VIII SA/Wa 310/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Sędziowie Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), Sędzia WSA Leszek Kobylski, Protokolant Starszy referent Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2018 r. w Radomiu sprawy ze skargi B. S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej dla producentów rolnych oddala skargę. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej: "organ odwoławczy", "Dyrektor ARiMR") decyzją z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania B. S. (dalej: "skarżąca") utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. z [...] grudnia 2017 r., znak: [...] w sprawie udzielania pomocy finansowej dla producentów rolnych, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej, powstały szkody w wysokości co najmniej 70% danej uprawy na powierzchni występowania tej uprawy w wyniku przymrozków wiosennych w 2017 r. Zaskarżona decyzja została oparta na następujących ustaleniach faktycznych i dokonanej ocenie prawnej. W dniu 22 września 2017 r. skarżąca złożyła w Biurze Powiatowym ARiMR wniosek o udzielenie pomocy finansowej dla producentów rolnych w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej, powstały w bieżącym roku szkody w wysokości co najmniej 70% danej uprawy na powierzchni występowania tej uprawy w wyniku przymrozków wiosennych w 2017 r. Do wniosku dołączyła protokół oszacowania szkód nr [...] oraz kopie polis ubezpieczeniowych: 1. [...] nr [...], na okres od 30,04.2015 do 29.04.2016 r., 2. [...] nr [...], na okres od 17.04.2016 r. do 30.09.2016 r., 3. [...] nr [...], na okres od 14.05.2016 r. do 15.05.2017 r, 4. [...] nr [...], na okres od 12.05.2017 r. do 15.11.2017 r., W dniu 14 grudnia 2017 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał decyzję o przyznaniu pomocy w części w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu organ I instancji wskazała, że przyczyną pomniejszenia pomocy był brak ubezpieczenia 50% upraw w gospodarstwie rolnym. W dniu 2 stycznia 2018 r. skarżąca złożyła odwołanie, zrzucając decyzji naruszenie art. 288 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a tym samym rozporządzenia Komisji Europejskiej nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. uznającej niektóre kategorie pomocy w sektorze rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, poprzez jego nieuwzględnienie i oparcie decyzji wyłącznie na podstawie § 13 ust. 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, podczas gdy rozporządzenia Komisji Europejskiej należy stosować bezpośrednio, w całości we wszystkich Państwach Członkowskich, w szczególności, gdy przepisy krajowe nie są zgodne z ich treścią. Zdaniem skarżącej nie ma podstaw do zastosowania sankcji i obniżenia kwoty pomocy finansowej, gdyż ocena spełnienia warunku posiadania ubezpieczenia nie powinna być odnoszona do konkretnego dnia, a do całego roku. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor ARiMR decyzja z [...] lutego 2018 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż skarżąca złożyła wniosek o udzielenie pomocy finansowej, o której mowa w § 13 rozporządzenia w dniu 22 września 2017 r. ubiegając się o płatność do powierzchni [...] ha, w tym [...] ha i owocujących drzew owocowych i [...] ha owocujących krzewów owocowych lub truskawek. Zgodnie z ogłoszeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 sierpnia 2017 r. stawka pomocy wyniosła 2 000 zł na 1 ha powierzchni owocujących upraw drzew owocowych, w których wystąpiły szkody w wysokości co najmniej 70 % spowodowane przez przymrozki wiosenne, oraz 1000 zł na 1 ha powierzchni owocujących upraw krzewów owocowych i truskawek, w których wystąpiły szkody w wysokości co najmniej 70% spowodowane przez przymrozki wiosenne. Wobec powyższego początkowa kwota przyznanej płatności na rok 2017 wyniosła [...] zł, liczona jako iloczyn stawki płatności na 1 ha oraz powierzchni uprawy. Organ wskazał, że 50 % upraw w gospodarstwie skarżącej stanowi powierzchnię – [...] ha. Z Protokołu nr [...] złożonego wraz z wnioskiem wynika, że przymrozki wiosenne wystąpiły w dniach 16 kwietnia 2017 r. – 21 kwietnia 2017 r. oraz w dniu 10 maja 2017 r., natomiast przedłożone polisy [...] nr [...], [...] nr [...] oraz [...] nr [...] nie obejmowały ubezpieczenia upraw co najmniej od jednego z ryzyka w dniu wystąpienia przymrozków wiosennych, z wyjątkiem polisy ubezpieczenia upraw [...] nr [...] z dnia [...] maja 2016 r., która obejmuje powierzchnie upraw łącznie – [...] ha. Tym samym, zdaniem organu odwoławczego Kierownik Biura Powiatowego ARiMR słusznie uznał, że powyższa kwota pomocy [...] zł ulega pomniejszeniu o 50 % na podstawie przepisu § 13 ust. 12 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U.2015.187 ze zm.), ponieważ wskazane w toku postępowania polisy dobiegły końca przed wystąpieniem zjawiska atmosferycznego skutkującego szkodą w wysokości co najmniej 70%. Natomiast Polisa obowiązująca w momencie wystąpienia przymrozków wiosennych, tj. [...] nr [...] obejmowała swoim zakresem [...] ha, toteż w myśl wskazanego przepisu zaistniała przesłanka obniżenia pomocy o 50% do kwoty [...] zł. Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ II instancji stwierdził, iż pomoc jednorazowa finansowana ze środków krajowych naliczana jest na podstawie odrębnych przepisów wykonawczych, tj. zgodnie z § 13 ust. 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U.2015.187 ze zm.), toteż zarzuty naruszenia przepisów art. 107 i 108 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej i rozporządzenia Komisji Europejskiej Organ postrzega za bezzasadne. W skardze z 13 marca 2018 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zarzuciła: 1) naruszenie art. 288 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, poprzez pominięcie tego, że rozporządzenie Komisji Europejskiej ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich; 2) naruszenie rozporządzenia Komisji Europejskiej nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (dalej jako: "Rozporządzenie KE"), poprzez pominięcie art. 25 ust. 9 Rozporządzenia KE, co miało istotny i bezpośredni wpływ na decyzje organów; 3) oparcie decyzji wyłącznie na podstawie § 13 ust. 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej jako: "Rozporządzenie RM"), którego treść jest sprzeczna z Rozporządzeniem KE, podczas gdy rozporządzenia Komisji Europejskiej należy stosować bezpośrednio, w całości, we wszystkich Państwach Członkowskich, w szczególności gdy przepisy krajowe nie są zgodne z ich treścią; 4) naruszenie podstawowej zasady prawa wspólnotowego tj. zasady pierwszeństwa prawa unijnego przed prawem krajowym, wynikającej z ugruntowanego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej; 5) nieuwzględnienie przez organy wydające decyzje istoty regulacji dotyczącej pomocy finansowej w przypadku szkód w uprawach, którą jest zachęcenie rolników do ubezpieczania upraw. Celem regulacji rozporządzenia Komisji Europejskiej nie jest sankcjonowanie braku ubezpieczenia w określonym dniu (ze względu np. jak w niniejszej sytuacji - na problemy na rynku ubezpieczeń z zawarciem umowy ubezpieczenia, ściśle związane ze zmianami legislacyjnymi), ale nakłonienie rolników do zawierania umów ubezpieczenia w ogólności, tak by całościowo obejmowały określoną część produkcji lub dochodu w ciągu roku; 6) naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 kpa, poprzez nieuwzględnienie złożonych dowodów, w szczególności umowy ubezpieczenia zawartej dnia 28 kwietna 2017 r. z firmą [...]. Przyczyną nieuwzględnienia było nieprawidłowe zastosowanie przepisów i błędne przyjęcie, że: • stan faktyczny sprawy powinien zostać określony na dany dzień (dzień wystąpienia szkody), nie zaś w ujęciu średniorocznym (co wynika z Rozporządzenia KE), • w momencie oceny uprawnienia do uzyskania pełnej pomocy finansowej, koniecznym jest by uprawy były ubezpieczone, zgodnie zaś z Rozporządzeniem KE kluczowe jest wykupienie ubezpieczenia (nie jest koniecznym by okres ubezpieczenia już się zaczął). 7) naruszenie art. 107 § 1 i § 3 kpa, poprzez uzasadnienie w dużej mierze nieodnoszące się do sprawy (zawierające niemal trzystronicową instrukcję, jak poprawnie wnieść wniosek o udzielenie pomocy finansowej, podczas gdy wniosek w sprawie został złożony poprawnie), zaś pominięcie wskazania podstaw wydania decyzji. Jednocześnie skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do wydania decyzji przyznającej w pozostałej części pomoc finansową dla producentów rolnych, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej, powstały szkody w wysokości co najmniej 70 % danej uprawy na powierzchni występowania tej uprawy w wyniku przymrozków wiosennych w 2017 r., a w przypadku wątpliwości interpretacyjnych dotyczących przepisów stanowiących podstawę wydania decyzji, wniosła o uwzględnienie w wyroku art. 7a § 1 kpa, który stanowi, że w przypadku, gdy w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości powinny zostać rozstrzygnięte na korzyść strony. W odpowiedzi na skargę Dyrektor ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z [...] lutego 2018 r. oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają ani prawa materialnego, ani przepisów postępowania w stopniu, który zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") oznaczałby konieczność ich wyeliminowania z obrotu prawnego. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie była prawidłowość decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] lutego 2018r., utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] grudnia 2017 r. przyznającej skarżącej pomoc finansową dla producentów rolnych, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej, powstały szkody w wysokości co najmniej 70% danej uprawy na powierzchni występowania tej uprawy w wyniku przymrozków wiosennych w 2017 r. w wysokości [...] zł tj. po pomniejszeniu o 50 %. Skarżąca kwestionuje to rozstrzygnięcie, twierdząc, iż powinna uzyskać pomoc finansową w pełnej wysokości 100 % – to jest w kwocie [...] zł. Pomoc finansowa dla producentów rolnych w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej, powstały w bieżącym roku szkody w wysokości co najmniej 70% danej uprawy na powierzchni występowania tej uprawy w wyniku przymrozków wiosennych w 2017 roku przyznawana jest na podstawie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 roku w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. 2015 r., poz. 187 ze zm.; dalej: "rozporządzenie"). Zgodnie z § 13 ust. 1 w/w rozporządzenia Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, dla producentów rolnych, którym został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody w wysokości co najmniej 70% danej uprawy na powierzchni występowania tej uprawy lub szkody powstały na powierzchni co najmniej 70% upraw w szklarniach i tunelach foliowych, spowodowane wystąpieniem niekorzystnych zjawisk atmosferycznych, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3. Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest udzielana do wysokości równowartości w złotych 15 000 euro ustalanej zgodnie z art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (§ 13 ust, 2 w/w rozporządzenia). Omawiana pomoc, zgodnie z § 13 ust. 4 ww. rozporządzenia, jest przyznawana w drodze decyzji kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego, na wniosek tego producenta rolnego złożony na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję na jej stronie internetowej. Wysokość pomocy, o której mowa w ust. 1, ustala się jako iloczyn deklarowanej przez producenta rolnego we wniosku, o którym mowa w ust. 4, powierzchni uprawy, w której powstały szkody, oraz stawki pomocy, której wysokość będzie uzależniona od rodzaju uprawy (§ 13 ust. 7 w/w rozporządzenia). Bezspornym w niniejszej sprawie pozostaje, że skarżąca spełniła przesłanki do otrzymania pomocy, o której mowa w § 13 ust. 1 rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r. W gospodarstwie rolnym skarżącej w roku 2017 powstały szkody spowodowane przez przymrozki wiosenne a skarżąca z zachowaniem przewidzianego powyżej terminu wystąpił do organu ARiMR z wnioskiem o przyznanie z tego tytułu pomocy finansowej, załączając do wniosku wymagane dokumenty. Istota sporu sprowadza się natomiast do prawidłowości zastosowania przez organ względem pomocy przyznanej na rzecz skarżącej pomniejszenia wynikającego z § 13 ust. 12 rozporządzenia z 27 stycznia 2015 r. Zgodnie z tym przepisem analizowaną pomoc pomniejsza się o 50%, jeżeli w 2017 r. co najmniej 50% powierzchni upraw rolnych w gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej, z wyłączeniem łąk i pastwisk, nie było ubezpieczonych co najmniej od jednego z ryzyka, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3. Przepis ten wprost uzależnia zatem wysokość ostatecznie przyznawanej pomocy od powierzchni upraw, która została objęta ubezpieczeniem od jednego z ryzyka w nim wymienionych. Jeżeli powierzchnia ta jest mniejsza niż 50% powierzchni upraw w gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej, rzeczona pomoc podlega pomniejszeniu o 50%. Jak wynika z akt sprawy sumaryczna powierzchnia upraw zgłoszona przez Skarżącą we wniosku o przyznanie przedmiotowej pomocy wynosiła [...] ha. Z protokołu z oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej spowodowanych wystąpieniem niekorzystnego zjawiska atmosferycznego wynika, że całkowita powierzchnia upraw w gospodarstwie rolnym zgodnie z wnioskiem o płatności w ramach wsparcia bezpośredniego wyniosła [...] ha; powierzchnia upraw rolnych w dniu wystąpienia szkód z wyłączeniem łąk i pastwisk wyniosła [...] ha; powierzchnia upraw dotknięta zjawiskiem wyniosła [...] ha wyszczególniona w załączniku. Protokół został podpisany przez Skarżącą dnia [...] lipca 2017 r. Mając na uwadze treść § 13 ust. 12 rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r., zgodnie z którym jedynie łąk i pastwisk nie bierze się pod uwagę przy analizie procentowego udziału powierzchni upraw ubezpieczonych co najmniej od jednego z ryzyk, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia, stwierdzić przyjdzie, iż w sprawie zbadania wymagało, czy powierzchnia upraw rolnych, a więc powierzchnia równa [...] ha, została ubezpieczona w części co najmniej 50%. Skoro zatem powierzchnia upraw rolnych wynosi [...] ha to co najmniej 50 % ubezpieczenia winno odnosić się do powierzchni [...] ha. Słusznie zatem w ocenie Sądu organy obu instancji przyjęły, iż w sprawie zastosowanie znajdzie § 13 ust. 12 rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r., Jedynie wykazanie przez skarżącą, iż co najmniej [...] ha powierzchni upraw rolnych (50% z powierzchni [...] ha) objęte jest ubezpieczeniem od jednego z ryzyk wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia, uprawniałoby skarżącą do otrzymania pomocy z tytułu wystąpienia szkód w pełnym, niepomniejszonym zakresie. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego łamania fundamentalnej zasady prawa wspólnotowego, ignorowania prymatu przepisów wspólnotowych względem prawa krajowego, Sąd stwierdza, iż są one bezzasadne. Przepisy prawa materialnego właściwe zagadnieniu pomocy finansowej dla rolników, których uprawy dotknęły straty spowodowane przymrozkami, zawarte są zarówno w aktach prawa krajowego, jak i wspólnotowego. W związku z powyższym określenie warunków koniecznych do spełnienia przy ubieganiu się o przedmiotową pomoc wymagać będzie odwołania się do regulacji każdego z tych aktów prawnych i skonstruowanie w oparciu o nie zestawu warunków, których kumulatywne spełnienie uprawni wnioskodawcę do otrzymania pomocy finansowej. Jak już wskazano, zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, dla producentów rolnych, którym został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody w wysokości co najmniej 70% danej uprawy na powierzchni występowania tej uprawy lub szkody powstały na powierzchni co najmniej 70% upraw w szklarniach i tunelach foliowych, spowodowane wystąpieniem niekorzystnych zjawisk atmosferycznych, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3. W ślad za ust. 3 pkt 2 tego paragrafu, pomoc udzielana jest zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. U. UE L z dnia 1 lipca 2014 r.) oraz przepisami o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. Należy jednak zwrócić uwagę, że rozporządzenie Komisji (UE) nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. dotyczy pomocy współfinansowanej m.in. z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), które to stanowią część budżetu ogólnego Unii Europejskiej (budżetu Unii). Środki ze wskazanego funduszu zarządzane i przyznawane są zgodnie z zasadą zarządzania dzielonego między państwami członkowskimi a Unią jednakowoż w każdym momencie finasowania pozostają środkami unijnymi. Tymczasem przedmiotem wniosku, który złożono w niniejszej sprawie była pomoc finansowana ze środków krajowych, niebędąca, nawet pośrednio, finansowana z budżetu UE. Jedyny związek pomocy finansowej, której dotyczy sprawa z prawem unijnym nie polega na źródle finasowania i przynależności do wspólnej polityki rolnej, lecz na ograniczeniu dopuszczalności stosowania krajowej pomocy publicznej wobec podmiotów krajowych. Generalnie bowiem pomoc publiczna uważana jest z punktu widzenia prawa UE za naruszającą zasady równości, konkurencyjności oraz swobodnego przepływu osób, towarów i usług. Z tych względów prawo traktatowe uznaje pomoc publiczną za dozwoloną tylko w przypadkach szczególnych, o czym traktują przepisy powołanego przez organy rozporządzenia nr 702/2014. Jak wskazują tytuł i zakres tego rozporządzenia zostało ono ustanowione w celu uznania niektórych kategorii pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym, w sposób ramowo określony w przepisach art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Wskazane przepisy art. 107 i 108 TFUE dotyczą, jak wynika ich treści pomocy, przyznawanej przez państwa członkowskie lub pomocy udzielanej przez te państwa przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie. Dla sądu nie ulega wątpliwości, że pomoc publiczna oraz wspólna polityka rolna, choć mogą mieć podobny zakres podmiotowy i przedmiotowy, stanowią odrębne systemowo, prawnie i ekonomicznie, instytucje. Zawarte w regulacjach dotyczących pomocy publicznej incydentalne nawiązania do aktów prawnych unijnej polityki spójności czy polityki rolnej nie tworzą umocowania do stosowania przepisów unijnych. Przepisy rozporządzenia nr 702/2014 oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. statuują więc odrębny od systemu wspólnej polityki rolnej system pomocy finansowej ze środków krajowych, którego instrumenty są traktowane jako dozwolona pomoc publiczna. W związku z tym zarzut, iż przepis § 13 ust.6 pkt 12 rozporządzenia pozostaje w sprzeczności z art. 25 pkt 8 rozporządzenia nr 702/2014 należy uznać za nieuprawniony. Zatem nie budzi wątpliwości, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy, skoro przedłożone przez skarżącą polisy nie obejmowały ubezpieczeniem upraw co najmniej od jednego z ryzyk w dniu wystąpienia przymrozków wiosennych, z wyjątkiem jednej polisy, która obejmowała powierzchnię upraw łącznie [...] ha (przy [...] ha wymaganych), to rozstrzygnięcie organu jest prawidłowe. W sprawie istniały i to bezsporne przesłanki uzasadniające zastosowanie § 13 ust. 12 rozporządzenia i pomniejszenie kwoty dofinansowania o 50 %. Reasumując, w niniejszej sprawie organy, w sposób wyczerpujący rozpatrzyły zgromadzony materiał dowodowy, a następnie podjęły rozstrzygnięcia, oparte na prawidłowo ustalonym stanie faktycznym. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. przy czym organ jednoznacznie wyjaśnił przesłanki, z powodu których nie przyznał skarżącej pomocy finansowej w wysokości przez nią żądanej. W tych okolicznościach sprawy Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy przepisów materialnych, których naruszenie miałoby wpływ na wynik sprawy oraz przepisów postępowania, których naruszenie miałoby istotny wpływ na wynik sprawy a w szczególności wskazanych w skardze art. 7, art.77 k.p.a. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.