VIII SA/Wa 356/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski /sprawozdawca/, Sędzia WSA Artur Kot, Protokolant Katarzyna Filipowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2008 r. sprawy ze skargi A.P. na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej działając na podstawie art. 38 ust. 2 w związku z art. 13 ust. 6 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej jako k.p.a. zarządził przymusowe wykwaterowanie A.P. z lokalu mieszkalnego położonego w [...]obejmującego 1 pokój, kuchnię, przedpokój, wc, łazienkę oraz pomieszczenia przynależne o powierzchni użytkowej podstawowej [...]. Przedmiotowa decyzja została doręczona A.P. w dniu 7 marca 2008 r. W dniu 5 maja 2008 r. do biura podawczego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wpłynęło pismo A.P. zatytułowane "prośba" , w którym wniósł on o zmianę decyzji nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] maja 2008 r. działając na podstawie art. 134 k.p.a. oraz art. 13 ust. 7 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398) Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej stwierdził uchybienie przez A.P. terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. W uzasadnieniu organ wskazał, iż decyzja została skutecznie doręczona w dniu 7 marca 2008 r., zaś strona została prawidłowo pouczona o prawie wniesienia odwołania, a także terminie i sposobie jego złożenia. Termin złożenia odwołania od decyzji upłynął w dniu 21 marca 2008 r., zaś A.P. złożył odwołanie w Urzędzie Pocztowym w N. w dniu 29 kwietnia 2008 r. Odwołanie zostało więc złożone po terminie, a zainteresowany nie złożył wniosku o przywrócenie terminu, jak również nie wskazał jakichkolwiek powodów zaistniałego uchybienia. Sam fakt dokonania określonej czynności zdaniem organu nie może być podstawą do domniemania, że osoba zainteresowana składa jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się A.P., który pismem z dnia 18 lipca 2008 r. złożył skargę na ostateczne w toku instancji postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, wnosząc o jego uchylenie. Wskazał, iż postanowienie jest dla niego krzywdzące, bowiem jest człowiekiem schorowanym, po dwóch zawałach serca, z chorobą wrzodową. Komornik potrąca mu [...] zł tytułem alimentów. Z powodu choroby, kosztów leczenia oraz potrąceń alimentów stał się dłużnikiem Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Wskazał również, iż Wojskowa Agencja Mieszkaniowa nie proponowała mu rozłożenia zadłużenia na raty. Podniósł, iż obecnie komornik stale dokonuje potrąceń, wobec tego jego zadłużenie powinno się zmniejszać. Wobec trudnej sytuacji materialnej spowodowanej jego chorobą, jak również choroby [...] syna oraz potrąceń alimentów wniósł o uwzględnienie jego skargi i uchylenie decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi zatem o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, która jest dokonywana w kontekście zgodności z prawem materialnym i procesowym, a nie według kryteriów celowościowych. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a." Skarga analizowana stosownie do wymienionych założeń kontroli sądowej decyzji administracyjnych podlega oddaleniu, gdyż zaskarżone postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie zarządzenia przymusowego wykwaterowania A.P. nie narusza prawa. Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w działaniu organów, tak gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i prawną jego ocenę w świetle mających zastosowanie przepisów. Zaskarżone postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej jest zgodne z prawem, co przesądziło o oddaleniu skargi. Zgodnie z przepisem art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie musi być wniesione w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie lub w terminie określonym w przepisach szczególnych (art. 129 § 3). Terminy do wnoszenia odwołania są terminami ustawowymi, a więc nie mogą być przedłużane lub skracane przez organ administracji publicznej, terminami procesowymi obliczanymi według przepisów k. p. a. oraz terminami zawitymi, których upływ organ odwoławczy uwzględnia z urzędu. We wstępnej fazie postępowania przed organem odwoławczym, organ ten jest obowiązany ocenić, czy odwołanie zostało wniesione w terminie. W przypadku stwierdzenia, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu oraz gdy strona nie wnosi o przywrócenie tego terminu albo gdy wniosek taki został załatwiony odmownie organ kończy postępowanie odwoławcze na podstawie art. 134 k. p. a. wydaniem postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia dowołania, nie przechodząc do fazy postępowania wyjaśniającego. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 k. p. a. W związku z tym, stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego. W takiej sytuacji, organ nie ma innej możliwości, jak tylko stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania, co wynika z przepisu art. 134 k. p. a. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Nawet nieznaczne, choćby jednodniowe przekroczenie terminu do wniesienia odwołania zobowiązuje organ do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1252/06, opubl. Lex nr 320598). Zgodnie z art. 57 § 1 zdanie pierwsze k. p. a. jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się z koniec terminu (art. 57 § 1 zdanie drugie k. p. a.). Przy czym, stosownie do art. 57 § 5 pkt 2 k. p. a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Przenosząc powyższe rozważania na stan faktyczny zaistniały w sprawie administracyjnej zakończonej wydaniem zaskarżonego postanowienia Sąd stwierdza, że skarżący wniósł odwołanie z uchybieniem czternastodniowego terminu określonego w art. 129 § 2 k. p. a. Zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] lutego 2008 r. jest dowodem na to, że skarżącemu doręczono tą decyzję w dniu 7 marca 2008 r. Ostatnim dniem, w którym skarżący mógł wnieść odwołanie był więc 21 marca 2008 r. Skarżący wniósł zaś odwołanie 29 kwietnia 2008 r., o czym świadczy stempel pocztowy na kopercie, w której znajdowało się odwołanie. W tym stanie rzeczy bark jest podstaw do uwzględnienia skargi, wobec czego na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.