VIII SA/Wa 383/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ewa Pecelt po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku P. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległego podatku od środków transportu postanawia: 1. zwolnić od wpisu od skargi, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych P. S. (dalej: skarżący) podał, że wspólnie żoną i trójką dzieci utrzymuje się ze świadczenia wychowawczego "500 +" w wysokości [...] zł oraz alimentów na dzieci żony z poprzednich związków w wysokości [...] zł. Sam skarżący jest osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Jako stałe zobowiązania i wydatki wymienił opłata czynszu za wynajmowane mieszkanie w wysokości [...] zł, energia elektryczna [...] zł, gaz [...] – [...] zł, leki ok. [...] zł, alimenty na rzecz córki [...] zł. W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym (o takie wnosi skarżący) następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Instytucja przyznania prawa pomocy jest zatem rozwiązaniem szczególnym i powinna być stosowana przede wszystkim wobec osób bez źródeł stałego dochodu i bez majątku tj. takich, które pozbawione są zupełnie środków do życia lub posiadają środki tak niewielkie, że nie starczają one na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Mając na uwadze złożone wyjaśnienia stwierdzić należy, że w sprawie zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy jedynie w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi. Pięcioosobowa rodzina skarżącego według oświadczenia posiada niewielki dochód, który zaspokaja jedynie podstawowe potrzeby i uiszczenie wpis od wniesionej skargi ([...] zł) mogłoby stanowić ograniczenie prawa do sądu. Uznać zatem należy, że w aktualnej sytuacji finansowej, a także mając na uwadze charakter sprawy, obowiązek uiszczenia wpisu od skargi, stanowiłby ograniczenie konstytucyjnego prawa do sądu, a tym samym kontroli zaskarżonej decyzji, dlatego też wniosek w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi należało uwzględnić. W pozostałym zakresie wniosek podlegał oddaleniu bowiem nie może ujść uwadze, że skarżący nie jest osobą pozbawioną zupełnie źródeł dochodu i trudno przesądzać, że nie będzie w stanie partycypować w ewentualnych przyszłych kosztach postępowania. W związku z powyższym w oparciu o powołane wyżej przepisy art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.