VIII SA/Wa 357/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot /sprawozdawca/, Sędzia WSA Marek Wroczyński, Protokolant Michał Sikorski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2008 r. sprawy ze skargi R.J. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z [...] maja 2008 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "organ odwoławczy") stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez R.J. (dalej: "skarżący") odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "organ I instancji") z [...] stycznia 2008 r. Jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przytoczył art. 134 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: "K.p.a."). Uzasadniając postanowienie organ odwoławczy wyjaśnił, że postępowanie administracyjne zainicjowane zostało przez skarżącego, który wystąpił z wnioskiem o przyznanie płatności do gruntów rolnych i o przyznanie płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Organ I instancji, po przeprowadzeniu stosownej kontroli oraz postępowania administracyjnego, decyzją z [...] stycznia 2008 r. przyznał skarżącemu płatności za 2007 r. w kwocie 946,84 zł do gruntów o powierzchni 3,14 ha. Skarżący we wniosku wskazał zaś 3,15 ha jako powierzchnię gruntów, na które przysługuje mu dopłata. Decyzja organu I instancji została doręczona skarżącemu osobiście 23 stycznia 2008 r. Pismem z 5 lutego 2008 r., złożonym w urzędzie pocztowym dwa dni później, czyli 7 lutego 2008 r., skarżący wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji. W jego uzasadnieniu wskazał na nieprawidłowości dotyczące powierzchni posiadanych przez niego gruntów w latach 2005 – 2006. Dodał, że płatności za te lata nie zostały uregulowane. Organy zauważyły, że czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 6 lutego 2008 r. Ponieważ skarżący złożył odwołanie w urzędzie pocztowym z jednodniowych uchybieniem terminu wskazanego w art. 129 K.p.a., to organ odwoławczy uznał za zasadne wydanie postanowienia kończącego postępowanie administracyjne. Z ostatecznym w administracyjnym toku instancji postanowieniem organu odwoławczego nie zgodził się skarżący, który pismem z [...] czerwca 2008 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podniósł, że 6 lutego 2008 r. stawił się w godzinach popołudniowych w Biurze Powiatowym ARiMR w P. celem złożenia odwołania. Pracownik Agencji, który przyjmował tego dnia korespondencję dotyczącą dopłat, nie przyjął jednak odwołania skarżącego. Zdaniem autora skargi, z winy pracownika Agencji skarżący naruszył termin do wniesienia odwołania. Przesyłkę listową zawierającą odwołanie złożył on bowiem w urzędzie pocztowym dopiero następnego dnia, tj. 7 lutego 2008 r. Autor skargi powołał się przy tym na art. 38 K.p.a. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Dodał, że skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W trakcie rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku w niniejszej sprawie skarżący oświadczył, że złożył odwołanie w przewidzianym dla tej czynności terminie. Ponieważ urzędnik odmówił przyjęcia odwołania, to skarżący udał się do urzędu pocztowego celem złożenia przesyłki listowej zawierającej odwołanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd, w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie, nie znalazł podstaw do wniosku, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Nie dopatrzył się też naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub wystąpienia przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia. Nie zostały więc spełnione przesłanki uzasadniające jedno z rozstrzygnięć, o których mowa w art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."). W ocenie Sądu, organ odwoławczy trafnie przyjął, że skarżący złożył odwołanie z uchybieniem terminu wskazanego w art. 129 § 2 K.p.a. Termin ten upłynął bowiem 6 lutego 2008 r. (bezsporna jest data prawidłowego doręczenia skarżącemu decyzji organu I instancji). Z treści koperty załączonej do akt administracyjnych wynika zaś, że przesyłka listowa zawierająca odwołanie została złożona w urzędzie pocztowym 7 lutego 2008 r., tj. jeden dzień po upływie terminu do wniesienia odwołania. Dodać należy, że skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Z treści decyzji organu I instancji wynika przy tym, że zawiera ona prawidłowe pouczenie o prawie i terminie do wniesienia odwołania. Obowiązkiem organu odwoławczego było zatem wydanie postanowienia, o którym mowa w art. 134 K.p.a. Za gołosłowną uznać zaś należy argumentację skarżącego, iż 6 lutego 2008 r. stawił się on w biurze Agencji celem złożenia odwołania, ale pracownik przyjmujący tego dnia korespondencję z niewyjaśnionych względów odmówił przyjęcia odwołania. Oświadczenie skarżącego złożone w trakcie rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku, jakoby złożył odwołanie w przewidzianym dla tej czynności terminie, także należy uznać za gołosłowne. W dodatku za sprzeczne z tym, co wynika z treści skargi. Jej autor wyraźnie wskazał bowiem dzień 7 lutego 2008 r. jako dzień złożenia odwołania, potwierdzając jednocześnie uchybienie terminu przewidzianego dla tej czynności. Zakładając jednak nawet, że skarżący stawił się 6 lutego 2008 r. w biurze Agencji, to i tak nie wyjaśnił on, z jakiej przyczyny nie mógł tego samego dnia złożyć odwołania w urzędzie pocztowym. Skoro w trakcie rozprawy oświadczył, że po tym, gdy urzędnik odmówił mu przyjęcia odwołania, to poszedł on na pocztę i złożył odwołanie ostatniego dnia przewidzianego dla tej czynności terminu, to przyjąć należy, że dniem tym był 7 lutego 2008 r. Wynika to z treści koperty zawierającej odwołanie, opatrzonej stosownym stemplem pocztowym. Czyli skarżący popełnił błąd obliczając termin do wniesienia odwołania. Brak było w związku z tym podstaw do żądania od skarżącego, zgodnie z jego wnioskiem, dowodu potwierdzającego złożenie przez niego 6 lutego 2008 r., w urzędzie pocztowym, przesyłki listowej zawierającej odwołanie, tj. w przewidzianym dla tej czynności terminie. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 151 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.