VIII SA/Wa 305/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak, Sędzia WSA Renata Nawrot, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 18 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z 23 stycznia 2025 r., znak [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej także: Kolegium, organ odwoławczy lub SKO) postanowieniem z dnia 23.01.2025 r. wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej: k.p.a.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. K. (dalej: skarżący, strona) na postanowienie Wójta Gminy W. (dalej także: Wójt, organ I instancji, wierzyciel) z dnia 23.10.2024 r. oddalające zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej - utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. Powyższe postanowienia zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. wszczął egzekucję administracyjną wobec skarżącego na podstawie tytułu wykonawczego [...]wystawionego przez Wójta Gminy W.. Zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego wraz z tytułem wykonawczym zostało skarżącemu doręczone w dniu 16.11.2023 r. za pośrednictwem operatora pocztowego. Bank zawiadomienie odebrał 7.11.2023 r. W dniu 23.11.2023 r. do siedziby organu egzekucyjnego zgłosił się skarżący celem zgłoszenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. postanowieniem z dnia 24.11.2023 r. zawiesił postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Pismo (notatkę służbową z dnia 23.11.2023 r.) ze zgłoszonymi zarzutami przedstawił do rozpatrzenia wierzycielowi. Ze sporządzonej notatki służbowej na okoliczność wniesionych przez skarżącego zarzutów wynika, że skarżący podniósł, iż nie jest możliwe w obliczu wskazanego aktu normatywnego odnalezienie nieuiszczonej deklarowanej kwoty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, nie istnieje deklaracja wskazana w piśmie dla owej deklarowanej nieuiszczonej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla okresu, którego dotyczy tytuł wykonawczy, nie istnieje upomnienie dla tej deklarowanej nieuiszczonej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Wobec tych braków istnieje podejrzenie braku legalności postępowania egzekucyjnego, ponadto Wójt nie gospodaruje odpadami komunalnymi skarżącego w rozumieniu ustawy. Postanowieniem z dnia 29.11.2023 r. Wójt Gminy W. na podstawie art. 34 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2023 r. poz. 2505 ze zm.; także jako: u.p.e.a.) po rozpoznaniu zarzutów wniesionych przez skarżącego w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] r. z dnia 31.10.2023 r. znak sprawy [...] postanowił oddalić zarzuty. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. postanowieniem z dnia 20.02.2024 r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20.06.2024 r. po rozpoznaniu skargi skarżącego uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 20 lutego 2024 r. oraz poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy W. z dnia 29 listopada 2023 r. oraz orzekł o kosztach postępowania. Postanowieniem z dnia 23.10.2024 r. Wójt Gminy W. na podstawie art. 34 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023 r., poz. 2505 ze zm.) po rozpoznaniu zarzutów wniesionych przez skarżącego w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 31.10.2023 r. znak sprawy [...] oddalił zarzuty. W uzasadnieniu postanowienia podniósł, iż zasady postępowania z odpadami komunalnymi powstającymi w związku z bytowaniem ludzi określa ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2023 r. poz.1469, także jako: u.c.p.g.). Ustawa ta określa obowiązki spoczywające na gminach, a także właścicielach nieruchomości. Zgodnie z art. 6q u.c.p.g. w sprawach dot. opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Wskazał, iż w świetle art. 6m ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. na właścicielu nieruchomości ciąży ustawowy obowiązek złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. Wierzyciel podniósł, iż dniu 31 maja 2013 r. skarżący złożył ww. deklarację i mimo ciążącego obowiązku nie uiścił opłaty z tego tytułu. W związku z powstałą zaległością sprawa została skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego. Dodał, iż wbrew zarzutom zawartym w piśmie skarżącego wskazał prawidłową podstawę prawną roszczeń objętych tytułem wykonawczym, przestrzegając przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1996 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zarzut braku upomnienia uznał za bezzasadny, gdyż upomnienie nr [...] z dnia 09.02.2023 r. dot. zaległości w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi objętych tytułem wykonawczym nr [...] zostało doręczone skarżącemu w dniu 16.02.2023 r. Organ I instancji wskazał, iż kierując się zaleceniami zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Wydział VIII Zamiejscowy w R. sygn. akt VIII SA/Wa 322/24 z dnia 20 czerwca 2024r. ustalono, iż zawiadomienie nr [...] o zmianie stawki za odbiór odpadów na kwotę 90,00 zł m-c. (15,00 zł x 6 osób = 90,00 zł) zostało wydane w dniu 23.09.2019r. i doręczone podatnikowi w dniu 22.10.2019r. Z uwagi na powyższe organ I instancji uznał za zasadne oddalenie zarzutów w ww. sprawie egzekucyjnej. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Podniósł, iż podtrzymuje w całości zgłoszone zarzuty i oczekuje wycofania tytułu wykonawczego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R., wskazanym na wstępie i zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 23.01.2025 r., po rozpoznaniu zażalenia skarżącego na ww. postanowienie organu I instancji – utrzymało w mocy postanowienie Wójta oddalające zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia przypomniało na wstępie dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie. Wskazało następnie, iż materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 479 z późn. zm.; dalej: u.p.e.a.). Przywołało art. 33 § 1 i § 2 tej ustawy wskazując, iż zawarte w art. 33 § 2 u.p.e.a. wyliczenie jest taksatywne i inne przyczyny nie mogą stanowić podstawy zarzutu. Odnośnie do zarzutu nieistnienia obowiązku wskazało, iż obowiązek uiszczenia opłaty za wywóz śmieci - w sytuacji przejęcia przez gminę obowiązków właściciela - powstaje z mocy samego prawa. Jeśli zaś chodzi o nieistnienie deklaracji za okres IV-XII 2022 r. podniosło, że skarżący złożył deklarację w dniu 31.05.2013 r. i jej nie skorygował. Zmianie uległy stawki za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o czym skarżący został poinformowany zawiadomieniem nr [...] o zmianie stawki za odbiór odpadów na kwotę 90,00 zł miesięcznie (15,00 zł x 6 osób = 90,00 zł), które zostało wydane w dniu 23.09.2019 r. i doręczone podatnikowi w dniu 22.10.2019r. Z tego też zawiadomienia wynika kwota wskazywana w upomnieniu wystosowanym przez skarżącego. Kolegium wskazało, iż zgodnie z art. 6m ust. 2a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku gminach: w przypadku uchwalenia nowej stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wójt, burmistrz lub prezydent miasta zawiadamia właściciela nieruchomości o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wyliczonej jako iloczyn nowej stawki opłaty i danych podanych w deklaracji. W takim przypadku właściciel nieruchomości nie jest obowiązany do złożenia nowej deklaracji i uiszcza opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości podanej w zawiadomieniu. Zawiadomienie zawiera pouczenie, że stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Kolegium uznało zatem, że w związku z powyższym organ I instancji prawidłowo oddalił zarzut braku istnienia obowiązku. SKO podniosło, iż organ wystosował do skarżącego upomnienie z dnia 09.02.2023 r. nr [...] dotyczące opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za rok 2022 rata 4-12 - upomnienie zostało doręczone w dniu 16.02.2023r. do rąk własnych skarżącego. Skarżący podniósł zarzut istnienia upomnienia. Jak wynika z akt sprawy upomnienie takie było do skarżącego kierowane i zostało prawidłowo doręczone. Kolegium wskazało następnie na art. 15 § 1 i § 1a u.p.e.a. podnosząc, iż wyżej wymienione upomnienie wystosowane do skarżącego zawierało wszystkie dane niezbędne do wykonania przez zobowiązanego obowiązku i stosowne pouczenie o konsekwencjach braku uiszczenia należności w zakreślonym terminie w postaci wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Wskazało, iż "Celem instytucji upomnienia, o którym mowa w art. 15 u.p.e.a. jest skłonienie zobowiązanego do dobrowolnego wykonania określonego obowiązku i tym samym niedoprowadzenie do wszczęcia egzekucji. Upomnienie przypomina przy tym nie tylko o obowiązku, który znany jest zobowiązanemu, ale i o powinności jego wykonania. Zasadą jest, że upomnienie tylko jednokrotnie przypomina zobowiązanemu o powinności wykonania danego obowiązku pod rygorem jego przymusowego prawnego wyegzekwowania" (wyrok WSA w Krakowie z 19.01.2023 r., I SA/Kr 1178/22, LEX nr 3518712). W związku z powyższym uznało, że organ I instancji prawidłowo oddalił zarzut dotyczący braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeśli jest wymagane. Odnosząc się do kwestii braku gospodarowania odpadami komunalnymi skarżącego przez Gminę wskazało, iż zarzut ten nie mieści się w katalogu zarzutów wskazanym w art. 33 § 1 ustawy. Uznało zatem, iż brak jest podstaw do uwzględnienie złożonego zażalenia. Pismem z dnia 21 marca 2025 r. skarżący wniósł skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 23 stycznia 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze skarżący wskazał, iż w okresie, którego dotyczy spreparowany tytuł wykonawczy [...] ani przed, ani do tej pory nie ma miejsca gospodarowanie odpadami komunalnymi, a organy powołując się na to stają się publicznymi oszustami potwierdzającymi nieprawdę. Nie istnieje podstawa prawna do wystawienia tytułu wykonawczego, gdyż deklaracja została skutecznie wycofana. Nie istnej też wskazane w tytule wykonawczym upomnienie. Upomnienie dotyczy czegoś zupełnie innego niż to co jest w tytule wykonawczym. Tytuł wykonawczy narusza zatem ustawę egzekucyjną oraz ustawę o utrzymaniu porządku i czystości w gminach w przedmiocie rygoru żądania opłaty od osób zamieszkujących. W odpowiedzi na skargę, SKO wystąpiło o oddalenie skargi wywodząc, jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem, art. 57a, który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania. Może też zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie zastosowanie znajduje także art. 153 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W sprawie niniejszej został bowiem wydany wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2024 r. sygn. akt VIII SA/Wa 322/24, uchylający postanowienia uprzednio wydane przez orzekające w sprawie organy w przedmiocie wniesionych przez skarżącego zarzutów. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy zarówno organy, jak i Sąd są związane oceną prawną i wskazaniami wyrażonymi w ww. wyroku. W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd wskazał, iż jak wynika z akt administracyjnych dołączonych do akt sprawy skarżący złożył w dniu 31.05.2013 r. deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na druku stanowiącym załącznik nr 1 do Uchwały Nr [...] Rady Gminy W. z dnia 14.12.2012 r. W treści deklaracji znajduje się pouczenie, iż deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Z treści § 1 ust. 1 Uchwały Nr [...] Rady Gminy W. z dnia 14.12.2012 r. w sprawie ustalenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości wynika, iż uchwałą tą ustalono wzór formularza deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, wraz z wzorami oświadczeń w brzmieniu stanowiącym załącznik Nr 1 do tej uchwały. Zdaniem Sądu nie ulegało zatem wątpliwości, iż obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi ciąży na skarżącym jako na właścicielu zamieszkałej nieruchomości. Z twierdzeń skarżącego nie wynikało bowiem, aby złożona deklaracja straciła w tym względzie na aktualności. Z uwagi na ustawowy obowiązek ponoszenia ww. opłaty wynikający z art. 6h pkt 1 u.c.p.g. powoływane przez skarżącego wycofanie deklaracji pismem z dnia 31.12.2019 r., z uwagi na podnoszone zastrzeżenia co do realizacji odbioru odpadów przez Gminę jest bezskuteczne. Tym samym istnienie obowiązku co do zasady ma miejsce i zarzut podnoszony na podstawie art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a. należałoby uznać za bezzasadny. W ocenie Sądu prawidłowo także, przy założeniu, że kwota ciążącego na skarżącym obowiązku jest prawidłowa, orzekające w sprawie organy oceniły bezzasadność zarzutu z art. 33 § 2 pkt 4 u.p.e.a., to jest braku doręczenia upomnienia. W aktach administracyjnych znajduje się bowiem upomnienie z dnia 9.02.2023 r. dotyczące należności za gospodarowanie odpadami komunalnymi za rok 2022 (raty od 4 do 12), na które w dniu 31.10.2023 r. wystawiono tytuły wykonawczy nr [...]., które to upomnienie zostało skarżącemu doręczone w dniu 16.02.2023 r. Sąd powziął wątpliwości jedynie co do wyjaśnienia zasadności zarzutu prawidłowości określenia obowiązku wynikającego z dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1 u.p.e.a., a którego podstawą jest art. 33 § 2 pkt 2 lit. b u.p.e.a. Z deklaracji z dnia 31.05.2013 r. wynika bowiem kwota łącznie 36 zł, tymczasem w upomnieniu i tytule wykonawczym wskazano kwoty po 90 zł tytułem poszczególnych rat (okresów miesięcznych). Brak wyjaśnienia powyższych okoliczności w ocenie Sądu nie dawał podstaw do stwierdzenia, iż zarzut zgłoszony na podstawie art. 33 § 2 pkt 2 lit. b u.p.e.a. także należałoby uznać za bezzasadny. W przypadku bowiem braku doręczenia skarżącemu zawiadomienia (zawiadomień), o którym mowa, należałoby bowiem uznać, iż obowiązek obciążający skarżącego kształtuje złożona w dniu 31.05.2013 r, deklaracja lub też ostatnie prawidłowo doręczone zawiadomienie. Z tych względów zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji Sąd uznał za wydane z naruszeniem art. 124 § 2 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a., które mogły prowadzić na naruszenia art. 33 § 2 pkt 2 lit. b i pkt 4 i art. 34 § 2 pkt 1 u.p.e.a. Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji wskazał, iż skarżący w dniu 31 maja 2013 r. złożył deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i nie uiścił opłaty z tego tytułu. W dniu 22 października 2019 r. doręczono skarżącemu zawiadomienie nr [...] z dnia 23.09.2019 r. o zmianie stawki za odbiór odpadów na kwotę 90 zł miesięcznie (15 zł x 6 osób). Organ I instancji podtrzymał także swoje stanowisko o doręczeniu skarżącemu upomnienia w dniu 16 lutego 2023 r. Kolegium rozpoznając zażalenie skarżącego podzieliło powyższe ustalenia organu I instancji i zgodziło się z rozstrzygnięciem o oddaleniu wniesionych przez skarżącego zarzutów. Skarżący w skardze, która ma charakter opisowy wskazuje na okoliczności, z których w jego ocenie wynika brak podstaw do wystawienia tytułu wykonawczego oraz brak upomnienia, dotyczącego egzekwowanych w sprawie należności. Sporem w sprawie nadal zatem objęta jest zasadność zgłoszonych przez skarżącego zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej, które w oparciu o treść notatki służbowej z dnia 23.11.2023 r., jak skargi należy odczytać jako zarzuty: nieistnienia obowiązku, nieistnienia obowiązku w egzekwowanej kwocie oraz brak doręczenia upomnienia. Odnosząc się do tak zakreślonego przedmiotu sporu wskazać należy, iż zgodnie z art. 33 § 1 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. W myśl art. 33 § 2 tej ustawy podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest: 1) nieistnienie obowiązku; 2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z: a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4, b) dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1, c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu; 3) błąd co do zobowiązanego; 4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane; 5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części; 6) brak wymagalności obowiązku w przypadku: a) odroczenia terminu wykonania obowiązku, b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej, c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b. Jak była o tym mowa wyżej treść twierdzeń skarżącego wskazuje, iż zgłoszone zarzuty znajdują swoją podstawę prawną w art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a., art. 33 § 2 pkt 2 lit. b i pkt 4 u.p.e.a. Odnosząc się do kwestii nieistnienia obowiązku w ogóle lub w egzekwowanej kwocie, wskazać należy, iż zgodnie z art. 6h pkt 1 u.c.p.g. opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi są obowiązani ponosić właściciele nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Jak wynika z art. 6i ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje w przypadku nieruchomości, na której zamieszkują mieszkańcy - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec. Zgodnie z art. 6m ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi są obowiązani złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściciele nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Z art. 6m ust. 1d u.c.p.g. wynika, iż wysokość zobowiązania określonego w deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi obowiązuje za kolejne miesiące do czasu korekty deklaracji lub zmiany stawki opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, z zastrzeżeniem art. 6o. W myśl art. 6m ust. 2a u.c.p.g. w przypadku uchwalenia nowej stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wójt, burmistrz lub prezydent miasta zawiadamia właściciela nieruchomości o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wyliczonej jako iloczyn nowej stawki opłaty i danych podanych w deklaracji. W takim przypadku właściciel nieruchomości nie jest obowiązany do złożenia nowej deklaracji i uiszcza opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości podanej w zawiadomieniu. Zawiadomienie zawiera pouczenie, że stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Art. 6o ust. 1 u.c.p.g. stanowi zaś, iż w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę dostępne dane właściwe dla wybranej przez radę gminy metody, a w przypadku ich braku - uzasadnione szacunki, w tym w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze. Jak wynika z art. 3a § 1 pkt 6 u.p.e.a. w zakresie zobowiązań powstałych m.in. w przypadkach opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o których mowa w art. 6h ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2024 r. poz. 399 i 1717) stosuje się również egzekucję administracyjną, jeżeli wynikają one z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo z zawiadomienia właściciela nieruchomości przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Jak wynika z akt administracyjnych dołączonych do akt sprawy oraz wywodów zawartych w uzasadnieniu wyroku WSA w Warszawie z dnia 20 czerwca 2024 r. w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 322/24, skarżący złożył w dniu 31.05.2013 r. deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na druku stanowiącym załącznik nr 1 do Uchwały Nr [...] Rady Gminy W. z dnia 14.12.2012 r. W treści deklaracji znajduje się pouczenie, iż deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Z treści § 1 ust. 1 Uchwały Nr [...] Rady Gminy W. z dnia 14.12.2012 r. w sprawie ustalenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości wynika, iż uchwałą tą ustalono wzór formularza deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, wraz z wzorami oświadczeń w brzmieniu stanowiącym załącznik Nr 1 do tej uchwały. Z uwagi na ustawowy obowiązek ponoszenia ww. opłaty wynikający z art. 6h pkt 1 u.c.p.g. powoływane przez skarżącego w skardze wniesionej w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 322/24 wycofanie deklaracji pismem z dnia 31.12.2019r., z uwagi na podnoszone zastrzeżenia co do realizacji odbioru odpadów przez Gminę zostało uznane przez Sąd orzekający w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 322/24 za bezskuteczne i stanowisko to z uwagi na treść art. 153 p.p.s.a. jest wiążące i pozostaje aktualne. Skarżący nie wykazał zatem, aby jego deklaracja straciła na aktualności. Tym samym zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, iż obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi ciąży na skarżącym jako na właścicielu zamieszkałej nieruchomości. Istnienie obowiązku ponoszenia opłaty ma miejsce i zarzut podnoszony na podstawie art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a. należy uznać za bezzasadny. Bezzasadny jest także zarzut prawidłowości określenia obowiązku wynikającego z dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1 u.p.e.a., a którego podstawą jest art. 33 § 2 pkt 2 lit. b u.p.e.a. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych skarżącemu w dniu 22 października 2019 r. zostało doręczone sporządzone na podstawie art. 6m ust. 2a u.c.p.g. oraz uchwały Rady Gminy Nr [...] z dnia 28 sierpnia 2019 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości tej opłaty, zawiadomienie, iż od 1 października 2019 r. nowa opłata (stawka za odbiór odpadów segregowanych 15 zł) od 6 zamieszkałych osób wynosi 90 zł. W zawiadomieniu zawarto informację, iż zawiadomienie stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Tym samym zostały spełnione warunki do obciążenia skarżącego kwotą opłaty wynoszącą 90 zł miesięcznie we wskazanym w tytule wykonawczym okresie. Prawidłowo została także wskazana kwota tych należności w doręczonym skarżącemu w dniu 16 lutego 2023 r. upomnieniu. Z treści upomnienia wynika, że dotyczy ono należności za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W ocenie Sądu prawidłowo orzekające w sprawie organy oceniły zatem także bezzasadność zarzutu z art. 33 § 2 pkt 4 u.p.e.a., to jest braku doręczenia upomnienia. W aktach administracyjnych znajduje się bowiem upomnienie z dnia 9.02.2023 r. dotyczące należności za gospodarowanie odpadami komunalnymi za rok 2022 (raty od 4 do 12), na które w dniu 31.10.2023 r. wystawiono tytuły wykonawczy nr [...]., które to upomnienie, jak wyżej wskazano zostało skarżącemu doręczone w dniu 16.02.2023 r. Zgodnie z art. 34 § 2 pkt 1 u.p.e.a. wierzyciel wydaje postanowienie, w którym oddala zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej Z uwagi na bezzasadność wniesionych przez skarżącego zarzutów zasadne było ich oddalenie. Treść skargi, stanowiąca jedynie polemikę z wywodami orzekających w sprawie organów nie podważyła w żaden sposób zasadności zawartej w nich argumentacji. Z tych względów, Sąd orzekając na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku.