VIII SA/Wa 307/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku "[...]" Sp. z o.o. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "[...]" Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych W dniu 16 czerwca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "skarżąca" lub "spółka") o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca złożyła wniosek na urzędowym formularzu PPPr. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że nie posiada wystarczających środków finansowych pozwalających na uiszczenie kosztów sądowych, zaś na rachunku bankowym nie ma żadnych środków. Działalność gospodarcza w praktyce nie jest prowadzona i nie uzyskuje ona w związku z tym żadnych dochodów. Ponadto skarżąca podniosła, że jej wniosek o ogłoszenie upadłości został oddalony postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. w związku z tym, że majątek nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania. Do wniosku spółka załączyła wyciąg z rachunku bankowego z zerowym saldem końcowym, kserokopię postanowienia Sądu Rejonowego dla W X Wydział Gospodarczy sygn. akt [...]o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości. W piśmie procesowym z dnia [...] czerwca 2009 r. skarżąca oświadczyła, że posiadane rachunki bankowe są obciążone zajęciami egzekucyjnymi, przy czym od października 2008 r. na tych rachunkach nie były przeprowadzane żadne transakcje. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a, Sąd może - na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a może zostać przyznane, gdy osoba prawna wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a. obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Sąd może zwolnić osobę prawną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na pełne ich poniesienie (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, ponieważ wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Przystępując do rozpoznania wniosku, przypomnieć należy, że zasadą jest, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.). Przyznanie lub odmowa przyznania prawa pomocy winna wynikać z wzajemnej oceny dwóch elementów: kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania i jej aktualnej kondycji finansowej. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek, jak i stan faktyczny sprawy, zasadne jest przyznanie skarżącej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonych pod rygorem odpowiedzialności za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy oświadczeń wynika, że spółka nie prowadzi działalności gospodarczej, nie posiada majątku, dochodów, środków finansowych, a rachunki bankowe są obciążone zajęciami egzekucyjnymi. Przedstawione informacje oraz złożone oświadczenia wskazują, że spółka nie posiada środków na poniesienie kosztów postępowania. Zasadne jest przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ sytuacja finansowa w której się znajduje uniemożliwia ich pokrycie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.