VIII SA/Wa 320/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku A. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy A. W. wyjaśniła, że jest w podeszłym wieku, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, a źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości [...] zł. Jako stałe koszty bieżącego utrzymania wymieniła opłaty za energię [...] zł, gaz – [...] zł, telefon – [...] zł, wywóz nieczystości – [...] zł, leki i dojazdy do lekarza – [...] zł, wyżywienie –[...] zł, odzież obuwie [...] zł. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej: jako p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca według złożonego oświadczenia utrzymuje się wyłącznie z niewielkiej emerytury – [...] zł, którą w całości wyczerpują wydatki na bieżące utrzymanie tj., wyżywienie, stałe opłaty i leki. Z powyższego wynika, że sytuacja finansowa skarżącej jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w przyszłości (wpis od skargi uiściła przed rozpoznaniem wniosku o prawo pomocy) może w istotnym stopniu wpłynąć na jej zdolność zaspokojenia niezbędnych potrzeb. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.