VIII SA/Wa 400/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia obowiązku podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 12 kwietnia 2013 r. (data nadania w placówce pocztowej) B. J. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] marca 2013 r. w przedmiocie ustalenia obowiązku podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu, która została jej doręczona w dniu 11 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd jest zobligowany odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zaskarżona decyzja zostało prawidłowo doręczona skarżącej w dniu 11 marca 2013 r. Zawierała ono prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, który upłynął z dniem 10 kwietnia 2013 r. W myśl art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Z akt sprawy wynika natomiast, że pismo stanowiące skargę złożone zostało w urzędzie pocztowym 12 kwietnia 2013 r. (zgodnie z datą stempla pocztowego na kopercie – k. 3 akt sądowych). W tej sytuacji należy przyjąć, że skarga została złożona z uchybieniem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.