VIII SA/Wa 335/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011r. znak [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W piśmie z dnia [...] maja 2011r. skarżący M. B. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. W uzasadnieniu wniosku, skarżący podniósł, że jest w trakcie rozprawy rozwodowej, w której jego żona pragnie wykorzystać okoliczność wymeldowania na swoją korzyść. Dodał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy pozwoliłoby mu na uniknięcie czynności zajmujących czas oraz kosztownych związanych z faktem wymeldowania, np. wymiana dowodu osobistego, prawa jazdy, zmiana danych na koncie bankowym, umowach pożyczkowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. O wstrzymaniu wykonania decyzji sąd administracyjny może orzec, gdy stwierdzi, że wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004.). Podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd rozważa więc, czy wykonanie jej przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego po ewentualnym wyeliminowaniu aktu z obrotu prawnego. W ocenie Sądu, okoliczności niniejszej sprawy dają podstawę by uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji w przedmiocie wymeldowania, jeszcze przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, może spowodować wystąpienie skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszym postępowaniu jest decyzja Wojewody w przedmiocie wymeldowania, na mocy której dokonuje się wymeldowania skarżącego. Wszak należy wskazać, że decyzja w przedmiocie wymeldowania jest aktem rejestracji danych, to jednak okoliczność powyższa nie przesądza o tym, że jej wykonanie w danej sprawie nie może wywołać skutków o jakich mowa w w/w przepisie. Uwzględniając wniosek skarżącego Sąd miał na uwadze ewentualne szkody oraz skutki wynikające z braku stałego meldunku związane z codzienną egzystencją skarżącego. Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.