VIII SA/Wa 310/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Asesor WSA Artur Kot, Asesor WSA Andrzej Kuna /sprawozdawca/, Protokolant Mariola Pronobis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2007 r. sprawy ze skargi J.L.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie skierowania na badania lekarskie oddala skargę. Na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym (j.t. Dz.U. z 2005r. Nr 108, poz. 908) oraz § 2 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz.U. z 2004r. Nr 2 , poz. 15), art. 104 k.p.a., Prezydent Miasta R. decyzją z dnia [...] skierował J.B., dalej skarżącego, na badania lekarskie przeprowadzone w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji, w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w R. W uzasadnieniu organ powołał się na wniosek Komendy Miejskiej Policji w R. z dnia 22 listopada 2006r. o wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie skierowania skarżącego na badanie lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Z uzasadnienia w/w wniosku wynikało, że w dniu 6 października 2006 roku w toku czynności podjętych przez Policję w związku z kolizją, której sprawcą był skarżący, zachowanie jego wzbudziło zaniepokojenie co do stanu zdrowia i sprawności psychologicznych, dlatego został on poddany badaniu w Izbie Przyjęć Szpitala Psychiatrycznego w R. W wyniku badania lekarz zalecił skarżącemu leczenie psychiatryczne. Od powyższej decyzji skarżący skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R odwołanie, nie odnosząc się do meritum sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ przywołał dyspozycję art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i wskazał, że decyzja o skierowaniu na badanie lekarskie jest wstępnym aktem uruchamiającym całą procedurę badania zdolności psychofizycznej kierowców do prowadzenia pojazdów. Przekazana przez Komendę Miejską Policji w R. informacja o zastrzeżeniu co do stanu zdrowia i sprawności psychofizycznych skarżącego, stanowiła uzasadnioną podstawę do skierowania go na badanie lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący zaskarżył powyższą decyzję jako sprzeczną z prawem i wniósł o jej uchylenie bądź zmianę. W uzasadnieniu skargi skarżący zakwestionował ustalenia faktyczne poczynione przez funkcjonariuszy policji na miejscu zdarzenia. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi zatem o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, która jest dokonywana w kontekście zgodności z prawem materialnym i procesowym, a nie według kryteriów celowościowych. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga analizowana stosownie do wymienionych założeń kontroli sądowej decyzji administracyjnych podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w działaniu organu, tak gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i prawną jego ocenę w świetle mających zastosowanie przepisów. Zgodnie z treścią art. 122 ust.1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem, skierowany decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Natomiast § 2. ust 4 Rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami stanowi, że osobie, o której mowa w art. 122 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy, decyzję o skierowaniu na badanie lekarskie wydaje starosta, w przypadku otrzymania: 1) wniosku od egzaminatora o stwierdzonych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia osoby poddanej egzaminowi państwowemu; 2) wniosku od organu kontroli ruchu drogowego o stwierdzonych w trakcie wykonywania czynności służbowych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia osoby posiadającej uprawnienia do kierowania pojazdem; 3) zawiadomienia powiatowego lub wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności, o posiadaniu przez osobę niepełnosprawną uprawnienia do kierowania pojazdem, zaś ust. 5, że starosta może również skierować na badanie lekarskie osobę, co do której powziął wiarygodną informację o zastrzeżeniach w stanie zdrowia tej osoby, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. W sytuacji, gdy Prezydent Miasta R. powziął informację w oparciu o treść wniosku Policji o wszczęcie postępowania administracyjnego, dodatkowo udokumentowanego opinią lekarza psychiatry, z której wynika, że skarżący winien być poddany leczeniu psychiatrycznemu, to na mocy wyżej cytowanych przepisów spoczywał na organie ustawowy obowiązek skierowania na badania lekarskie. W związku z powyższym zarówno organ pierwszej jak i drugiej instancji nie naruszył prawa. Sąd oceniając zaskarżoną decyzję nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu. Biorąc pod uwagę, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku w oparciu o art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.