VIII SA/Wa 334/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z dnia [...] marca 2016 r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających od 4,5% do 18% zawartości alkoholu postanawia: 1.uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2016 r., sygn. akt VIII SA/Wa 334/16, 2.wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z 14 kwietnia 2016 r. (data złożenia w organie odwoławczym) M. K.(skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2016 r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających od 4,5% do 18% zawartości alkoholu. Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc w uzasadnieniu wniosku, że cofnięcie zezwolenia na sprzedaż alkoholu spowoduje niepowetowane straty w jej działalności. Wyjaśniła, iż prowadzona przez nią w ramach kawiarni działalność w znacznej mierze oparta jest na sprzedaży alkoholu do spożycia na miejscu. Niemożność dalszej sprzedaży alkoholu będzie skutkowało koniecznością zamknięcia lokalu, zwolnienia personelu, jak i wypowiedzeniem umowy najmu, gdyż głównym źródłem utrzymania kawiarni jest właśnie sprzedaż alkoholu. Postanowieniem z 21 czerwca 2016 r., sygn. akt VIII SA/Wa 334/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na brak wykazania przez skarżącą, że ewentualne wykonanie decyzji spowoduje skutki w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pismem z 11 lipca 2016 r. (data złożenia na biurze podawczym Sądu) skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła zażalenie na powołane wyżej postanowienie podnosząc, iż jej funkcjonowanie na rynku oparte jest głównie na sprzedaży napojów alkoholowych. Podała, iż nie trudni się usługami gastronomicznymi w zakresie, który mógłby zapewnić jej bezpieczeństwo finansowe. Lokal, który prowadzi, opiera się na sprzedaży alkoholu. Do zażalenia skarżąca dołączyła wykaz sprzedaży obejmujący okres bieżącego roku celem uprawdopodobnienia, że brak możliwości sprzedaży alkoholu definitywnie przekreśli możliwość dalszego prowadzenia działalności gospodarczej. Dlatego wnosi o zapewnienie bezpieczeństwa jej działalności przynajmniej do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 195 § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powołanego przepisu jednoznacznie wynika, iż zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, zatem wniosek skarżącego o wstrzymanie zmierza do zastosowania przez sąd wyjątkowej instytucji, jaką jest wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji lub postanowienia. Przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie są grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że do skarżącego należy wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Strona powinna zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia w sposób przekonujący przedstawić okoliczności świadczące o tym, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podstawą wydania postanowienia z dnia 21 czerwca 2016 r. odmawiającego wstrzymania zaskarżonej decyzji było uznanie na podstawie wniosku skarżącej, że nawet po wstrzymaniu sprzedaży alkoholu w przedmiotowym lokalu skarżąca będzie miała możliwość kontynuowania działalności w zakresie sprzedaży innych produktów, a skarżąca nie wykazała, że ewentualne wykonanie decyzji wyrządzi jej znaczne szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W zażaleniu skarżąca dodatkowo złożyła wykaz sprzedaży w bieżącym roku w prowadzonej przez nią kawiarni, z którego wynika, iż w istocie działalność skarżącej opiera się głównie na sprzedaży alkoholu (ponad 80% ). W ocenie Sądu, zażalenie jest oczywiście uzasadnione, ponieważ skarżąca uprawdopodobniła, że działalność kawiarni w znacznej mierze oparta jest na sprzedaży alkoholu. Tak więc wykonanie zaskarżonej decyzji przed prawomocnym zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego może spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci konieczności zakończenia działalności gospodarczej, która jest źródłem dochodu skarżącej (konieczność zamknięcia lokalu, zwolnienia personelu, wypowiedzenie umowy najmu zawartej z Urzędem Miejskim). W niniejszej sprawie zostały zatem spełnione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 195 § 2 zd. 1 w związku z art. 61 § 1 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.