VIII SA/Wa 313/17
PostanowienieWSA w Warszawie2017-05-16
Skład orzekający: Leszek Kobylski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie organu I instancji w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia jest dopuszczalna przed sądem administracyjnym bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia?Ratio decidendi
Skarga na postanowienie organu I instancji jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, takich jak zażalenie do organu wyższej instancji. Wniesienie takiej skargi skutkuje jej odrzuceniem, ponieważ sąd administracyjny nie ma kompetencji do kontroli legalności rozstrzygnięć organu pierwszej instancji bez uprzedniego wyczerpania środków odwoławczych.Stan faktyczny
Skarżący Z. J. złożył skargę na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z czerwca 2016 r. dotyczącą nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu i jego pełnomocnikowi 22 czerwca 2016 r. Skarżący nie wniósł zażalenia do organu wyższej instancji w przewidzianym terminie, w związku z czym postanowienie stało się ostateczne.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi Z. J. na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] czerwca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 23 stycznia 2017 r. Z. J. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę m.in. na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] czerwca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
W odpowiedzi na skargę organ przedstawił stan faktyczny ustalony w sprawie i podjęte w sprawie czynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie z dnia [...] czerwca 2016 r. wydane przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. jako organ I instancji. Postanowienie to zawierało prawidłowe pouczenie o przysługującym skarżącemu prawie do wniesienia zażalenia do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. w terminie 7 dni od daty doręczenia. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało skutecznie doręczone skarżącemu i jego pełnomocnikowi (22 czerwca 2016 r.). Wobec niewniesienia zażalenia stało się ono ostateczne.
W związku z powyższym złożenie do Sądu skargi na postanowienie organu I instancji nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności rozstrzygnięcia organu administracji pierwszej instancji.
Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że wniesienie skargi na postanowienie organu I instancji jest niedopuszczalne, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło