do zarzutu nieumorzenia postępowania egzekucyjnego pomimo prawomocnego wyroku WSA uchylającego decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. wskazaną jako podstawę egzekucji Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, iż do umorzenia egzekucji na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 ustawy egzekucyjnej właściwy jest organ egzekucyjny czyli Naczelnik Urzędu Skarbowego w G., nie zaś Dyrektor Izby Skarbowej. Co więcej - Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. uwzględniając zapadły przed WSA wyrok postanowieniem z dnia [...].12.2011 r. nr [...] umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] i [...]. W aktach administracyjnych załączonych do odpowiedzi na skargę znajduje się odpis tego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: 4. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w § 3 pkt 1 i 2 wym. artykułu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie przedmiotowych tytułów wykonawczych, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. Zgodnie z art. 60 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji umorzenie postępowania egzekucyjnego powoduje uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych, z tym zastrzeżeniem, że pozostają w mocy prawa osób trzecich nabyte na skutek tych czynności. Skoro z postanowienia będącego przedmiotem skargi nie wynikają prawa osób trzecich, zatem postępowanie w przedmiocie utrzymania w mocy bądź uchylenia takiego postanowienia dotyczącego zarzutów w umorzonym postępowaniu egzekucyjnym jest bezprzedmiotowe. Wobec powyższego postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe podlegało w niniejszej sprawie umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.