VIII SA/Wa 318/14
PostanowienieWSA w Warszawie2015-01-13
Skład orzekający: Iwona Owsińska - Gwiazda
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Jaka jest podstawa prawna i sposób ustalenia zwrotu kosztów postępowania sądowego w przypadku, gdy Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie sądu pierwszej instancji dotyczące kosztów i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania?Ratio decidendi
Sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, jest związany wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny. W przypadku uwzględnienia skargi, skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania, w tym wynagrodzenia pełnomocnika i poniesionych wydatków, zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie.Stan faktyczny
Skarżący S. N. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. dotyczącą odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, a także zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł zażalenie na postanowienie o kosztach, które zostało uwzględnione przez Naczelny Sąd Administracyjny, uchylając je i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania w zakresie kosztów.Rozstrzygnięcie
Zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz S. N. kwotę 757 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Iwona Owsińska - Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe postanawia zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz S. N. kwotę 757 zł (siedemset pięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
S. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe.
Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt VIII SA/Wa 318/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] grudnia 2009 r. (pkt 1), stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu (pkt 2), oraz zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz skarżącego S. N. kwotę 4.000 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 3).
Wobec wniesienia przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. zażalenia na rozstrzygnięcie Sądu w przedmiocie kosztów postępowania (pkt 3 wyroku) Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 grudnia 2014 r. sygn. akt II FZ 1681/14 uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał w tym zakresie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie możliwość zweryfikowania prawidłowości kwoty zasądzonej przez Sąd I instancji tytułem zwrotu kosztów postępowania była wykluczona, bowiem uzasadnienie wyroku Sądu I instancji, w którym w punkcie 3 zapadło postanowienie, nie zawiera podstawy prawnej ani argumentacji wydanego w tym przedmiocie rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: z 2013 r., poz. 270 ze zm.) Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Przepis art. 200 p.p.s.a. stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
W treści skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarto wniosek o zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. Autorem skargi był pełnomocnik w osobie adwokata. W tej sytuacji – w ramach rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w przypadku wydania wyroku uwzględniającego skargę należało orzec o zwrocie wpisu od skargi, wynagrodzenia pełnomocnika w osobie adwokata oraz poczynione przez niego wydatki (w tym przypadku w postaci opłaty skarbowej od pełnomocnictwa).
Jak wskazuje treść § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, Sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy oraz wkład jego pracy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Opłatę zasądza się na podstawie stawek minimalnych, szczegółowo wyliczonych w tym rozporządzeniu, przy czym, opłata nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sporu (§ 2 ust. 2 rozporządzenia).
Na sumę zasądzonych w sentencji postanowienia kosztów postępowania w niniejszej sprawie – w rozumieniu art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. składają się: kwota 500 zł uiszczona tytułem wpisu sądowego od skargi oraz kwota 240 zł określona jako wysokość kosztów zastępstwa procesowego przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji zgodnie § 18 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia. Do kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw strony reprezentowanej przez adwokata podlega również zaliczeniu poniesiony przez nią wydatek w kwocie 17 zł w związku z koniecznością uiszczenia opłaty skarbowej od dokumentu stwierdzającego ustanowienie pełnomocnika.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło