VIII SA/Wa 37/22

WyrokWSA w Warszawie2022-03-16

Skład orzekający: Justyna Mazur, Marek Wroczyński, Renata Nawrot

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy, ustalając wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2020, jest związany danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków, nawet jeśli podatnicy kwestionują prawidłowość podziału działki i zmiany własnościowe?
Ratio decidendi
Organ podatkowy jest związany danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków przy ustalaniu zobowiązań podatkowych. Organy podatkowe nie są uprawnione do samodzielnego korygowania tych danych ani do rozstrzygania sporów o własność czy granice działek w toku postępowania podatkowego. Kwestionowanie prawidłowości podziału nieruchomości i zmian własnościowych powinno odbywać się w odrębnych postępowaniach, a nie w ramach postępowania podatkowego.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2020 dla skarżących. Wójt Gminy ustalił to zobowiązanie, uwzględniając zmiany w ewidencji gruntów i budynków, w tym podział działki skarżących i nabycie części tej działki przez Powiat R. Skarżący odwołali się, kwestionując decyzję i podnosząc, że są właścicielami gospodarstwa rolnego, a podział działki i utrata własności nastąpiły bezprawnie i bez odszkodowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Skarżący wnieśli skargę do WSA, powtarzając argumentację.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Marek Wroczyński Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 16 marca 2022 r. sprawy ze skargi S. G., J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...]grudnia 2021 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2020r. oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej także: "SKO", "Kolegium"), po rozpoznaniu odwołania S. G. i J. G. (dalej: "skarżący") decyzją z [...] grudnia 2021 r., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1540, dalej: "Ordynacja podatkowa", "Op"), utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy W. (dalej: "organ I instancji", "Wójt Gminy") z [...] października 2021 r. w sprawie ustalenia skarżącym wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2020 w kwocie [...]zł. Decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: Wójt Gminy decyzją z dnia [...] października 2021 r., o której mowa wyżej, ustalił skarżącym wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2020 w kwocie [...]zł od nieruchomości stanowiącej własność skarżących, położonej w Z. [...], gm. W. (działka nr [...]). W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazał, że wymiar podatku skarżącym został dokonany na podstawie danych z ewidencji gruntów i budynków Starostwa Powiatowego w R. oraz w związku ze zmianą tej ewidencji dokonaną w 2019r., o której organ I instancji dowiedział się [...] marca 2020r. Zmiana dotyczyła podziału działki nr [...]stanowiącej własność skarżących. Wskutek podziału tej działki powstała działka nr [...] o pow. [...] ha sklasyfikowana jako droga oraz działka nr [...] o pow. [...] ha (użytki rolne). Dodatkowo, ujawnione zostało nabycie z mocy prawa z dniem [...] stycznia 1999r., decyzją Wojewody [...] z [...] maja 2019r. stwierdzającej nabycie przez Powiat R. własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...]ha, zajętej pod drogę powiatową nr [...] (obecnie nr [...]). Decyzja ta stała się ostateczna i jest prawomocna. W związku z powyższym, zawiadomieniem z [...] grudnia 2019r., które Wójt Gminy otrzymał w dniu [...] marca 2020r. Starosta R. dokonał zmian danych ewidencji gruntów i budynków. Wójt Gminy wskazał, że decyzją z [...] lipca 2021r. SKO uchyliło decyzję organu I instancji w całości i umorzyło postępowanie w sprawie decyzji wydanej przez Wójta Gminy z [...] września 2020r. o zmianie decyzji własnej z [...] lutego 2020r. w sprawie ustalenia wymiaru zobowiązania pieniężnego na rok 2020. Następnie, ostateczną decyzją z [...] listopada 2020r. Kolegium stwierdziło nieważność decyzji Wójta Gminy W. z [...] lutego 2020r. w sprawie ustalenia wysokości wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2020. Decyzja została doręczona stronom w dniu [...] grudnia 2020 r. i jest ostateczna. Skarga wniesiona na tą decyzję do WSA w Warszawie została odrzucona postanowieniem tego Sądu z dnia 25 lutego 2021 r. sygn. akt VIII SA/Wa 17/21. Tym samym, decyzja o ustaleniu skarżącym wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2020r. przestała istnieć w obrocie prawnym, a wznowione postępowanie w stosunku do tej decyzji stało się bezprzedmiotowe. Konsekwencją stwierdzenia nieważności decyzji wymiarowej z [...] lutego 2020r. jest ponowne ustalenie tego wymiaru na rok 2020, z uwzględnieniem dokonanych zmian w ewidencji, o których mowa powyżej. Organ I instancji ustalił następnie, że skarżący w 2020r. byli właścicielami gruntów o pow. [...] ha fizycznych, co stanowi [...] ha przeliczeniowych. Jednakże działka nr [...] o pow. [...] ha fiz. została wydzierżawiona na podstawie umowy zawartej w myśl przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, co spowodowało przeniesienie obowiązku podatkowego w podatku rolnym na dzierżawcę (art. 3 ust. 3 ustawy o podatku rolnym). Tym samym, skarżący przestali być podatnikami podatku rolnego od działki nr [...]o powierzchni [...] ha, a pozostałe w ich posiadaniu grunty nie stanowią gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów podatkowych. Zawarcie wskazanej wyżej umowy zmniejszyło bowiem powierzchnię gospodarstwa rolnego dla celów emerytalnych i pozwoliło uzyskać prawo do świadczenia emerytalnego. Wobec powyższego, w wyniku przeprowadzenia wobec skarżących z urzędu postępowania podatkowego Wójt Gminy dokonał wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2020, zakończonego powołaną na wstępnie decyzją tego organu z [...] października 2021r. W toku tego postępowania skarżący, do dnia wydania wskazanej decyzji nie złożyli na wezwanie organu podatkowego informacji w sprawie podatku rolnego i podatku od nieruchomości (celem zadeklarowania podstawy opodatkowania powierzchni gruntów i budynków). Stąd, przedmiotowego wymiaru dokonano na podstawie otrzymanych zmian ewidencji gruntów i budynków oraz będących w posiadaniu organu I instancji dokumentów zgromadzonych w 2020r. i 2021r. Do ustalenia powierzchni użytkowej budynków (mieszkalnego i gospodarczego) Wójt Gminy przyjął natomiast dane zawarte w złożonej w 2012r. przez skarżącego informacji. W odwołaniu, skarżący nie zgodzili się z tą decyzją uważając ją za bezprawną i krzywdzącą. Wskazali, że od [...] kwietnia 1976 r. nie zgłaszali zmian w gruntach, a od [...] października 1986r. nie było zmian w budynkach. Powiat nie zna prawa i przywłaszczył cudzą własność nie płacąc. Podali, że są na emeryturze rolniczej z KRUS, użytkują ziemię (działka nr [...]) o pow. [...] ha przeliczeniowego. Aby otrzymać emeryturę musieli wydzierżawić działkę nr [...] o pow. [...] ha przeliczeniowego. Razem mają [...] ha, ale nie uprawiają jej bo są na emeryturze. Zawsze byli rolnikami, a nie działkowcami. Wnieśli o unieważnienie decyzji i potraktowanie ich jak rolników na emeryturze. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, powołaną na wstępie i zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z [...] grudnia 2021r., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy. W uzasadnieniu decyzji przedstawiło dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie, po czym wskazało, że [...] września 2021r. organ I instancji wszczął z urzędu wobec skarżących postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia wysokości wymiaru zobowiązania podatkowego na rok 2020 z tytułu podatku rolnego i od nieruchomości należących do skarżących. Dodało, że decyzja organu I instancji jest pierwszorazowa, bowiem wcześniejsza decyzja ustalająca wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2020, decyzją Wójta Gminy z [...] lutego 2020r. została wyeliminowana z obrotu prawnego w drodze stwierdzenia nieważności decyzją SKO z [...] listopada 2020r. W dniu [...] marca 2020r. do organu podatkowego wpłynęła informacja o zmianie danych ewidencji gruntów i budynków z [...] grudnia 2019r., z której wynikało, że działka nr [...] uległa podziałowi na działkę nr [...] o powierzchni [...] ha oznaczonej jako drogi oraz działkę nr [...] o powierzchni [...] ha stanowiącą użytki rolne. Właścicielem działki nr [...] jest Powiat R., a Powiatowy Zarząd Dróg Publicznych w R. posiada ją w trwałym zarządzie. Działka nr [...] o powierzchni [...] ha w ewidencji gruntów jest sklasyfikowana jako: grunty rolne zabudowane "Br-RIIIb" dla powierzchni [...] , grunty orne "R IIIb" dla powierzchni [...]ha oraz sady "S-R IIIb" dla powierzchni [...]ha. Działka ta jest zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym dwu kondygnacyjnym o powierzchni zabudowy [...]m2, pięcioma budynkami składowymi w gospodarstwie rolnym o łącznej powierzchni zabudowy [...] m2 + [...] m2+[...] m2 + [...] m2 + [...] m2 = [...] m2. Z danych o nieruchomościach będącej załącznikiem do informacji w sprawie podatku od nieruchomości złożonej w 2012r przez skarżącego wynika natomiast, że powierzchnia użytkowa budynków gospodarczych wynosi [...] m2. Kolegium dodało, że wyliczenia podatku rolnego i od nieruchomości dokonano na podstawie obowiązujących w 2020r. stawek, ustalonych uchwałą: Rady Gminy W. Nr [...] z dnia [...].12.2019r. w sprawie obniżenia średniej ceny skupu żyta na rok 2020 dla ustalenia podatku rolnego (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2019r., poz. 14293); Rady Gminy W. Nr [...]z dnia [...].11.2016r w sprawie stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2016r., poz. 11026.); Rady Gminy W. Nr [...] z dnia [...].11.2016r. w sprawie zwolnień w podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2016r., poz. 11027). Wskazało przy tym, że zgodnie z treścią § 1 lit. c) ostatnio powołanej uchwały budynek mieszkalny należący do skarżących został zwolniony z opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Budynki gospodarcze pozostałe zostały opodatkowane stawką [...] zł za m2 wynikającą z § 1 pkt 2 lit. e) uchwały Rady Gminy W. Nr [...]. Powierzchnia budynków wynosi [...] m2 x [...]zł = [...]zł po zaokrągleniu [...]zł. Zdaniem Kolegium, budynki te nie korzystają ze zwolnienia podatkowego określonego w art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm., dalej także: "upol", "ustawa o podatkach i opłatach lokalnych), bowiem nie leżą na gruntach gospodarstwa rolnego. Grunty o powierzchni [...] ha fizycznych zostały opodatkowane zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 333 ze zm., dalej także: "ustawa o podatku rolnym"), zgodnie z którym podstawę opodatkowania stanowi liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków, według stawki stanowiącej równowartość pieniężną 5q żyta. Stawka ta w Gminie W. wynosi [...]zł za hektar. Podatek od gruntów wynosi zatem [...]zł, po zaokrągleniu [...]zł. Łączne zobowiązanie pieniężne na rok 2020 stanowi zatem podatek od nieruchomości w kwocie [...]zł oraz podatek rolny [...]zł, razem [...]zł. Z tych wszystkich przyczyn, zarzuty odwołania organ odwoławczy uznał za nieuzasadnione. Odwołał się przy tym do definicji gospodarstwa rolnego zawartej w art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym wskazując, że skarżący posiadają [...]hektarów fizycznych, które stanowią [...] hektarów przeliczeniowych. Wskazało, iż żadna z tych wartości nie przekracza jednego hektara. Zdaniem SKO, wpływu na powyższą ocenę nie ma odmienna argumentacja skarżących, gdyż grunty wydzierżawione w celu uzyskania emerytury nie są wliczane do gospodarstwa wydzierżawiającego. Podatek z gruntów dzierżawionych płaci dzierżawca. Czynsz dzierżawny to co innego niż podatek od dzierżawionych gruntów. Dodał, że rozpoznając sprawę o ustalenie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na dany rok organy podatkowe nie mogą przy tym orzekać o innych sprawach, w tym o sprawie odszkodowania za przejęte grunty. Sprawa odszkodowania za przejęty pod drogę grunt leży w gestii tego, kto grunt przejął, w niniejszej sprawie jest to Powiat R.. Skargę na powyższą decyzję, która ma charakter opisowy wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący, którzy powtórzyli dotychczasową argumentację w sprawie wskazując konsekwentnie, że są właścicielami gospodarstwa rolnego i żadnych zmian w ewidencji nie zgłaszali. Ziemie zostały podzielone bezprawnie i bez odszkodowania. Wnieśli o rozpatrzenie sprawy od nowa i unieważnienie zaskarżonej decyzji. SKO, w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Podtrzymało argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej "ppsa"), stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2021, poz. 137), sprawowana jest na podstawie kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) – c) ppsa). Przy czym, zgodnie z art. 134 § 1 ppsa, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania. Stosownie do wskazanych założeń kontroli Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z decyzji organów podatkowych, w związku z dokonanymi w 2019r. przez Starostę R. zmianami w ewidencji oraz stwierdzeniem nieważności uprzednio wydanej decyzji wymiarowej, zaistniała konieczność dokonania skarżącym nowego wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2020. Organy podatkowe w sprawie dokonały zatem skarżącym wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2020, w związku z zawiadomieniem Starosty R. z [...] grudnia 2019r. o zmianie danych w ewidencji gruntów i budynków (k. 9 akt podatkowych), które to informacje wpłynęły do organu podatkowego I instancji [...] marca 2020r. Zmiana dotyczyła podziału działki nr [...] stanowiącej własność skarżących. Wskutek podziału powstała działka [...] o pow. [...] ha sklasyfikowana jako droga oraz działka nr [...] o pow. [...] ha (użytki rolne). Dodatkowo, ujawnione zostało nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999r., decyzją Wojewody [...] z [...] maja 2019r. własności nieruchomości przez Powiat R. do działki nr [...]o powierzchni [...] ha, zajętej pod drogę powiatową nr [...]. Działka nr [...] o pow. [...]ha, której właścicielami są skarżący w ewidencji gruntów jest sklasyfikowana jako: grunty rolne zabudowane "Br-RIIIb" dla powierzchni [...], grunty orne "R IIIb" dla powierzchni [...]ha oraz sady "S-RIIIb" dla powierzchni [...]ha. Działka ta jest zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym dwu kondygnacyjnym o powierzchni zabudowy [...] m2, pięcioma budynkami składowymi w gospodarstwie rolnym o łącznej powierzchni zabudowy [...]m2 ([...] m2 + [...] m2+[...] m2 + [...] m2 + [...]m2 ). Orzekające w sprawie organy ustaliły, że w 2020r. skarżący byli właścicielami gruntów rolnych o łącznej powierzchni [...] ha fizycznych ([...] ha przeliczeniowych). Jednakże z uwagi na ubieganie się o emeryturę rolniczą część tych gruntów (działka nr [...] o pow. [...] ha fiz.) wydzierżawili na podstawie umowy z dnia [...] września 2007 r. zawartej na 10 lat, a następnie umowy z dnia [...] sierpnia 2017 r. zawartej także na 10 lat, w celu zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej w myśl przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników. W posiadaniu skarżących w 2020 r. pozostawały zatem grunty rolne o pow. [...] ha fizycznych, stanowiące [...]ha przeliczeniowych, które z uwagi na powierzchnię poniżej [...] ha zarówno fizycznego, jak i przeliczeniowego nie stanowią gospodarstwa rolnego. O ile budynek mieszkalny został zwolniony z opodatkowania na mocy § 1 lit. c uchwały Rady Gminy W. z dnia [...] listopada 2016 r. Nr [...], budynki gospodarcze znajdujące się na działce nr [...]nie korzystają ze zwolnienia podatkowego, w tym wynikającego z art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jako, że nie znajdują się na gruntach gospodarstwa rolnego. Skarżący kwestionując zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję wskazują na bezprawność podziału ich działki nr [...], w wyniku którego powstały działki nr [...] i [...]. Podnoszą, że ww. podział działki odbył się bez ich zgody, jak również nie uzyskali zapłaty za działkę nr [...], której własność z mocy prawa z dniem [...] stycznia 1999r., decyzją Wojewody [...] z [...] maja 2019r. uzyskał Powiat R.. Działka ta o powierzchni [...]ha została bowiem zajęta pod drogę powiatową nr [...]. Podnoszą także, iż nadal są właścicielami gruntów rolnych o pow. [...]ha, albowiem działka o nr [...] została jedynie wydzierżawiona z uwagi na korzystanie z emerytury rolniczej. Sporem w sprawie objęta jest zatem prawidłowość ustalenia przyjętych do opodatkowania podatkiem rolnym działek oraz okoliczność czy grunty, odnośnie których należy ustalić skarżącym zobowiązanie podatkowe w podatku rolnym stanowią gospodarstwo rolne. Od oceny tej okoliczności uzależnione jest bowiem czy skarżącym przysługuje zwolnienie podatkowe w odniesieniu do budynków gospodarczych, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Odnosząc się do tak zakreślonego przedmiotu sporu wskazać należy, iż jak wynika z treści art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. 2019r., poz. 725 ze zm.) podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Jednolicie prezentowane orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje, że przy wymiarze podatków od nieruchomości oraz rolnego organ podatkowy związany jest zawartymi w ewidencji gruntów i budynków informacjami o położeniu, granicach i powierzchni gruntów oraz rodzaju użytków gruntowych i klasach gleboznawczych gruntów i danych tych nie może samodzielnie korygować w toku prowadzonego postępowania podatkowego, bez stosownej zmiany zapisów ewidencyjnych w odrębnym trybie. Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach podatkowych. Od tej reguły nie zostały przewidziane żadne wyjątki, a zatem organy ustalające zobowiązania podatkowe nie są uprawnione do przyjęcia innych danych niż wykazane w ewidencji gruntów i budynków (por. wyroki WSA w Krakowie z 28 października 2021r., sygn. akt I SA/Kr 679/21, WSA w Białymstoku z 17 września 2021r., sygn. akt I SA/Bk 228/21; wszystkie orzeczenia powołane w niniejszym uzasadnieniu są dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych pod adresem http://cbois.nsa.gov.pl). Wskazuje się nadto, że zapisy w ewidencji gruntów i budynków mają jedynie charakter techniczno-deklaratoryjny. Postępowanie mające na celu wprowadzenie zmiany w operacie ewidencyjnym, ma charakter rejestrowy, czyli wtórny względem zdarzeń prawnych, z których wynikają zmiany danych podlegających ujawnieniu w ewidencji. Organy ewidencyjne rejestrują więc stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Nadto, organy ewidencyjne nie są uprawnione do weryfikacji dokumentów, na podstawie których dokonują zmian w ewidencji i do rozstrzygania sporów o posiadanie, własność i granice działki (np. wyrok WSA w Olsztynie z 10 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Ol 666/21). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zdaniem Sądu należy przyjąć, że dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, kwestionowane w niniejszej sprawie, są dla organu podatkowego wiążące. Z zapisów zawartych w ewidencji gruntów i budynków wynika bowiem, iż doszło do podziału działki nr [...] na działki o numerach [...] i [...]. Z decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2019 r., której kserokopia znajduje się na karcie oznaczonej nr 16 akt podatkowych, wynika, iż Wojewoda [...] stwierdził nabycie przez Powiat R. z mocy prawa z dniem [...] stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę powiatową nr [...] (obecnie nr [...]) W.-[...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha. Z potwierdzonej jako zgodnej z oryginałem kopii pisma (karta 16 akt podatkowych) wynika, iż od decyzji tej nie wniesiono odwołania i z dniem [...] czerwca 2019 r. stała się ostateczna. Wobec tego, iż organy podatkowe w postępowaniu podatkowym nie są uprawnione do kwestionowania prawidłowości podziału nieruchomości i zmian własnościowych, prawidłowo uwzględniły zapisy wynikające z ewidencji gruntów i budynków sporządzonej w wyniku dokonanych zmian w związku z podziałem gruntów w obrębie nieruchomości stanowiących własność skarżących oraz zmiany własnościowej dokonanej na podstawie ww. Wojewody [...]. Wymiaru tego dokonano bowiem na podstawie przekazanego organowi I instancji w 2020r. zawiadomienia o zmianach w ewidencji gruntów i budynków z [...] grudnia 2019r. Zgodnie z tym zawiadomieniem stanowiąca własność skarżących działka nr [...]uległa podziałowi na działkę nr [...]o powierzchni [...]ha oznaczonej jako drogi oraz działkę nr [...]o powierzchni [...]ha stanowiącą użytki rolne. Z ww. zawiadomienia wynika także, iż działka nr [...]o powierzchni [...]ha w ewidencji gruntów jest sklasyfikowana jako: grunty rolne zabudowane "Br-RIIIb" dla powierzchni [...]ha, grunty orne "R IIIb" dla powierzchni [...]ha oraz sady "S-R IIIb" dla powierzchni [...]ha. Działka ta jest zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym dwu kondygnacyjnym o powierzchni zabudowy [...]m2 i pięcioma budynkami gospodarczymi o łącznej powierzchni zabudowy wynoszącej [...] m2 ([...] m2 + [...] m2 + [...] m2 + [...] m2 + [...] m2). Z danych o nieruchomościach będącej załącznikiem do informacji w sprawie podatku od nieruchomości złożonej w 2012r. przez skarżącego wynika natomiast, że powierzchnia użytkowa budynków gospodarczych wynosi [...] m2. W oparciu o informację złożoną przez skarżącego odnośnie roku podatkowego 2012 organy przyjęły powierzchnię budynku mieszkalnego wynoszącą [...] m2, zaś łączną powierzchnię budynków gospodarczych wynoszącą [...] m2. W ocenie Sądu prawidłowo do opodatkowania podatkiem rolnym przyjęto jedynie działkę nr [...] o powierzchni [...] ha stanowiącą użytki rolne. Jedynie ta nieruchomość była bowiem w posiadaniu skarżących w 2020 r. Działka nr [...]została bowiem wydzierżawiona z uwagi na korzystanie przez skarżących z emerytury rolniczej. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 3 ustawy o podatku rolnym, jeżeli grunty gospodarstwa rolnego zostały w całości lub w części wydzierżawione na podstawie umowy zawartej stosownie do przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników lub przepisów dotyczących uzyskiwania rent strukturalnych, podatnikiem podatku rolnego jest dzierżawca. Tym samym skarżący nie są podatnikami podatku rolnego od wydzierżawionej działki nr [...]. Są zaś podatnikami podatku rolnego jedynie w odniesieniu do działki nr [...], albowiem zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym podatnikami podatku rolnego są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki, nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami gruntów, z zastrzeżeniem ust. 2, który nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Działka nr [...], której powierzchnia wynosi [...] ha fizycznego oraz [...]ha przeliczeniowego nie stanowi zaś gospodarstwa rolnego. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1 (to jest sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza), o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej. Z tego też względu prawidłowo przyjęły organy orzekające w niniejszej sprawie, iż budynki gospodarcze położone na działce nr [...]nie korzystają ze zwolnienia w podatku od nieruchomości. Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b upol zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej. Działka nr [...]z uwagi na powierzchnię poniżej 1 ha tak fizycznego, jak i przeliczeniowego nie stanowi gospodarstwa rolnego, a także skarżący zaprzestali prowadzenia działalności rolniczej, wydzierżawiając działkę nr [...]. Budynki te na podstawie § 1 pkt 2 lit. e uchwały Rady Gminy W. z dnia [...] listopada 2016r. Nr [...]. zostały prawidłowo opodatkowane stawką [...] zł za m2, przy przyjęciu do opodatkowania powierzchni wskazanej przez skarżącego. Zgodnie z § 1 lit. c uchwały Rady Gminy W. z dnia [...]listopada 2016r Nr [...]r. zwolnieniu od podatku od nieruchomości podlega jedynie budynek mieszkalny. Z powyższego wynika, że brak jest podstaw do stwierdzenia, iż zaskarżona decyzja narusza prawo. Została bowiem wydana w zgodzie z przywołanymi wyżej przepisami ustawy o podatku rolnym i ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, które miały zastosowanie w sprawie. Stanowisko skarżących w niniejszej sprawie wskazuje zaś, że skarżący kwestionują także ustalenia zawarte w ewidencji gruntów i budynków, nie godząc się z podziałem działki nr [...] i w dalszej kolejności pozbawieniem skarżących prawa własności do powstałej w wyniku tego podziału działki nr [...]. Jak już była o tym mowa powyższe działania pozostają poza oceną i możliwością kwestionowania przez organy podatkowe, które są związane zapisami ewidencji. Tym samym także te zarzuty skargi nie mogły zostać uznane za uzasadnione. W ramach niniejszego postępowania nie podlega bowiem ocenie zgodność z prawem prowadzonych uprzednio postępowań prowadzących do podziału gruntów należących do skarżących, jak i utraty prawa własności do części nieruchomości oraz nie wypłacenia odszkodowania na co wskazują skarżący. Ocena zgodności z prawem rozstrzygnięć o podziale nieruchomości i stwierdzeniu nabycia własności działki przez Powiat R. mogła być dokonywana przy wykorzystaniu środków odwoławczych w tych postępowaniach. Nie jest zaś możliwa w postępowaniu podatkowym przez organy w nim orzekające. Z tych względów wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi Sąd rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 2 ppsa, na podstawie art. 151 ppsa oddalił skargę, orzekając jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło