VIII SA/Wa 392/14
PostanowienieWSA w Warszawie2015-01-22
Skład orzekający: Justyna Mazur
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku zaskarżenia postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym, stawka minimalna wynagrodzenia adwokata z urzędu powinna być ustalana według § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) czy § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie?Ratio decidendi
W przypadku zaskarżenia postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym, stawka minimalna wynagrodzenia adwokata z urzędu powinna być ustalana według § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, ponieważ przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, a postanowienie w postępowaniu egzekucyjnym. Przepis ten przewiduje stawkę 240 zł w postępowaniu przed sądami administracyjnymi pierwszej instancji, gdy przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja Urzędu Patentowego.Stan faktyczny
Adwokat P.S. złożył sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego WSA w Warszawie, który przyznał mu wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną z urzędu w kwocie 240 zł plus VAT. Adwokat domagał się wyższej stawki, powołując się na inny przepis rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Sprawa dotyczyła zaskarżenia postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia.Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. S. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 240 zł, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 55,20 zł.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. S. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi B. Z. i S. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. S. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych 20/100).
Postanowieniem z dnia 27 listopada 2014 r., sygn. akt VIII SA/Wa 392/14 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. S. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 240 zł podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 55,20 zł.
Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. adwokat P.S. złożył sprzeciw na powyższe postanowienie referendarza sądowego. Wniósł o zasądzenie wynagrodzenia powiększonego o stawkę VAT zgodnie z przepisem § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461; dalej: "rozporządzenie"). Uzasadniając wskazał m.in., iż referendarz sądowy błędnie zastosował przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) zamiast § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia.
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), wskutek wniesienia sprzeciwu postanowienie z dnia 27 listopada 2014 r. traci moc i sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W myśl art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
Jednocześnie Sąd wyjaśnia, iż zarządzeniem z dnia [...] stycznia 2015 r. Przewodniczący Wydziału na podstawie art. 165 w zw. z art. 167 p.p.s.a. uchylił zarządzenie z dnia [...] kwietnia 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego (pkt I) oraz stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) określił wpis sądowy na kwotę 100 zł (pkt II).
W tych okolicznościach, z uwagi na to, że w niniejszej sprawie zostało zaskarżone postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym, od skargi pobiera się wpis stały, zgodnie z treścią § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Tym samym także w odniesieniu do kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zauważyć należy, iż wobec tego, że nie jest przedmiotem zaskarżenia należność pieniężna, ale postanowienie w postępowaniu egzekucyjnym, zastosowanie ma § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia, a nie jak wskazano w sprzeciwie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia.
W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 205 § 2 i art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Sąd orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło