VIII SA/Wa 317/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty [...] na decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie odmowy nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 27 marca 2013 r. Starosta [...](dalej: "skarżący") wniósł skargę na decyzję[...] Kuratora Oświaty (dalej: "organ odwoławczy") z dnia [...] lutego 2013 r. orzekającą o uchyleniu wydanej w dniu [...] listopada 2012 r. przez Starostę [...] (jako organ I instancji) decyzji odmawiającej nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "p.p.s.a"), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Jak stanowi natomiast art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a. podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi nie może być organ, który orzekał w sprawie jako organ I instancji (postanowienie NSA w Warszawie z 12 lipca 2002 r., sygn. akt III SA 393/01, postanowienie NSA w Gdańsku z 19 października 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 2159/00). Nie ma on bowiem interesu prawnego w rozumieniu ww. przepisu. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej - uprawnienie strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień takich nie przewidują przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podsumowując stwierdzić należy, iż Starosta [...], jako organ administracji, który w pierwszej instancji wydał decyzję odmowie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego, nie posiada w przedmiotowej sprawie legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Legitymację tę posiada bowiem odwołujący się i to jego interesu prawnego dotyczy toczące się postępowanie. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.