VIII SA/Wa 405/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 10 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2018 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie płatności bezpośrednich postanawia : odrzucić zażalenie [...] sp. z o.o. z siedzibą w B. Postanowieniem z 7 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie płatności bezpośrednich, orzekł o odrzuceniu skargi. Pismem z 17 września 2018 r. (data złożenia bezpośrednio w biurze podawczym sądu) uczestnik postępowania [...] sp. z o.o. z siedzibą w B. wniósł zażalenie na powołane postanowienie. Pismami z 18 września 2018 r. Sąd wykonując zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 17 września 2018 r. wezwał uczestnika postępowania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł oraz uzupełnienia braków formalnych zażalenia (poprzez wykazanie umocowania do podpisania zażalenia) pouczając, że czynności tych należy dokonać w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwania niniejsze zostały doręczone uczestnikowi postępowania 1 października 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 98 akt sądowych). Po sprawdzeniu w rejestrze dochodów budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stwierdzono, że uczestnik postępowania nie uiścił wpisu od zażalenia. Nie dokonał także uzupełnienia braków formalnych zażalenia. W dniu 2 października 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), w terminie otwartym do uzupełnienia braków i uiszczenia wpisu, uczestnik postępowania złożył pismo zawierające jego oświadczenie o cofnięciu zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; zwana dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Nadto zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z regulacji art. 178 p.p.s.a. wynika, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jak wynika z przedstawionego wyżej stanu sprawy, uczestnik postępowania został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia oraz uzupełnienia jego braków formalnych, a termin do dokonania tych czynności upłynął 8 października 2018 r. Ponieważ uczestnik wpisu nie uiścił oraz nie uzupełnił braków formalnych zażalenia, zażalenie należało odrzucić. Jednocześnie Sąd stwierdza, że zgodnie z art. 197 § 2 w związku z art. 178a p.p.s.a. w przypadku cofnięcia zażalenia, sąd umarza postępowanie zażaleniowe. Ma to jednak odniesienie do sytuacji, gdy złożone zażalenie było skuteczne (pozbawione braków formalnych oraz opłacone, jeżeli zażalenie podlegało wpisowi). Zatem merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie zażalenia i umorzenie postępowania zażaleniowego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zażalenie zostało skutecznie wniesione. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, iż pismo nieopłacone nie wywołuje żadnych skutków. Oznacza to, że do czasu uzupełnienia tego braku sąd nie może rozpoznać żadnych innych wniosków strony, z pismem cofającym włącznie (por. post. NSA z 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87, publ. w OSP 1990, nr 4, poz. 207, J. Tarno, Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydanie 5, Warszawa 2012, str. 572). W przedmiotowej sprawie zażalenie obarczone jest brakami fiskalnymi i formalnymi uniemożliwiającymi nadanie mu dalszego biegu. Wobec powyższego niezależnie od złożonego oświadczenia o jego cofnięciu, zażalenie podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.