VIII SA/Wa 355/17

PostanowienieWSA w Warszawie2017-12-12

Skład orzekający: Monika Kramek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do ponownego przyznania prawa pomocy skarżącemu, który już wcześniej otrzymał odmowę w tym samym zakresie, a jego sytuacja materialna nie uległa znaczącej zmianie?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy, ponieważ skarżący nie wykazał spełnienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 PPSA. Pomimo mniejszych wykazanych oszczędności w porównaniu do poprzedniego wniosku, skarżący nadal posiada majątek znacznej wartości i stały dochód, co pozwala mu partycypować w kosztach postępowania. Nie wykazano również szczególnie trudnej sytuacji materialnej uzasadniającej ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika.
Stan faktyczny
Skarżący A. M. złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, po wcześniejszej odmowie. Wskazał na dochód rodziny i posiadany majątek znacznej wartości, w tym nieruchomości i oszczędności, a także stałe zobowiązania. Sąd ocenił, że skarżący posiada środki pozwalające na partycypowanie w kosztach postępowania, a jego sytuacja materialna nie uzasadnia ustanowienia pełnomocnika.
Rozstrzygnięcie
Postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku A. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi E. M. i A. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia i zabezpieczenia budynku postanawia odmówić przyznania prawa pomocy Postanowieniem z dnia 11 października 2017 r. Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania A. M. prawa pomocy w zakresie całkowitym. W dniu 4 grudnia 2017 r. wpłynął do Sądu kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie. W uzasadnieniu wniosku A. M. ponownie wyjaśnił, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną, dwoma synami i teściem, a dochód rodziny wynosi [...] zł. W części wniosku obejmującej posiadany majątek wymienił dom jednorodzinny o wartości [...], nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha, pawilon handlowo – usługowy o wartości [...] zł, kamienicę z działką o wartości [...] zł, oszczędności w kwocie [...] zł oraz stałe zobowiązania i wydatki m.in. na dzierżawę "terenu", najem lokali handlowych, opłaty za media i utrzymanie mieszkania, łącznie ok. [...] zł. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postepowania. Niewątpliwie prawo dostępu do sądu, będąc jednym z elementów konstytucyjnego prawa do sądu, stanowi podstawowe uprawnienie jednostki, którego respektowanie jest warunkiem sine qua non funkcjonowania demokratycznego państwa prawa. Regulację oraz procedury ochrony wolności i praw człowieka określa Konstytucja RP, która klasyfikuje prawo do sądu wśród praw osobistych, jednocześnie postrzegając je jako środek służący dochodzeniu określonych praw. Treść podmiotowego prawa do sądu obejmuje prawo dostępu do sądu, prawo do odpowiedni ukształtowanej procedury i prawo do uzyskania wiążącego rozstrzygnięcia sprawy. Funkcją tego prawa jest zapewnienie każdemu prawnie skutecznej możliwości zwrócenia się do organu sądowego o rozpoznanie sprawy i wydanie orzeczenia zgodnie z treścią prawa materialnego. Formą realizacji prawa do sądu jest instytucja prawa pomocy. W postanowieniu z dnia 16 września 2017 r. odmawiającym przyznania prawa pomocy skarżącemu referendarz dokonał oceny jego sytuacji materialnej pod kątem przesłanek z art. 246 § 1 p.p.s.a. uznając, że skarżący posiada stały dochód w wysokości [...] zł, majątek nieruchomy znacznej wartości oraz oszczędności. Jakkolwiek wykazane oszczędności są mniejsze od deklarowanych w poprzednim wniosku o prawo pomocy, to nie zmienia to oceny, że skarżący jest w stanie partycypować w kosztach postępowania sądowego. Koszty bowiem do jakich jest zobowiązany na obecnym etapie postępowania to jedynie wpis od zażalenia (100 zł), który zresztą skarżący uiścił. Podobnie nie zasługuje na uwzględnienie wniosek w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, bowiem skarżący nie wykazał, aby znajdował się w szczególnie trudnej sytuacji materialnej Z tych wszystkich względów, w stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie, ponowienie należy uznać, że brak jest jakichkolwiek podstaw uzasadniających przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Nie zostały bowiem spełnione przesłanki z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło