VIII SA/Wa 370/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi J. J. na pismo [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa w W. z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie wykonywania samodzielnej funkcji kierownika budowy i robót w specjalności kolejowej postanawia : odrzucić skargę. Pismem z 2 grudnia 2018 r. (e-mail) J. J. (dalej: "skarżący") wystąpił do[...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa (dalej: "[...]OIIB") z wnioskiem o dokonanie wykładni posiadanych przez niego uprawnień budowlanych nr [...] nadanych decyzją [...]OIIB z dnia [...] czerwca 2013 r. sygn. akt [...]. Pismem z 12 lutego 2019 r. nr [...] Przewodniczący Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów wyjaśnił, że stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 2-5, art. 13 ust. 1 pkt 2 oraz art. 3-4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.– Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. nr 234, poz. 1623 ze zm.) uprawnienia budowlane skarżącego stanowią podstawę do 1) kierowania budową lub innymi robotami budowlanymi, 2) kierowania wytwarzaniem konstrukcyjnych elementów budowlanych oraz nadzoru i kontroli technicznej wytwarzania tych elementów, 3) wykonywania nadzoru inwestorskiego, 4) sprawowania kontroli technicznej utrzymywania obiektów budowlanych. Natomiast stosownie do treści § 20 ust. 1 rozporządzenia z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. z 2006 r., nr 578, poz. 83) z uwzględnieniem nowelizacji (Dz. U. z 2011 r. nr 99, poz. 573) uprawnienia budowlane w specjalności kolejowej bez ograniczeń uprawniają do: projektowania obiektu budowlanego lub kierowania robotami budowlanymi związanymi z obiektem budowlanym, takim jak: bocznica kolejowa, linia kolejowa wraz z punktami eksploatacyjnymi i posterunkami technicznymi, torowe instalacje techniczne oraz inne budowle kolejowe w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 10 września 1998 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle kolejowe i ich usytuowanie (Dz. U. nr 151, poz. 987), z wyłączeniem obiektów budowlanych, o których mowa w § 19 ust. 1 pkt 2 (wyłączenie to dotyczy kolejowych obiektów inżynierskich, tj.: most, wiadukt, przepust, konstrukcja oporowa oraz nadziemne i podziemne przejście dla pieszych, w rozumieniu przepisów o warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle kolejowe). W dniu 8 kwietnia 2019 r. (data nadania) J. J. wniósł do tut. Sądu skargę na wykładnię uprawnień budowlanych nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje argumenty zawarte w piśmie z 12 lutego 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi, poprzedzone jest każdorazowo analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia, o których stanowi art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.). Z analizy Sądu w przedmiotowej sprawie wynika, że skarga wniesiona przez skarżącego nie należy do właściwości sądu administracyjnego i tym samym podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla zaś art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowiąc, że kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wymienione tam akty administracyjne, czynności z zakresu administracji publicznej, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego, akty prawa miejscowego, akty organów samorządu terytorialnego, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, czy bezczynność organów. Ponadto na mocy art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sadową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 p.p.s.a. rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych wyżej przepisach. Tymczasem zaskarżone pismo nie należy do żadnej z ww. kategorii. Jest to bowiem pismo, które zawiera stanowisko Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów, posiadające formę skierowanej do skarżącego informacji, dotyczącej zakresu posiadanych przez niego uprawnień budowlanych oraz możliwej do zastosowania formy interpretacji decyzji o ich nadaniu. Informuje ono o wymienionych w tym piśmie przepisach prawa i zawiera wnioski wynikające z tych przepisów, a także ogólne stwierdzenia dotyczące interpretacji przepisów o uprawnieniach budowlanych. Pismo to nie mieści się w katalogu spraw objętych kognicją sadów administracyjnych. Nie nosi ono znamion decyzji administracyjnej, czy postanowienia, ani nie jest też aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Przede wszystkim zaś nie rozstrzyga co do istoty sprawy indywidualnej, należącej do właściwości ww. organu, ani nie zawiera żadnego rozstrzygnięcia, które jest niezbędnym elementem decyzji lub postanowienia (zob. art. 107 § 1 i art. 124 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.). Reasumując przedmiotowe pismo pozbawione jest władczych elementów, a zawarte w nim twierdzenia nie mają charakteru wiążącego, lecz jedynie informacyjny, w związku z czym nie można uznać , aby miało ono jakikolwiek wpływ na sferę praw lub obowiązków skarżącego. Skarga nie odnosi się również do bezczynności organów. Nie zachodzą także przypadki, o których mowa w przepisach szczególnych. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.