VIII SA/Wa 366/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego zawarte w punkcie 4) wyroku Sądu z dnia 12 września 2012 r. sygn. akt: VIII SA/Wa 366/12 wydanego w sprawie ze skargi J. T., R. T. i A. Z. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za przejęcie nieruchomości postanawia : 1) uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego zawarte w punkcie 4) wyroku Sądu z dnia 12 września 2012 r. 2) zasądzić od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz J. T. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. 3) zasądzić od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz J. T. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. J. T. (dalej: "skarżąca"), R. T. i A. Z. wniosły skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za przejęcie nieruchomości. W piśmie pełnomocnika skarżącej J. T., stanowiącym załącznik do protokołu rozprawy, złożonym na rozprawie w dniu 12 września 2012 r. radca prawny M. K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, a także poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 września 2012 r. w punkcie 1) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...]. Postanowieniem zawartym w punkcie 4) wskazanego wyroku Sąd orzekł o zasądzeniu od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz skarżącej J. T. kwoty [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Orzeczenie w tej mierze Sąd oparł o treść art. 200 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: "p.p.s.a.") w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Pismem z dnia [...] października 2012 r. pełnomocnik skarżącego z wyboru – radca prawny M. K. wniósł zażalenie na zawarte w wyroku Sądu z dnia 12 września 2012 r. postanowienie w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego. Wniósł o zmianę tegoż postanowienia i zasądzenie na rzecz skarżącej kwoty [...] zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, wskazując jako podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach zastępstwa procesowego § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r., o którym mowa wyżej. Pełnomocnik skarżącej wniósł jednocześnie o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 w przypadku, gdy wniesione zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Sąd uznał, że wniesione przez pełnomocnika skarżącej zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie 4) wyroku Sądu z dnia 12 września 2012 r. w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego jest oczywiście uzasadnione. W konsekwencji powyższego, działając na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. Sąd postanowił uchylić zaskarżone postanowienie w całości. W niniejszej sprawie, Sąd orzekając o wynagrodzeniu pełnomocnika skarżącej winien był orzec na mocy art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była bowiem objęta należność pieniężna. Z przepisu, o którym mowa wynika, iż w takim przypadku stawkę wynagrodzenia należy obliczać w oparciu o treść § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku. Biorąc pod uwagę wartość przedmiotu zaskarżenia ([...] zł) wynagrodzenie pełnomocnika powinno zostać ustalone na podstawie § 6 pkt 6 rozporządzenia. Kwota ustalona w powyższy sposób wynosi [...] zł. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 i 3 w zw. z art. 195 § 2 p.p.s.a. i w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) Sąd orzekł, jak w punkcie 2 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania zażaleniowego są orzekł na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 200 i art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d) powołanego wyżej rozporządzenia. Kwota [...] zł obejmuje kwotę [...] zł wynagrodzenia pełnomocnika i kwotę [...] zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa.