VIII SA/Wa 363/18
WyrokWSA w Warszawie2018-07-25
Skład orzekający: Justyna Mazur, Iwona Szymanowicz-Nowak, Renata Nawrot
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy grzywna nałożona w celu przymuszenia może zostać umorzona, jeśli obowiązek, do którego wykonania zobowiązano, został wykonany tylko częściowo?Ratio decidendi
Grzywna nałożona w celu przymuszenia może zostać umorzona wyłącznie w przypadku całkowitego wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym. Częściowe wykonanie nałożonych obowiązków nie stanowi podstawy do umorzenia grzywny. Organ egzekucyjny nie bada zasadności i legalności decyzji podlegającej wykonaniu, a jedynie doprowadza do jej wykonania.Stan faktyczny
Skarżąca została zobowiązana decyzją PINB do wykonania robót budowlanych i przedłożenia opinii technicznej. W związku z niewykonaniem obowiązku nałożono na nią grzywnę w celu przymuszenia. Skarżąca wniosła o umorzenie grzywny, twierdząc, że wykonała nałożone obowiązki. Organy obu instancji odmówiły umorzenia, wskazując na częściowe wykonanie obowiązku. Skarżąca wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i merytorycznych.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 25 lipca 2018 r. sprawy ze skargi B. T. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2018 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny nałożonej w celu wykonania obowiązku oddala skargę.
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga B. T. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na postanowienie z [...] marca 2018 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku.
Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawia się następująco:
Decyzją z [...] sierpnia 2016 r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (zwany dalej: PINB, organ I instancji ) nałożył na B. T. (zwana dalej: skarżąca) obowiązek wykonania w wyznaczonym terminie robót budowlanych przy budynku letniskowym usytuowanym na działce nr ew. [...]
w A. gm. J. oraz przedłożenie opinii technicznej o prawidłowości wykonanych robót.
W związku z niewykonaniem przez skarżącą ww. decyzji organ I instancji wdrożył postępowanie egzekucyjne.
W dniu 8 sierpnia 2017 r. skarżącej zostało doręczone upomnienie wzywające do wykonania wymienionego na wstępie obowiązku, natomiast w dniu [...] września 2017 r. PINB wystawił tytuł wykonawczy Nr [...], który doręczono skarżącej 27 września 2017 r.
Postanowieniem z [...] listopada 2017 r. Nr [...] organ I instancji orzekł
o nałożeniu na skarżącą grzywny w wysokości trzech tysięcy złotych z powodu uchylania się od wykonania obowiązku określonego w decyzji z [...] sierpnia 2016 r.
Wnioskiem z 5 stycznia 2018 r. skarżąca zwróciła się do organu I instancji
o umorzenie ww. grzywny oraz zmianę terminu wykonania nałożonych obowiązków.
Postanowieniem z [...] stycznia 2018 r. PINB działając na podstawie art. 125 § 2 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U.
z 2017 r. poz. 201, ze zm., zwana dalej: u.p.e.a.) orzekł o odmowie umorzenia grzywny
w celu przymuszenia wykonania obowiązku nałożonej postanowieniem z [...] listopada 2017 r.
W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że zgodnie
z art. 125 u.p.e.a. jedynie w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu.
Zaznaczył przy tym, że w przedmiotowej sprawie obowiązek nie został wykonany w całości.
W zażaleniu złożonym na powyższe postanowienie skarżąca podniosła naruszenie przez organ art. 7, 8 oraz 77 K.p.a poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych w sprawie i nieuwzględnienie słusznego interesu wnoszącej zażalenie. Jednocześnie wniosła o pozytywne rozpoznanie jej sprawy.
Postanowieniem z [...] marca 2018 r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (zwany dalej: organ odwoławczy) działając na podstawie art. 138 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257, dalej K.p.a.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. u. 2017 poz. 1332, dalej: p.b.) orzekł o utrzymaniu zaskarżonego postanowienia w mocy.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania organ odwoławczy uznał zasadność podjętego przez organ I instancji rozstrzygnięcia.
Wskazał, iż zgodnie z art. 125 u.p.e.a w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu. Z treści tego przepisu jednoznacznie wynika, iż ma ona zastosowanie w sytuacji kiedy obowiązek nałożony tytułem wykonawczym został wykonany, a grzywna w celu przymuszenia została uiszczona lub ściągnięta.
W przedmiotowej sprawie grzywna w celu przymuszenia nałożona postanowieniem PINB nie została przez skarżącą wpłacona ani nie został ściągnięta. Skarżąca nie wykonała również w całości obowiązku wynikającego z decyzji PINB z [...] sierpnia 2016 r. Nr [...], a jedynie całkowite wykonanie nałożonego obowiązku może skutkować odstąpieniem od czynności egzekucyjnych w tym wydania pozytywnego rozstrzygnięcia w przedmiocie umorzenia nałożonej grzywny w celu przymuszenia.
Jednocześnie organ odwoławczy zaznaczył, że w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego nie ma możliwości zmiany terminu obowiązku nałożonego wymienioną powyżej decyzją. Ponadto dodał, iż organ powiatowy w trybie art. 155 K.p.a. zmienił termin wykonania obowiązku, określając go do dnia 30 czerwca 2017 r. Pomimo upływu terminu skarżąca nie wykonała nałożonego obowiązku.
W skardze złożonej na rozstrzygniecie organu odwoławczego, do sądu administracyjnego skarżąca podała, ze nie zgadza się z zaskarżonym postanowieniem.
Zarzuciła ponownie naruszenie przepisów postępowania administracyjnego: art. 7, art. 8, art. 11, art. 75, art. 76, art. 77. art. 80 w zw. z art. 107 § 1 i 3 K.p.a. Nadto art. 125 u.p.e.a. W konsekwencji wniosła o uchylenie postanowień organów obu instancji.
W uzasadnieniu podniosła wykonanie nałożonych obowiązków, co nie zostało sprawdzone przez organ egzekucyjny w ramach wizji nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę WINB podtrzymał argumentację przedstawioną
w zaskarżonym postanowieniu oraz wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
W ocenie tut. Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie, jaki i poprzedzające je postanowienie organu I instancji, odpowiadają prawu.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonych w niniejszym postępowaniu rozstrzygnięć stanowi przepis art. 125 § 1 u.p.e.a., zgodnie z którym w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu. Celem nałożenia grzywny jest doprowadzenie do realizacji ciążącego na zobowiązanym obowiązku.
W związku z tym w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym
(a więc osiągnięcia zamierzonego celu) nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu. Umorzenie grzywny, zgodnie z art. 125 § 1 u.p.e.a., możliwe jest jedynie w razie wykonania w pełni obowiązku określonego w tytule wykonawczym. Natomiast tylko częściowe wykonanie obowiązków określonych w tytule wykonawczym nie może stanowić podstawy umorzenia grzywny w celu przymuszenia.
Skarżąca pismem z 5 stycznia 2018 r. zwróciła się o umorzenie nałożonej grzywny. Jednak jak zaznaczyła nie wykonała wszystkich prac budowlanych, do których była zobowiązana na mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] sierpnia 2016 r. Nr [...].
Sąd podziela zatem pogląd organu, że wobec niewykonania obowiązku w całości, brak jest podstaw do uwzględnienia stanowiska skarżącej i umorzenia nałożonej grzywny. Zwrócić tu uwagę należy, że w przekonaniu Sądu, strona skarżąca nie może się bronić okolicznością niewykonania obowiązku w całości – jak wskazano we wniosku o umorzenie nałożonej grzywny, z uwagi na porę zimową i brak możliwości wykonania montażu zbiornika na nieczystości ciekłe oraz przyłącza wody i kanalizacji. Sąd zauważa, iż wnioskująca co wynika z przedstawionych akt administracyjnych – decyzją organu I instancji (decyzja Nr [...]) miała zmieniony termin wykonania obowiązków i nowy termin wyznaczono do dnia 30 czerwca 2017 r. Okres letni niewątpliwie umożliwiał wykonanie nałożonych obowiązków.
Skarżąca miała wystarczająco długi okres do wykonania ciążących na niej obowiązków z czego nie wywiązała się.
Uprawnienie skarżącej do złożenia wniosku o umorzenie grzywny w celu przymuszenia powstanie z chwilą ujawnienia dowodu dokonania czynności wskazanych w decyzji nakazującej. Prawo do wystąpienia z wnioskiem o umorzenie grzywny może być wykorzystane także po wszczęciu postępowania mającego na celu przymusowe wykonanie nałożonej grzywny.
Słusznie również w zaskarżonym postanowieniu organ wskazał, że na etapie postępowania egzekucyjnego organy nie mogą badać zasadności i legalności decyzji podlegającej wykonaniu. Dopóki ostateczna decyzja nie zostanie wzruszona, wywołuje ona skutki prawne i podlega egzekucji, a organ egzekucyjny ma obowiązek doprowadzenia do wykonania przez zobowiązanego obowiązku określonego w tytule wykonawczym, stosując przewidziane w ustawie środki egzekucyjne, w tym również grzywnę w celu przymuszenia.
Odnosząc się do zarzutów skargi, Sąd uznał je za całkowicie chybione.
Błędny jest zarzut skargi co do naruszenia art. 125 u.p.e.a., bowiem procedura umorzenia grzywny przewidziana w tym trybie dotyczy wyłącznie sytuacji, w której to zobowiązany, chcąc uniknąć ciężaru grzywny nałożonej w celu przymuszenia, decyduje się na dobrowolne wykonanie obowiązku na tym etapie postepowania egzekucyjnego.
Nie ma racji autor skargi kwestionując zarzut naruszenia podniesionych w skardze przepisów postępowania, a w szczególności uchybienie art. 77 § 1 K.p.a. i art. 75 § 1 K.p.a., wobec nie przeprowadzenia wizji nieruchomości. Nie było sporne
w przedmiotowej sprawie, że skarżąca nie wykonała w całości nałożonych na nią obowiązków, co wynikało z wniosku o umorzenie grzywny. Zatem zbędne było przeprowadzanie wizji nieruchomości. Nie doszło do naruszenia wskazanych przepisów. Tym samym Sąd nie podziela wywodów zawartych w skardze, iż możliwość niepełnego wykonania obowiązku będzie umożliwiała umorzenie nałożonej grzywny.
Za chybiony Sąd uznał również zarzut naruszenia art. 107 K.p.a.
Z tych względów Sąd, nie stwierdzając naruszenia prawa przez organ odwoławczy, na podstawie art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.
z 2018 r. poz. 1302) oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło