VIII SA/Wa 404/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kot, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski /sprawozdawca/, Sędzia WSA Marek Wroczyński, Protokolant Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi A.Z. na decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji personalnej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] Dyrektor Generalny Służby Więziennej po rozparzeniu odwołania A.Z. od decyzji Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w W. z dnia [...] marca 2008 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji personalnej Dyrektora Aresztu Śledczego w R. w części dotyczącej zaliczenia do wysługi lat w Służbie Więziennej na dzień przyjęcia do służby okresu zasadniczej służby wojskowej w wymiarze 1 rok, 5 miesięcy i 9 dni oraz do okresu służby uprawniającej do nagrody jubileuszowej 3 lata, 4 miesiące i 25 dni oraz utrzymania w mocy decyzji personalnej nr [...] w pozostałej części – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Generalny Służby Więziennej w W. wskazał, iż obowiązujące przepisy nie dają podstaw do wydania decyzji administracyjnej w sprawie zaliczenia bądź odmowy zaliczenia funkcjonariuszowi Służby Więziennej okresów służby i pracy podlegających uwzględnieniu przy ustalaniu stażu służby uprawniającego do dodatku za wysługę lat lub prawa do nagrody jubileuszowej. Z uwagi na powyższe, w ocenie organu odwoławczego Dyrektor Aresztu Śledczego w R. dokonując w decyzji personalnej nr [...] zaliczenia do okresu wysługi lat w Służbie Więziennej okresu zasadniczej służby w Wojsku Polskim oraz innych okresów uprawniających do nagrody jubileuszowej, uczynił to bez podstawy prawnej, wobec czego w świetle przepisu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. stanowi to przesłankę do stwierdzenia jej nieważności. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi A.Z., który pismem z dnia 18 lipca 2008 r. (data wpływu do organu odwoławczego) wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] marca 2008 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Generalny Służby Więziennej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Pismem z dnia 26 listopada 2008 r. skarżący cofnął skargę na powyższą decyzję w związku z faktem wydania przez Dyrektora Generalnego Służby Więziennej w W. satysfakcjonującej go decyzji w przedmiocie zaliczenia do wysługi lat okresu nadterminowej zasadniczej służby wojskowej. Na rozprawie w dniu 3 grudnia 2008 r. skarżący podtrzymał swój wniosek o cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej powoływanej jako "u.p.p.s.a."), strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, nie wystąpiły przesłanki do uznania, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Należało zatem uznać, że strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt. 1 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.