VIII SA/Wa 323/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku K. D. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok postanowił: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z [...] kwietnia 2016 r. K. D. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lutego 2016 r. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu trudnej sytuacji finansowej i negatywnych skutków ewentualnej egzekucji zobowiązania, o którym mowa w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie zostały bowiem uprawdopodobnione przesłanki przemawiające za uwzględnieniem wniosku. Skarżąca bowiem wskazała jedynie, iż z uwagi na kwotę obecnego dochodu stanowiącego świadczenie emerytalne ([...] zł), w celu spłaty zadłużenia byłaby zmuszona do zaciągnięcia pożyczki, co powiększyłoby wartość zobowiązań. Zauważyć jednocześnie należy, iż z kserokopii pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R. z dnia [...] kwietnia 2016 r. (karta 58 akt sądowych) oraz wyjaśnienia skarżącej z dnia [...] maja 2016 r. (karta 49 akt sądowych), złożonych na potrzeby rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, wynika, iż ze świadczenia emerytalnego dokonywane jest potrącenie należności na rzecz [...] Urzędu Skarbowego w R. i w ten sposób podlega ono spłacie. Dodatkowo z akt sprawy wynika, że [...] października 2015 r. skarżąca rozporządziła swoim majątkiem dokonując na rzecz syna darowizny udziału w nieruchomości będącej jej własnością (wartość darowizny ustalono na kwotę [...] zł - karta 57 akt sądowych), nie zabezpieczając tym samym środków na pokrycie ewentualnych zobowiązań. Powyższe zaś nastąpiło w dacie, w której skarżąca miała wiedzę o toczącej się wobec niej kontroli podatkowej (2014r.) i postępowaniu podatkowym (data wszczęcia [...] kwietnia 2015 r.). Reasumując skarżąca przedstawiła jedynie swoje obawy, które w ocenie Sądu nie przesądzają o wystąpieniu przesłanek do udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczność zapłaty zaległego podatku oraz związane z tym uszczuplenie majątku jest bowiem zwykłym następstwem takiej decyzji. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło. Zdaniem Sądu, skarżąca nie wykazała, że grozi jej szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, jak również, że do odwrócenia skutku realizacji tej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Do wniosku nie załączyła bowiem żadnych dowodów potwierdzających zasadność podnoszonej argumentacji. Tymczasem bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających udzielenie ochrony tymczasowej, o której mowa w powołanym wyżej przepisie. Tym samym brak jest dowodów potwierdzających zasadność podnoszonej przez skarżącą argumentacji, w tym wniosku, że w jej przypadku wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.