VIII SA/Wa 381/17

PostanowienieWSA w Warszawie2017-07-06

Skład orzekający: Artur Kot

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej powinien zawierać konkretne okoliczności faktyczne uzasadniające obawy o znacznej szkodzie lub trudnych do odwrócenia skutkach?
Ratio decidendi
Strona skarżąca, występując o wstrzymanie wykonania decyzji, ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności faktycznych uzasadniających jej obawy o znacznej szkodzie lub trudnych do odwrócenia skutkach. Brak należytego uzasadnienia wniosku wyklucza jego merytoryczną ocenę i skutkuje odmową wstrzymania wykonania decyzji.
Stan faktyczny
Skarżąca Spółka złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. dotyczącą podatku akcyzowego i wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji z powodu możliwości spowodowania szkody finansowej. Sąd uznał, że strona nie wykazała konkretnych okoliczności uzasadniających jej obawy.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku M. J. i Wspólnicy Sp. jawna [...] z siedzibą w D. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2012 r. postanowił: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z [...] kwietnia 2017 r. M.J. i Wspólnicy Sp. jawna [...] z siedzibą w D. (dalej: "skarżąca" lub "Spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako: "Sąd") skargę na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] lutego 2017 r. Wystąpiła przy tym o wstrzymanie jej wykonania z powodu możliwości spowodowania bliżej nieokreślonej szkody finansowej dla skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "uppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd na wniosek strony może jednak wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zgodnie z art. 61 § 3 uppsa. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu (czynności) jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z 14 listopada 2006 r., II FZ 585/06, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: www.orzeczenia.nsa.gov.pl., dalej: "CBOSA"). Podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienie NSA z 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 498/12; CBOSA). Zdaniem Sądu, strona skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności faktycznych uzasadniających jej obawy, o których mowa we wniosku. W tej sytuacji należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 uppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło