VIII SA/Wa 303/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości sprawy ze skargi A. S. i M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego postanawia: odrzucić sprzeciw A S Sygn. akt VIII SA/Wa 303/14 POSTANOWIENIE Dnia 2 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości sprawy ze skargi A. S. i M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego postanawia: odrzucić sprzeciw M S Zarządzeniem z 29 grudnia 2014 r. Referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżąca niezgadzając się z powyższym w terminie złożyła sprzeciw, przy czym pismo to nie zostało opatrzone żadnym podpisem. Wobec tego Sąd wezwał skarżącą, reprezentowaną przez pełnomocnika do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego sprzeciwu poprzez złożenie podpisu, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Jak wynika z akt wezwania w tym przedmiocie zostało prawidłowo doręczone w dniu 26 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sprzeciw należało odrzucić. Zgodnie z art. 259 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. na postanowienie referendarza sądowego, którego przedmiotem jest przyznanie lub odmowa prawa pomocy oraz zarządzenia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, stronie służy prawo wniesienia sprzeciwu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia, przy czym sprzeciw taki wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione - sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Za braki formalne pisma uznaje się m.in. nie wypełnienie ogólnych wymogów stawianych każdemu pismu procesowemu, określonych w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Jednym z takich wymagań jest określony w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. obowiązek podpisania pisma przez stronę. W przypadku natomiast, gdy pismo procesowe (sprzeciw) nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wyżej wymienionego warunku formalnego, to na zasadzie art. 259 § 2 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a., sąd wzywa stronę o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Zważyć przeto należy, iż ów termin siedmiu dni jest terminem ustawowym, który nie może ulec ani przedłużeniu, ani skróceniu, a czynność podjęta w postępowaniu przez stronę, po jego upływie, jest bezskuteczna. W rozpatrywanej sprawie wezwania do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie zostały doręczone dnia 26 stycznia 2015 r. i jak wynika z akt sprawy do tej chwili nie zostały one wykonane. Warto przy tym wskazać, że siedmiodniowy termin do dokonania żądanej przez Sąd czynności – podpisania sprzeciwu, upłynął w dniu 2 lutego 2015 r. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż skarżąca nie usunęła braku formalnego sprzeciwu i dlatego podlega on odrzuceniu. Stąd działając na zasadzie art. 259 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia UZASADNIENIE Zarządzeniem z 29 grudnia 2014 r. Referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący niezgadzając się z powyższym w terminie złożył sprzeciw, przy czym pismo to nie zostało opatrzone żadnym podpisem. Wobec tego Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego sprzeciwu poprzez złożenie podpisu, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Jak wynika z akt wezwania w tym przedmiocie zostało prawidłowo doręczone w dniu 26 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sprzeciw należało odrzucić. Zgodnie z art. 259 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. na postanowienie referendarza sądowego, którego przedmiotem jest przyznanie lub odmowa prawa pomocy oraz zarządzenia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, stronie służy prawo wniesienia sprzeciwu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia, przy czym sprzeciw taki wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione - sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Za braki formalne pisma uznaje się m.in. nie wypełnienie ogólnych wymogów stawianych każdemu pismu procesowemu, określonych w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Jednym z takich wymagań jest określony w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. obowiązek podpisania pisma przez stronę. W przypadku natomiast, gdy pismo procesowe (sprzeciw) nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wyżej wymienionego warunku formalnego, to na zasadzie art. 259 § 2 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a., sąd wzywa stronę o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Zważyć przeto należy, iż ów termin siedmiu dni jest terminem ustawowym, który nie może ulec ani przedłużeniu, ani skróceniu, a czynność podjęta w postępowaniu przez stronę, po jego upływie, jest bezskuteczna. W rozpatrywanej sprawie wezwanie do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie zostało doręczone dnia 26 stycznia 2015 r. i jak wynika z akt sprawy do tej chwili nie zostały one wykonane. Warto przy tym wskazać, że siedmiodniowy termin do dokonania żądanej przez Sąd czynności – podpisania sprzeciwu, upłynął w dniu 2 lutego 2015 r. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż skarżący nie usunął braku formalnego sprzeciwu i dlatego podlega on odrzuceniu. Stąd działając na zasadzie art. 259 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia