VIII SA/Wa 353/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 20 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. L. na działania [...] Wojewódzkiego Komendanta Policji z/s w R. w przedmiocie rozstrzygnięcia o wynikach naboru na wolne stanowisko w służbie cywilnej postanawia : odrzucić skargę Pismem z dnia [...] maja 2009 r. W. L., zwany dalej skarżącym, skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działania [...] Wojewódzkiego Komendanta Policji w przedmiocie rozstrzygnięcia o wynikach naboru na wolne stanowisko w służbie cywilnej – Inspektora w Sekcji Doboru Wydziału Kadr i Szkolenia Komendy Wojewódzkiej Policji z siedzibą w R. Nabór zorganizowany został przez [...] Wojewódzkiego Komendanta Policji zgodnie z procedurą określoną w art. 11 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 170, poz. 1218 ze zm.) poprzez umieszczenie ogłoszenia o naborze nr 105981 na stronie internetowej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Kierując skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wskazał na brak przejrzystości zasad, którymi kierowała się komisja kwalifikacyjna przy ocenie zakwalifikowanych kandydatów. Zdaniem skarżącego, organ w sposób bezsporny naruszył zasady rzetelnej i bezstronnej oceny kwalifikacji kandydatów, naruszając zasadę stosowania jednakowych kryteriów ocen w przeprowadzonym postępowaniu, gdyż dokonano wyboru kandydatów o niewątpliwie niższych kwalifikacjach niż te, które posiada skarżący. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r, Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne, albowiem skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4. Przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być zatem konkretny akt, czynność lub bezczynność organu administracji. W niniejszej sprawie skarżący zaskarżył rozstrzygnięcie komisji konkursowej, której zadaniem była ocena kandydatur zgłoszonych na wolne stanowisko w służbie cywilnej. W dacie przeprowadzania przedmiotowego naboru kwestie te uregulowane były w rozdziale 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 170, poz. 1218 ze zm. – dalej "u.s.c."), zatytułowanym "nawiązanie stosunku pracy w służbie cywilnej". Ze wskazanych przepisów wynikało, iż dyrektor generalny urzędu organizował nabór kandydatów do korpusu służby cywilnej (art. 9 ust.1 u.s.c). Dyrektor generalny urzędu, z zastrzeżeniem art. 18, miał obowiązek upowszechniać informacje o wolnych stanowiskach pracy w służbie cywilnej przez umieszczenie ogłoszenia o naborze w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów (art.11 ust. 1 u.s.c.). Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.s.c., po upływie terminu do składania dokumentów określonego w ogłoszeniu o naborze dyrektor generalny urzędu niezwłocznie upowszechniał listę kandydatów, którzy spełniali wymagania formalne określone w ogłoszeniu o naborze, przez zapewnienie umieszczenia jej w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu, a także przez opublikowanie jej w Biuletynie Informacji Publicznej. Z przeprowadzanego naboru sporządzano protokół, który zawierał w szczególności: 1) określenie stanowiska pracy, na które był prowadzony nabór, liczbę kandydatów oraz imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 5 najlepszych kandydatów uszeregowanych według poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze, 2) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru, 3) uzasadnienie dokonanego wyboru. W myśl art. 12 u.s.c. informacje o wyniku naboru stanowią informację publiczną w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu powołanych w naborze. Z powołanych przepisów wynika zatem, iż ustawodawca określił z jednej strony przejrzysty tryb naboru na wolne stanowiska pracy w służbie cywilnej, pozostawiając jednak pracodawcy swobodę w dokonaniu wyboru najlepszego kandydata spośród zgłoszonych ofert. A zatem, nabór prowadzony przez Dyrektorów Generalnych poszczególnych urzędów jest zwykłą procedurą wyboru kandydata na stanowisko pracy, a ustawodawca nie przewidział możliwości odwoływania się od wyników przeprowadzonej rekrutacji. Zakończenie naboru i wybór najlepszego kandydata kończy się jego zatrudnieniem. Tego rodzaju sprawy nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Nabór ten odróżnić bowiem należy od procedury obsadzania wyższych stanowisk w służbie cywilnej prowadzonej przez Szefa Służby Cywilnej. Zgodnie z poglądem przyjętym w orzecznictwie (wyrok NSA z dnia 14 września 2004 r., sygn. akt OSK 460/04, LEX nr 156420 aktualny również w niniejszej sprawie), kierowane do konkretnego kandydata, stanowisko Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie przebiegu postępowania konkursowego było czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a zatem podlegało zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji