VIII SA/Wa 352/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi T. S. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia : odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Pismem z [...] marca 2011 r. (data nadania) T. S. (skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] lutego 2011 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] (słownie: [...]) zł pouczając, że czynności tej należy dokonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie niniejsze zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] kwietnia 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - karta [...] akt sądowych). W wyznaczonym terminie skarżący wpisu od skargi nie uiścił. W dniu [...] maja 2011 r. skarżący złożył na biurze podawczym Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z 17 maja 2011 r. referendarz sądowy odmówił stronie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Pismem z [...] czerwca 2011 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych złożonego wniosku poprzez wskazanie i uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku. Wezwanie niniejsze pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki (w dniach [...] i [...] czerwca 2011 r.), nie zostało podjęte przez adresata. Datą doręczenia zastępczego był dzień [...] czerwca 2011 r., a termin siedmiodniowy minął w dniu [...] czerwca 2011 r. W terminie zakreślonym do dokonania czynności skarżący braków wniosku nie uzupełnił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do postanowień art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a.). We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu do wniesienia skargi uzależnione jest od przesłanki uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu. Przy czym uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20.10.2004r. sygn. akt IV SA/Gl 647/04). Zatem przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a. ). Termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu. Z powyższego wynika, iż jednym z warunków dopuszczalności rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu, jest złożenie go w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało skarżącemu prawidłowo doręczone w dniu [...] kwietnia 2011 r. Tym samym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu biegł od [...] kwietnia 2011 r. i upływał w dniu [...] kwietnia 2011 r. Istotną jest także okoliczność, iż skarżący zarówno we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, jak i w odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków wniosku, nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do dokonania tej czynności. Nie wykazał również, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do uiszczenia wpisu. Data ustania tej przyczyny jest natomiast datą rozpoczęcia biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Wezwanie do usunięcia omawianego braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu zostało prawidłowo doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu [...] czerwca 2011 r., a zatem siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął w dniu [...] czerwca 2011 r. Skoro do tego czasu skarżący nie wykazał, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a., brak formalny wniosku pozostał nieuzupełniony, a sam wniosek należało uznać za spóźniony. Nie dopełnił także czynności, dla której wnosił o przywrócenie terminu. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie spełnia wymogów formalnych i z tej przyczyny nie mógł podlegać ocenie merytorycznej. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.