VIII SA/Wa 4/13
PostanowienieWSA w Warszawie2016-09-23
Skład orzekający: Monika Kramek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy adwokatowi ustanowionemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za zastępstwo prawne w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jeśli sprawa została wszczęta przed wejściem w życie nowego rozporządzenia w sprawie opłat za pomoc prawną z urzędu?Ratio decidendi
Adwokatowi ustanowionemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za zastępstwo prawne w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, nawet jeśli sprawa została wszczęta przed wejściem w życie nowego rozporządzenia w sprawie opłat za pomoc prawną z urzędu, pod warunkiem, że do czasu zakończenia postępowania w danej instancji stosuje się przepisy dotychczasowe. Wynagrodzenie to powinno być ustalone według stawek określonych w rozporządzeniu z dnia 28 września 2002 r., podwyższone o podatek VAT.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku adwokata P. W. o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. WSA w Warszawie wydał wyrok oddalający skargę, a następnie NSA oddalił skargę kasacyjną. Pełnomocnik z urzędu sporządził skargę kasacyjną i brał udział w rozprawie przed NSA.Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz adwokata P. W. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz udziału w rozprawie w wysokości [...] złotych, w tym opłatę [...] złotych i podatek VAT [...] złotych.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 23 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. W. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnie [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia nienależnie pobranego postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. W. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz udziału w rozprawie w wysokości [...] ([...]) złotych, w tym tytułem opłaty kwotę [...] ([...]) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę [...] ([...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2013 r., oddalił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. w przedmiocie świadczenia nienależnie pobranego. Następnie postanowieniem z dnia 8 października 2013 r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
W dniu 19 grudnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna od powyższego wyroku, sporządzona przez ustanowionego z urzędu pełnomocnika skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 706/14 oddalił skargę kasacyjną. Na przeprowadzonej rozprawie wyznaczony z urzędu pełnomocnik podtrzymał wnioski zawarte w skardze kasacyjnej, w tym o zasądzenie kosztów nieopłaconej w całości ani w części pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu określa stosowne rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości. W rozpoznawanej sprawie jest to rozporządzenie z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.). Stosownie bowiem do treści § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), które weszło w życie w dniu 1 stycznia 2016 r., do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a powołanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stosownie ponadto do § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu został ustanowiony po wyroku Sądu I instancji, sporządził skargę kasacyjną od tego wyroku oraz uczestniczył w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie wynagrodzenia według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a powołanego rozporządzenia (240 zł), podwyższonego o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania.
W świetle powyższego w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło