VIII SA/Wa 306/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną T. D. Wyrokiem z 18 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. D. (dalej: "skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2012 r. w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Powyższe rozstrzygnięcie Sądu wraz z uzasadnieniem zostało prawidłowo doręczone skarżącej 30 lipca 2012 r. wraz z pouczeniem o przysługującym prawie do wniesienia skargi kasacyjnej oraz konieczności sporządzenia jej przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym albo doradcą podatkowym – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych. W dniu 21 stycznia 2013 r. (data wpływu do Sądu) skarżąca wniosła pismo procesowe, w którym wniosła o ponowne rozpoznanie sprawy o przyznanie zasiłku celowego. Pismem z dnia 23 stycznia 2013 r. wezwano skarżącą do sprecyzowania, czy pismo z dnia 21 stycznia 2013 r. jest skargą kasacyjną, czy zostało złożone w innym celu, jeżeli tak, to w jakim – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma w aktach sprawy bez nadania biegu. W dniu 30 stycznia 2013 r. skarżąca wniosła pismo, w którym wyjaśniła, że jej pismo z 21 stycznia 2013 r. jest skargą kasacyjną na wyrok Sądu z 18 lipca 2012 r. W związku z powyższym Sąd potraktował pismo skarżącej z dnia 21 stycznia 2013 r. jako skargę kasacyjną od powyższego wyroku, gdyż taki środek zaskarżenia przysługiwał skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Powyższego wymogu nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2 art. 175 p.p.s.a.). Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami (§ 3 pkt 1 art. 175 p.p.s.a.). Doręczając skarżącej odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, Sąd pouczył adresata o prawie i terminie do złożenia skargi kasacyjnej, a także o tym, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez uprawniony podmiot. Skarżąca sporządziła skargę kasacyjną osobiście i nie wykazała, że posiada legitymację, o której mowa wyżej do jej wniesienia. Wspomnieć należy, że skarżącej zostało przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2012 r., sygn. akt I OZ 763/12). Wyznaczony w sprawie pełnomocnik nadesłał opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (data wpływu do Sądu – 17 grudnia 2012 r.). Skoro pomimo stosownego pouczenia skarga kasacyjna została sporządzona z naruszeniem art. 175 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał ją za niedopuszczalną. Dlatego też, mając na względzie art. 175 § 1 w związku z art. 178 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.