VIII SA/Wa 398/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kot, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca), Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2017 r. w Radomiu sprawy ze skargi M. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty oddala skargę. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga M. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. znak [...] z [...] lutego 2016 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 24 września 2010 r. Prezydent Miasta R. (zwany dalej: Prezydent, organ I instancji) wydał M. L. (zwany dalej: skarżący, strona, diagnosta) uprawnienie diagnosty nr [...]uprawniające do dokonywania badań technicznych pojazdów w zakresie badań okresowych i badań dodatkowych w pełnym zakresie, to jest w okręgowej stacji kontroli pojazdów. W dniu 17 listopada 2015 r. do organu I instancji wpłynęło od Kierownika Oddziału Transportowego Dozoru Technicznego pismo informujące o przeprowadzeniu przez stronę – 24 kwietnia 2015 r. – okresowego badania technicznego z wynikiem pozytywnym dla pojazdu o nr rejestracyjnym [...] (obecnie [...]) w okręgowej stacji kontroli pojazdów [...] bez ważnego dokumentu dozorowego, stwierdzającego sprawność urządzenia technicznego zamontowanego w tym pojeździe. W piśmie tym wskazano, iż [...] października 2015 r. Inspektor Transportowego Dozoru Technicznego Oddziału Terenowego w P. (zwany dalej: ITDT) wraz z inspektorami Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego w P. w ramach nadzoru nad przestrzeganiem przez eksploatującego pojazd o numerze rejestracyjnym [...] przepisów o dozorze technicznym, przeprowadzili badanie doraźne i kontrolne cysterny używanej w ruchu drogowym. Stwierdzono, że ww. pojazd - naczepa ciężarowa [...] będąca cysterną ciśnieniową, opróżnianą lub napełnianą ciśnieniem wyższym niż 0,5 bara - wyposażona jest w urządzenie techniczne, które nie posiada ważnej decyzji dozorowej wydanej przez Transportowy Dozór Techniczny (zwany także: TDT), zezwalającej na dalszą eksploatację. Z przeprowadzonego badania doraźnego i kontrolnego sporządzony został protokół numer TDT- [...] określający wynik badania jako negatywny. Jednocześnie, z uwagi na nieprzestrzeganie przez eksploatującego przepisów o dozorze technicznym, wydano decyzję numer TDT-[...] wstrzymującą eksploatację przedmiotowego urządzenia technicznego. Podczas kontroli ww. pojazdu ustalono, że urządzenie techniczne, w które jest wyposażony, posiadało dotychczas [...]czerwca 2014 r. Decyzja ta była wydana na podstawie protokołu numer TDT-[...] z [...] czerwca 2012 r. z badania okresowego urządzenia dozorowego. W okresie braku ważności decyzji TDT na opisywane urządzenie techniczne, wykonane zostało okresowe badanie techniczne ([...] kwietnia 2015 r.) pojazdu z wynikiem pozytywnym. Po okresowym badaniu technicznym pojazdu wydano zaświadczenie z badania technicznego naczepy ciężarowej o numerze rejestracyjnym [...], numer VIN [...]. Badanie techniczne wykonane zostało przez diagnostę zatrudnionego w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów [...] "[...]I" s.c. R. T., J. T., A. Z. z siedzibą w R.. Zawiadomieniem z 25 listopada 2015 r. organ I instancji wszczął postępowanie w sprawie cofnięcia uprawnień diagnosty. W toku postępowania ustalił, że urządzenie techniczne, w które jest wyposażony pojazd (naczepa ciężarowa o numerze rejestracyjnym [...], numer VIN [...]), nie posiadało w dacie okresowego badania technicznego pojazdu, tj. w [...] kwietnia 2015 r., ważnego dokumentu poświadczającego jego sprawność wystawionego przez TDT. Decyzja TDT- [...] z [...] czerwca 2012 r. zezwalająca na eksploatację urządzenia technicznego o numerze fabrycznym [...] była ważna do [...] czerwca 2014 r. Decyzją znak [...] z [...] grudnia 2015 r. Prezydent działając na podstawie art. 84 ust. 3 pkt 2 i ust. 4 w związku z art. 81 ust. 12 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm., zwana dalej: p.r.d.), § 2 ust. 4 pkt 2, § 6 ust. 2 i ust. 7 oraz pkt 6.5 dział I załącznika nr 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz. U. z 2012 r. poz. 996 ze zm., zwane dalej: rozporządzeniem) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., zwana dalej: k.p.a.) orzekł o cofnięciu skarżącemu uprawnień diagnosty. Podstawę negatywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia stanowiło ustalenie, że dokonując [...] kwietnia 2015 r. pozytywnego badania pojazdu o nr rejestracyjnym [...], pomimo braku ważnego dokumentu poświadczającego sprawność urządzenia ciśnieniowego (brak ważnego dokumentu dozorowego) diagnosta naruszył obowiązujące w tym zakresie przepisy. W odwołaniu złożonym na powołaną decyzję i jego uzupełnieniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania przed organem I instancji. Wydanej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, tj.: 1. art. 7, art. 8, art. 9, art. 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. niewystarczające i niepełne rozważenie materiału dowodowego, niedokładne wyjaśnienie i określenie stanu faktycznego i prawnego sprawy co w konsekwencji doprowadziło do wadliwego wydania decyzji o cofnięciu skarżącemu uprawnień diagnosty oraz błędne i niepełne uzasadnienie prawne i faktyczne decyzji; 2. art. 84 ust. 3 pkt 2 p.r.d. poprzez nieprawidłowe uznanie, że diagnosta swoim postępowaniem wypełnił znamiona wydania zaświadczenia albo dokonania wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami, Wskazaną na wstępie i stanowiącą przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie decyzją znak [...] z [...] lutego 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (zwane dalej: Kolegium, organ odwoławczy), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., orzekło o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy. W uzasadnieniu decyzji po przedstawieniu stanu sprawy organ odwoławczy podał, iż według obowiązującej w tym zakresie regulacji - art. 84 ust. 3 p.r.d., starosta cofa diagnoście uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono: przeprowadzenie przez diagnostę badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania; wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami. W przypadku cofnięcia diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych, ponowne uprawnienie nie może być wydane wcześniej niż po upływie 5 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu stała się ostateczna (art. 84 ust. 4 p.r.d.). Kolegium uznało, że art. 84 ust. 3 p.r.d. należy stosować z zastosowaniem interpretacji celowościowej. Celem tego przepisu bezsprzecznie jest zaś odsunięcie od czynności diagnostycznych nierzetelnych diagnostów. Konsekwencje bowiem naruszania podstawowych zasad i dopuszczenie do ruchu drogowego pojazdów o niesprawdzonym stanie technicznym są oczywiste. Celem tego przepisu nie są kwestie związane z nadzorem nad stacjami kontroli pojazdów i sposobem przeprowadzania w ramach tego nadzoru kontroli wykonywania czynności diagnostycznych. Podało, iż dla oceny możliwości pozbawienia uprawnień diagnosty, nie ma znaczenia sam sposób ujawnienia dopuszczenia się przez niego określonego naruszenia. Odmienna interpretacja, godziłaby bowiem w zasadę równości i byłaby sprzeczna z interesem społecznym, ale przede wszystkim sankcjonowałaby naruszenie prawa przez osobę, która w zakresie wykonywania swych czynności pełni funkcję publiczną, co z oczywistych względów nie może mieć miejsca. Wskazało, że w sprawie bezsporne jest, iż skarżący, posiadający uprawnienia diagnosty nr [...],[...] kwietnia 2015 r. przeprowadził okresowe badanie techniczne pojazdu - naczepy ciężarowej [...] o numerze rejestracyjnym [...] (obecnie [...]), numer VIN [...]. Badanie techniczne wykonane zostało w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów [...] "[...]" s.c. R.T., J. T., A. Z. z siedzibą w R.. Po wykonaniu badania wydał zaświadczenie nr [...], dopuszczając pojazd do ruchu i wyznaczając jednoczenie termin następnego badania technicznego do [...] kwietnia 2016 r. W zaświadczeniu nie umieszczono wpisów dotyczących dokumentacji dozorowej. Podczas przesłuchania przeprowadzonego przez organ I instancji (2 grudnia 2015 r.), diagnosta wyjaśnił, że badanie prowadził zgodnie z procedurą, pod względem spełniania warunków technicznych przez pojazd w oparciu o przedstawiony protokół z badania dozorowego przez TDT. Nie pamiętał czy kierowca miał dowieźć decyzję TDT. Na podstawie przedstawionego przez kierowcę protokołu z badania dozorowego, stwierdził, że pojazd może przejść pozytywnie procedurę okresowego badania technicznego, bo wpisy wskazywały na ważność takiego dokumentu do maja 2016 r. Potwierdził ponadto, że przedmiotowa naczepa powinna posiadać w dniu okresowego badania technicznego ([...] kwietnia 2015 r.) ważny dokument poświadczający sprawność urządzenia technicznego podlegającego TDT (protokół z badania dozorowego i decyzję TDT). Zdaniem Kolegium z powyższego oświadczenia skarżącego bezspornie wynika, że w chwili wykonywania okresowego badania technicznego naczepy miał on świadomość sprawdzenia, czy zainstalowane na niej urządzenie techniczne posiada aktualne badania dozorowe. Zażądał od kierowcy, który przyjechał na badanie naczepy dokumentów potwierdzających ten fakt, a ten przedstawił mu protokół z badania dozorowego TDT. W toku przesłuchania skarżący przedłożył m. in. kopię protokołu z badania dozorowego TDT, na podstawie którego ustalił daty ważności badań. Oświadczył również wówczas, że nie pamięta dlaczego nie wpisał adnotacji o dozorze do zaświadczenia o wykonanym okresowym badaniu technicznym. Kolegium oceniając przedstawioną kserokopię protokołu z badania okresowego TDT nr TDT-[...] stwierdziło, że z kopii tej nie można odczytać: daty wykonania badania, terminów następnych badań rewizji zewnętrznej i próby szczelności. Zestawiając przedstawioną przez stronę kopię protokołu z kopią uzyskaną w toku postępowania od Kierownika Oddziału Transportowego Dozoru Technicznego uznało, że protokół ten potwierdza wykonanie badania [...] czerwca 2012 r., a daty następnych badań rewizji zewnętrznej i próby szczelności określone zostały na czerwiec 2014 r. Daty te korelują natomiast z terminem określonym w decyzji nr TDT- [...]z [...]czerwca 2012 r., wydanym przez TDT, którą zezwolono na eksploatację przedmiotowego urządzenia do czasu wyznaczonego następnego badania tj. do [...] czerwca 2014 r. W tej sytuacji Kolegium stwierdziło, że diagnosta w sposób nieprawidłowy przeprowadził procedurę związaną z wykonaniem okresowego badania technicznego pojazdu - naczepy ciężarowej [...] o numerze rejestracyjnym [...] (obecnie [...]), numer VIN [...]. Nie ulega bowiem wątpliwości, że mimo ciążącego na nim obowiązku wynikającego z art. 81 ust. 12 p.r.d., diagnosta przeprowadził badanie techniczne pojazdu z zamontowanym urządzeniem technicznym podlegającym dozorowi technicznemu, mimo nie przedstawienia mu dokumentu wydanego przez właściwy organ dozoru technicznego, stwierdzającego sprawność urządzenia technicznego. Podkreśliło przy tym, że dokumentem tym powinna być pozytywna i ważna decyzja TDT oraz aktualny protokół z okresowego badania dozorowego wykonanego przez TDT. Nadto jak wynika ze złożonego przez stronę zeznania, jego działania były świadome, ponieważ wiedział on o obowiązku przedstawienia przed badaniem takich dokumentów, a mimo to dopuścił pojazd do badania okresowego i wydał zaświadczenie o pozytywnym przebiegu takiego badania, między innymi na podstawie nieczytelnego protokołu z okresowego badania dozorowego i przede wszystkim braku decyzji dozorowej. Okoliczności te jak podało Kolegium nie wymagają dalszego wyjaśniania, bowiem w trakcie zaznania skarżący wyjaśnił jakie dokumenty były podstawą dopuszczenia pojazdu do badania. Odnosząc się do argumentów odwołania organ odwoławczy za nietrafny uznał zarzut jakoby w trakcie badania okresowego diagnosta tak zinterpretował przepisy, że badany pojazd nie wymagał przedstawienia dokumentów dozorowych, bo nie był wyposażony w urządzenie techniczne służące do przewozu cieczy lub gazów, co wykluczało objęcie go obowiązkiem wynikającym z art. 81 ust. 12 p.r.d. Wyjaśnił w tym zakresie, że skoro w trakcie przesłuchania skarżący oświadczył, że przed badaniem powinien uzyskać dokumenty dozorowe dotyczące przedmiotowego pojazdu, to nie może potem podnosić, że dokumenty takie nie były potrzebne, co miałoby świadczyć o innej interpretacji przepisów, do jakiej miał mieć prawo. Nie uznało również zarzutu omyłkowego odczytania daty na protokole dozorowym, co miałoby się przyczynić do dopuszczenia pojazdu do badania okresowego. Kolegium uznało natomiast, że jeśli nawet kierowca przed badaniem okazał egzemplarz protokołu z okresowego badania dozorowego, który był częściowo nieczytelny, to okoliczność ta nie zwalniała diagnosty z zażądania potwierdzenia nieczytelnych danych przez TDT. Podkreśliło, że dla celów załatwienia niniejszej sprawy odrzuca możliwość okazania przed badaniem okresowym przez kierującego przedmiotowym pojazdem jedynie kserokopii ww. protokołu, działanie takie w ogóle dyskwalifikuje rzetelność pracy diagnosty (kserokopia nie ma bowiem mocy dowodowej informacji z niej wynikających). Co istotne skarżący przed przystąpieniem do badania nie zażądał w ogóle decyzji dozorowej, co z jednej strony przyczyniło się do przyjęcia niewłaściwych dat z protokołu okresowego badania dozorowego, a z drugiej stanowiło naruszenie art. 81 ust. 12 p.r.d. Stwierdziło ostatecznie, że przed rozpoczęciem okresowego badania technicznego pojazdu diagnosta nie sprawdził wymaganych przepisami dokumentów, co doprowadziło do zakończenia badania z wynikiem pozytywnym, mimo braku aktualnych badań prowadzonych przez organ dozorowy. Podniósł też, że pojazd wyposażony w urządzenie techniczne, nie mający ważnej decyzji dozorowej o dopuszczeniu do eksploatacji nie może być eksploatowany ( art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym -Dz. U. z 2015 r. poz. 1125). Skoro zaś pojazd nie mógł być dopuszczony do eksploatacji, to nie mógł również przejść z wynikiem pozytywnym okresowych badań technicznych w okręgowej stacji kontroli pojazdów. Jednocześnie stwierdził, że zbędna jest polemika na temat obecnego użytkowania pojazdu, tzn. przewożenia w nim materiałów sypkich, jak również nie stanowienia przez pojazd zagrożenia. Okoliczność, że pojazdem przewożone są materiały sypkie nie oznacza, że nie powinien on przechodzić badań dozorowych. Załadunek i rozładunek wspomnianych materiałów może bowiem odbywać się metodą ciśnieniową. Ponadto skoro urządzenie zostało wcześniej zakwalifikowane jako urządzenie techniczne wymagające badań dozorowych i uzyskało decyzję o dopuszczeniu do eksploatacji, to z faktem tym wiążą się konsekwencje polegające na konieczności dozorowania urządzenia. Możliwość jego eksploatacji jest zaś uzależniona nie od rodzajów przewożonych czynników, ale przede wszystkim od pozytywnego przejścia okresowych badań dozorowych. Okoliczność dopuszczenia do badania technicznego pojazdu bez wymaganych dokumentów dozorowych, a następnie wydanie zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego przez diagnostę zdaniem Kolegium wypełnia przesłankę, o której mowa w powołanym art. 84 ust. 3 pkt 2 p.r.d.. Skoro diagnosta poświadczył wykonanie badań technicznych pojazdów, bez faktycznego wymagania przedstawienia dokumentów dozorowych, to naruszył on tym samym przepis art. 83 ust. 1 p.r.d.oraz § 6 ust. 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz. U. z 2003 r. Nr 227, poz. 2250 ze zm.), według którego w przypadku badania technicznego pojazdu z zamontowanym urządzeniem technicznym, o którym mowa w art. 81 ust. 12 p.r.d., uprawniony diagnosta w rejestrze zamieszcza informacje o dopuszczeniu urządzenia technicznego do eksploatacji, podając numer i datę wystawienia protokołu oraz decyzji dopuszczającej urządzenie do eksploatacji wydanej przez właściwy organ dozoru technicznego. Wskazał, że cofnięcie uprawnień diagnosty ma na celu wyłączenie spośród grona uprawnionych diagnostów, osób nierzetelnie wykonujących swoje obowiązki. Sankcjonowanie naruszenia prawa przez osobę, która w zakresie wykonywania swych czynności pełni funkcję publiczną, godziłoby bowiem w słuszny interes społeczny. W skardze złożonej na powołane rozstrzygnięcie do sądu administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. Wydanej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 7, art. 8, art. 9, art. 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez: •brak wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy, •bezpodstawne uznanie, że stwierdzone przez organ administracyjny uchybienia polegające na wydaniu zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu marki [...] na podstawie nieczytelnego protokołu z badania TDT nr TDT -[...] w sposób niezgodny ze stanem faktycznym stanowiło rażące uchybienie przepisom prawa; •nie wyjaśnienie przez organ administracyjny jakiego rodzaju dokumenty zostały przedłożone przez właściciela przedmiotowej naczepy podczas przeprowadzenia okresowego wydania przez skarżącego; •bezpodstawne uznanie, że działanie skarżącego polegające na umożliwieniu użytkownikowi pojazdu eksploatacji urządzeń ciśnieniowych podlegających dozorowi bez ważnej decyzji TDT stanowi zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego; •błędne ustalenie, że brak przedstawienia do wglądu podczas badania technicznego pojazdu dokumentu poświadczającego sprawność urządzenia ciśnieniowego pojazdu świadczy o istotnej usterce pojazdu podczas badania w rozumieniu § 2 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia; •zaniechanie przeprowadzenia podstawowych ustaleń odnośnie przeznaczenia przedmiotowego pojazdu i sposobu jego użytkowania; •nie poczynienie żadnych ustaleń, czy w wyniku działania skarżącego doszło do zagrożenia życia i zdrowia ludzkiego; •zaniechanie przeprowadzenia dowodów w postaci zeznań świadka A. S. - na okoliczności wskazane w odwołaniu skarżącego od decyzji Prezydenta. Uzasadniając złożony środek zaskarżenia skarżący podał, że orzekające w sprawie organy nie dokonały wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy, przez co dopuściły do naruszenia wskazanych przepisów prawa procesowego. Organy nie wyjaśniły w oparciu o jakie dokumenty skarżący dokonał pozytywnego badania technicznego przedmiotowego pojazdu, jaki był stan techniczny pojazdu i czy pojazd ten posiadał usterki uniemożliwiające wydanie decyzji przez TDT w przedmiocie uznania sprawności urządzenia technicznego zamontowanego w przedmiotowym pojeździe. Nie dokonał także wnikliwej analizy, czy w wyniku działania diagnosty mogło dojść do naruszenia bezpieczeństwa ruchu drogowego i ochrony środowiska, co ma bezpośredni wpływ na ustalenie ciężaru gatunkowego przewinienia skarżącego, a także jakie było przeznaczenie opisanego pojazdu. Podał, iż ze złożonych przez niego wyjaśnień wynika, że podczas badania pojazdu w [...] kwietnia 2015 r. przedstawiono mu protokół z badania TDT z [...] czerwca 2012 r., na podstawie którego ustalił ważność dokumentu dozorowego dla urządzenia technicznego zamontowanego na pojeździe do maja 2016 r. Pomimo, iż protokół ten w niektórych fragmentach nie był w pełni czytelny, to jego treść wskazywała, że terminy następnych badań dla poszczególnych elementów urządzenia zostały wyznaczone na maj 2016 r. W oparciu o ten dokument oraz oświadczenie użytkownika pojazdu o ważności badań urządzenia technicznego podlegającemu dozorowi wydał pozytywne zaświadczenie o przeprowadzeniu badania technicznego. Z uwagi na upływ czasu, diagnosta nie jest w stanie stwierdzić, czy w trakcie oględzin dokumentów przedstawiono mu kserokopie protokołu z [...] czerwca 2012 r. czy oryginał tego dokumentu, a także czy zapoznał się z decyzją TDT podczas badania. Nie wyklucza, że taka decyzja mogła zostać mu przedstawiona po badaniu. W żadnym wypadku nie miał zamiaru naruszenia przepisów ustawy p.r.d., ani świadomości dopuszczenia się zarzucanych mu uchybień. Wskazał, iż przytoczone wyżej wyjaśnienia prowadzą do wniosku, że do naruszenia przepisów ustawy przez skarżącego doszło w wyniku błędnej analizy treści protokołu z [...] czerwca 2012 r., wskutek przeoczenia i ludzkiego błędu, a nie świadomego działania. Podał, iż jak słusznie zauważył organ, że pomyłka diagnosty w odczytaniu terminu kolejnego badania urządzenia technicznego była o tyle możliwa, że czytelne wpisy na protokole z [...] czerwca 2012 r. wskazywały na datę krańcowej ważności badania urządzenia technicznego maj 2016 r. Okoliczności te winny doprowadzić do częściowego usprawiedliwienia zachowania diagnosty. Wbrew ocenie organów pominięcie przez diagnostę informacji o wydaniu decyzji dopuszczającej urządzenie techniczne do eksploatacji nie może zostać zakwalifikowane jako usterka istotna w pojeździe w rozumieniu § 6 ust. 7 rozporządzenia, bowiem powołany akt prawny poza ogólną definicją usterki istotnej (§ 2 ust. 4 pkt 2) nie wprowadza przykładowego wyliczenia przewidywanych usterek, które można byłoby zaliczyć do usterek istotnych wskazując, że są to usterki techniczne mogące naruszać bezpieczeństwo ruchu drogowego i ochrony środowiska. Podniósł, że w żadnym wypadku naruszenie przepisów ww. rozporządzenia nie może rodzić odpowiedzialności skutkującej zastosowaniem sankcji w postaci cofnięcia uprawnień diagnoście. Niewłaściwe wypełnienie dokumentacji podczas badania technicznego nie powoduje zaistnienia przesłanki z art. 84 ust. 3 pkt 2 p.r.d, bowiem uchybienia formalne podczas przeprowadzenia badania technicznego nie mają nic wspólnego z dopuszczeniem do eksploatacji pojazdu niesprawnego technicznie. W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwana dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez Sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Kontroli Sądu w niniejszej sprawie poddana została decyzja Kolegium utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnoście. Organy uznały, że diagnosta wydając pozytywny wynik badania pojazdu o nr rejestracyjnym [...] (obecnie [...]) numer VIN [...] naruszył art. 81 ust. 12 p.r.d. i w konsekwencji zastosowały art. 84 ust. 3 pkt 2 p.r.d. Skarżący dokonał bowiem badań technicznych ww. pojazdu bez wymaganego prawem dokumentu wydanego przez właściwy organ dozoru technicznego stwierdzającego sprawność urządzenia technicznego. W konsekwencji wydał zaświadczenie o stanie technicznym badanego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym oraz obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji stanowił przepis art. 81 ust. 12 p.r.d. Zgodnie z tym przepisem badanie techniczne pojazdu z zamontowanym urządzeniem technicznym podlegającym dozorowi technicznemu może być przeprowadzone po przedstawieniu dokumentu wydanego przez właściwy organ dozoru technicznego, stwierdzającego sprawność urządzenia technicznego. Zgodnie z art. 84 ust. 3 pkt 2 p.r.d., starosta cofa diagnoście uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 83 ust. 6, stwierdzono wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami. Zasady prowadzenia badań technicznych pojazdów określone zostały w rozporządzeniu (Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosownych przy badaniach). Przepis § 2 rozporządzenia określa zakres okresowego badania technicznego pojazdu, a § 6 ust. 7 rozporządzenia stanowi, że w przypadku badania technicznego pojazdu z zamontowanym urządzeniem technicznym, o którym mowa w art. 81 ust. 12 p.r.d., uprawniony diagnosta w rejestrze zamieszcza informacje o dopuszczeniu urządzenia technicznego do eksploatacji, podając numer i datę wystawienia protokołu oraz decyzji dopuszczającej urządzenie do eksploatacji wydanej przez właściwy organ dozoru technicznego. Dla zbiorników gazu LPG, dla których nie określono numeru protokołu lub numeru decyzji wydanej przez właściwy organ dozoru technicznego, zamieszcza się numer zbiornika oraz datę ważności decyzji wydanej przez ten organ. Według regulacji lp.1.4 załącznika nr 2 do rozporządzenia brak dokumentu potwierdzającego sprawność urządzenia technicznego wydanego przez właściwy organ dozoru technicznego po terminie skierowania na badanie jest usterką istotną (UI). Z treści przytoczonych przepisów, szczególnie art. 81 ust. 12 p.r.d. w związku z § 6 ust. 7 rozporządzenia wynika, w sposób niewątpliwy i jasny, zakres obowiązków diagnosty. Badanie techniczne pojazdu z zamontowanym urządzeniem technicznym podlegającym dozorowi technicznemu diagnosta może przeprowadzić dopiero po przedstawieniu dokumentu wydanego przez właściwy organ dozoru technicznego, stwierdzającego sprawność urządzenia technicznego. Przeprowadzając wówczas takie badanie ma obowiązek zamieścić w rejestrze informacje o dopuszczeniu urządzenia technicznego do eksploatacji, podając numer i datę wystawienia protokołu oraz decyzji dopuszczającej urządzenie do eksploatacji wydanej przez właściwy organ dozoru technicznego. Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd stwierdza, iż organy właściwie oceniły złożone przez skarżącego 2 grudnia 2015 r. zeznania. W toku przesłuchania skarżący wyraźnie oświadczył, że pod względem spełniania warunków technicznych przez pojazd badanie prowadził w oparciu o przedstawiony protokół z badania dozorowego TDT. Nie pamiętał czy kierowca miał dowieźć decyzję TDT. Na podstawie przedstawionego przez kierowcę protokołu z badania dozorowego, stwierdził, że pojazd może przejść pozytywnie procedurę okresowego badania technicznego, bo wpisy wskazywały na ważność takiego dokumentu do maja 2016 r. Co istotne, zeznał także, że w dniu okresowego badania technicznego naczepa powinna posiadać ważny dokument poświadczający sprawność urządzenia technicznego podlegającego TDT (protokół z badania dozorowego i decyzję TDT). Zeznał także, że nie pamięta czy kierowca miał dowieźć decyzję TDI. Ponadto datę ważności dokumentu dozorowego ustalił na podstawie samego protokołu dozorowego z [...] czerwca 2012 r. Zgodzić należy się z ustaleniami Kolegium, że działania M. L. były świadome, ponieważ wiedział on o obowiązku przedstawienia przed badaniem takich dokumentów, zatem pomimo nieczytelnego protokołu i braku decyzji dozorowej, dopuścił pojazd do badania okresowego i wydał zaświadczenie o pozytywnym przebiegu badania. Zauważyć należy, iż na etapie składania skargi skarżący modyfikuje swoje zeznania podając, że pozytywne zaświadczenie o przeprowadzeniu badania technicznego wydał w oparciu o ww. protokół dozorowy oraz oświadczenie użytkownika pojazdu o ważności badań urządzenia technicznego podlegającemu dozorowi. Z uwagi na upływ czasu, nie jest w stanie stwierdzić, czy w trakcie oględzin dokumentów przedstawiono mu kserokopie protokołu z [...] czerwca 2012 r. czy oryginał tego dokumentu, a także czy zapoznał się z decyzją TDT podczas badania. Nie wyklucza, że taka decyzja mogła zostać mu przedstawiona po badaniu. W żadnym razie po oględzinach protokołu z [...] czerwca 2012 r. nie miał wątpliwości co do stanu technicznego urządzenia podlegającemu dozorowi. Przedstawione zeznania ewidentnie wskazują, że w czasie przeprowadzania okresowego badania technicznego naczepy diagnosta miał wiedzę i świadomość sprawdzenia, czy zainstalowane w pojeździe urządzenie techniczne posiada aktualne badania dozorowe. Zażądał od kierowcy, który przyjechał na badanie naczepy dokumentów potwierdzających ten fakt, a ten przedstawił mu protokół z badania dozorowego TDT. Jednocześnie skarżący nie dokonał wpisu o dozorze do zaświadczenia o wykonanym okresowym badaniu technicznym. Nie budzi wątpliwości Sądu fakt, iż przedstawiona organom przy wniosku inicjującym przedmiotowe postępowanie kserokopia protokołu z badania okresowego TDT nr TDT-[...] z [...] czerwca 2012 r. jest czytelna, natomiast przedstawiona przez diagnostę kserokopia tego dokumentu jest nieczytelna. Już tyko ta okoliczność nakładała na diagnostę – przez przeprowadzeniem badania technicznego wymóg uzyskania oryginału dokumentu, jego czytelnej kopii oraz decyzji TDT potwierdzającej sprawność urządzenia technicznego. Niewątpliwie braku tych dokumentów nie mogło zastąpić oświadczenie kierowcy o ważności badań urządzenia technicznego podlegającemu dozorowi. W świetle przedstawionych wyżej przepisów prawa bez przedstawienia decyzji TDT stwierdzającej sprawność urządzenia technicznego objętego dozorem, czy też oryginału protokołu dozorowego skarżący nie powinien był przeprowadzać badania technicznego pojazdu, wydawać pozytywnego zaświadczenia o jego przeprowadzeniu oraz dokonywać wpisu w dowodzie rejestracyjnym. Wskazać w tym miejscu należy, że to organ dozoru technicznego, a nie diagnosta decyduje, czy urządzenie – ze względu na swe parametry techniczne – podlega dozorowi TDT. Organy prawidłowo ustaliły, że pojazd będący przedmiotem badania technicznego podlegał dozorowi technicznemu i w konsekwencji konieczna była decyzja organu dozoru o dopuszczeniu pojazdu do użytkowania. Skoro zatem badany przez diagnostę pojazd podlegał pełnemu dozorowi technicznemu, to w takim wypadku diagnosta prowadzący badania techniczne mógł je przeprowadzić po przedstawieniu dokumentu wydanego przez właściwy organ dozoru technicznego, stwierdzającego sprawność urządzenia technicznego. Jednak co stwierdzono wyżej, w chwili badań pojazdu diagnosta takim dokumentem nie dysponował. W związku z powyższym Sąd uznał, że organy prawidłowo oceniły postępowanie skarżącego jako naruszające obowiązek wynikający z art. 81 ust. 12 p.r.d., a w konsekwencji prawidłowo zastosowały sankcję z art. 84 ust. 3 pkt 2 p.r.d. Wbrew zarzutom skargi – organy w ramach przeprowadzonego postępowania podjęły wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i na podstawie zebranego w wyczerpujący sposób materiału dowodowego dokonały prawidłowej jego oceny i wydały prawidłowe rozstrzygnięcia, zapewniając przed ich wydaniem prawo do czynnego udziału w postępowaniu. Zdaniem Sądu w sprawie nie doszło do naruszenia wskazywanych w skardze przepisów postępowania, a stan faktyczny sprawy został ustalony zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej. Zgormadzony w sprawie materiał dowodowy należy ocenić jako kompletny, wyjaśniający wszystkie okoliczności sprawy i mogący stanowić podstawę procedowania. Organy nie naruszyły także art. 107 § 3 k.p.a. wyczerpująco uzasadniając podjęte decyzje. W odniesieniu do zarzutów skargi, stwierdzić należy, że stanowią one nieudolną próbę podważenia prawidłowych ustaleń organów i polemikę z przeprowadzoną oceną prawną. Dopiero na etapie skargi, jej autor dokonuje wykładni swoich zeznań, chcąc wykazać, że do naruszenia przepisów ustawy doszło na skutek przeoczenia i ludzkiego błędu, a nie świadomego działania. Sąd w składzie orzekającym nie podziela argumentacji skarżącego, uznając tym samym, iż ustalenia organów są zasadne. Również w świetle zeznań skarżącego złożonych w postepowaniu administracyjnym nie można uznać, że działał w nieświadomości. Okoliczność, że pojazd poddany okresowemu badaniu był wykorzystywany przez użytkownika dla celów nie związanych z przeznaczeniem naczepy, jak twierdzi strona skarżąca nie umniejsza w żadnym razie działania skarżącego i nie może powodować braku jego odpowiedzialności. Słusznie wywodzi Kolegium, iż możliwość eksploatacji urządzenia technicznego jest uzależniona nie od rodzajów przewożonych czynników, ale od pozytywnego przejścia okresowych badań dozorowych. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi.