VIII SA/Wa 342/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w B. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżonym postanowieniem z [...] kwietnia 2014 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na podstawie art. 123 w związku z art. 37 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267; dalej: "k.p.a.") uznał skargę P. M. na niezałatwienie w terminie sprawy oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013 z wniosku złożonego przez [...] sp. z o.o. za nieuzasadnioną. W postanowieniu tym organ zawarł pouczenie, że nie przysługuje na nie zażalenie. Pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. (data nadania w placówce pocztowej) [...] sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej: "skarżąca") wniosła do tutejszego Sądu skargę na powyższe postanowienie z dnia [...] kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do przepisów art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a) sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3) albo inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4). Z powyższego uregulowania wynika, że podstawową kategorię postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego stanowią postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Zgodnie zaś z art. 141 § 1 k.p.a., zażalenie przysługuje na postanowienie tylko w przypadkach wskazanych w tej ustawie. Podkreślić należy, że tryb postępowania w razie bezczynności organu administracji publicznej w wydaniu rozstrzygnięcia określa art. 37 k.p.a., który przewiduje możliwość wniesienia przez stronę zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia (§ 1). Uznając zażalenie za uzasadnione organ ten wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw z przyszłości (§ 2). Na postanowienie - wydane przez organ administracji publicznej w trybie art. 37 k.p.a. w wyniku rozpoznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie nie przysługuje zażalenie, gdyż art. 37 k.p.a. nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia wydanego na jego podstawie. Wobec powyższego stwierdzić należy, że na postanowienie wydane w trybie art. 37 § 2 k.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Z uwagi na powyższe, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.