VIII SA/Wa 303/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ewa Pecelt po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku W. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie We wniosku o przyznanie prawa pomocy W.Z. podała, że nie posiada majątku, oszczędności i dochodu. Utrzymuje się z środków finansowych pożyczonych od znajomych i przyjaciół Pismem z dnia 10 października 2018 r. zobowiązano skarżącą w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej: "p.p.s.a."), do uzupełnienia wniosku, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy, poprzez m.in. złożenie wyciągów ze wszystkich posiadanych przez wnioskodawcę rachunków bankowych, lokat i innych instrumentów finansowych wraz z historią dokonanych na nich operacji za ostatnie trzy miesięcy, złożenie zeznania podatkowego za rok 2016 i 2017 ewentualnie zaświadczenia właściwego urzędu skarbowego o wysokości dochodu uzyskanego w tym okresie, wskazanie wszystkich rzeczy ruchomych o wartości ponad 3.000 zł (pięć tysięcy) np. samochody, maszyny rolnicze itp., wskazanie i udokumentowanie wydatków na bieżące utrzymanie (faktury za czynsz, energię, gaz itp.), wskazanie, czy w związku z trudna sytuacją materialna skarżąca korzysta z pomocy opieki społecznej, wskazanie miejsca aktualnego zamieszkiwania i określenie zasad, na jakich skarżąca korzysta z lokalu mieszkalnego i ponosi z tego tytułu koszty, wyjaśnienie, czy skarżący jest osobą bezrobotną (zaświadczenie),wyjaśnienie, jakie obiektywne przeszkody uniemożliwiają skarżącej podjęcie pracy, szczegółowe określenie z jakich źródeł wnioskodawca aktualnie czerpie środki utrzymania. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 dalej p.p.s.a.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej, w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do treści art. 252 § 1 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Z kolei art. 255 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej sytuacji materialnej i możliwości płatniczych, jest ona zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego i dochodów. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w tym zakresie. W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. Skarżąca mimo wezwania do złożenia w terminie siedmiu dni dodatkowych dokumentów źródłowych, nie wykonała wezwania. W świetle konstrukcji instytucji prawa pomocy, opisane działanie pozostawało w dobrze pojętym interesie wnioskodawcy, ponieważ udokumentowanie sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie prawa pomocy nie spoczywa na Sądzie, ale na podmiocie z takim wnioskiem występującym. Wnioskodawca nie wykazał przesłanek określonych w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. uzasadniających przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych, które na obecnym etapie postępowania wynoszą 100 zł (wpis od skargi). W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.