VIII SA/Wa 33/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku [...] S. A. z siedzibą w P. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 r. postanowił : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z [...] grudnia 2015 r. [...] S.A. z siedzibą w P. (dalej: "skarżąca" lub "Spółka") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako "Sąd") na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. (dalej: "Dyrektor IS") z [...] października 2015 r. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż jej wykonanie "nie tylko narazi Spółkę na duże straty finansowe, ale również w dalszej perspektywie Skarb Państwa, który będzie musiał dokonać zwrotu wpłaconych kwot z odsetkami". Pełnomocnik Spółki dodał, że od wielu lat jest ona wiarygodnym i liczącym się na rynku podmiotem, co przekłada się na przychody ze sprzedaży, które średniomiesięcznie wynoszą ponad [...] milionów złotych. Nie istnieje zatem niebezpieczeństwo, że Spółka "upłynni majątek lub w inny sposób uczyni bezskuteczną potencjalną egzekucję zobowiązania podatkowego". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "uppsa"), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 uppsa). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym wyżej przepisie. Na podstawie analizy materiału dowodowego przedstawionego przez skarżącą i jej argumentacji, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła bowiem wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych następstw wykonania decyzji (obiektywnie lub (i) z punktu widzenia jej interesów). Przedstawiła obawy dotyczące możliwości poniesienia "dużych strat finansowych" związanych z wykonaniem "wątpliwej" w ocenie skarżącej decyzji Dyrektora IS. Nie wskazała jednak okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 uppsa. Nie wystąpiły zatem przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dodać należy, że z obowiązujących przepisów nie wynika możliwość dokonywania przez Sąd oceny merytorycznej zasadności zaskarżonej decyzji na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Wpływu na wynik niniejszego postępowania wpadkowego nie miały także obawy skarżącej dotyczące negatywnych dla Skarbu Państwa konsekwencji ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji. Za niecelowe Sąd uznał kontynuowanie postępowania w zakresie badania podstawy faktycznej zawartego w skardze wniosku. Skoro skarżąca nie wykazała, że grozi jej szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, jak również, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami, to Sąd uznał obawy skarżącej za przedwczesne. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 uppsa, pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. Należało zatem odmówić skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd zwraca jednocześnie uwagę, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 uppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.