VIII SA/Wa 412/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprzeciwu "[...]" Sp. z o. o. z siedzibą w N. od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 lipca 2017 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2016 r. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu, "[...]" Sp. z o. o. z siedzibą w N. (dalej: "skarżąca" lub "Spółka") wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako "Sąd") o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (wpisu od skargi) w sprawie ze skargi na powołaną wyżej decyzję SKO w R. z [...] marca 2017 r. Uzasadniając wniosek wskazała, że obecnie nie generuje jakichkolwiek dochodów. Nie dokonuje sprzedaży - zakupu towarów handlowych z powodu braku środków finansowych oraz utratę koncesji na obrót paliwami ciekłymi. Nie zatrudnia aktualnie pracowników. Pomimo przekazania przez Prokuraturę Okręgową na przechowanie zabezpieczonych w trakcie postępowania karnego samochodów ciężarowych A. J., który jest Prezesem Zarządu i jedynym udziałowcem Spółki, samochody te nie mogą przyczyniać się do generowania przez Spółkę dochodów, gdyż po pięciu latach pozostawania w dyspozycji Prokuratury stan techniczny pojazdów jest bardzo zły, że uniemożliwia ich eksploatację. Spółka nie posiada też środków na doprowadzenie pojazdów do stanu nadającego się do użytku. Nie jest zatem w stanie pozyskać środków na opłaty związane z dopuszczeniem pojazdów do ruchu i uzyskania dochodów przy ich wykorzystaniu. Oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku nieruchomego i innych ruchomości, które mogłaby zbyć na pokrycie wpisu w niniejszym postępowaniu. Rachunek bankowy został zamknięty z uwagi na brak środków i zadłużenie z tytułu opłat za prowadzenie rachunku. Posiada natomiast zaległości wobec Urzędu Regulacji Energetyki, organów podatkowych w związku z toczącymi się postępowaniami egzekucyjnymi oraz Urzędu Miasta i Gminy K.. Starszy referendarz sądowy (dalej: "referendarz") postanowieniem z 5 lipca 2017r. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Uznał bowiem, że Spółka w szczególności nie wykazała, że została pozbawiona możliwości osiągania przychodów dzięki wykorzystaniu [...] samochodów ciężarowych. Nie wskazała nadto źródła finansowania bieżącej działalności. Skarżąca prawidłowo wniosła sprzeciw od postanowienia starszego referendarza sądowego. Postawiła zarzut naruszenia art. 246 § 2 pkt 1 ppsa poprzez jego niezastosowanie. Powtórzyła zasadnicze elementy dotychczasowej argumentacji sprowadzające się do twierdzenia o złej sytuacji finansowej, która uniemożliwia poniesienie kosztów niniejszego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 i art. 245 § 1 ppsa, właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 § 3 ppsa). Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ppsa osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Ciężar dowodu spoczywa przy tym na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wobec tego, iż skarżąca Spółka wniosła o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi, wniosła o prawo pomocy w zakresie częściowym i oceny zasadności powyższego wniosku należy dokonywać na gruncie art.246 § 2 pkt 2 ppsa, a nie art. 246 § 2 pkt 1 ppsa, jak wskazuje Spółka. Zdaniem Sądu, nie zostały spełnione przesłanki uzasadniające przyznanie Spółce prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Spółka nie wykazała, że wystąpiły okoliczności faktyczne i prawne uzasadniające zmianę stanowiska referendarza zawartego w zaskarżonym postanowieniu. Także na etapie sprzeciwu nie przedstawiła żadnych nowych dowodów na poparcie podniesionej uprzednio we wniosku argumentacji, w tym nie wskazała źródeł finansowania bieżącej działalności. Z dołączonego do akt sprawy odpisu aktualnego z rejestru przedsiębiorców (KRS) według stanu na dzień [...] kwietnia 2017 r. nie wynika, aby Spółka została rozwiązana lub też postawiona w stan likwidacji czy upadłości, albo że zawiesiła prowadzenie działalności gospodarczej. Tym samym twierdzenia, że z powodu braku majątku i trudności finansowych nie jest w stanie ponieść kosztów niniejszego postępowania sądowego nie zostały w jakikolwiek sposób potwierdzone. W tej sytuacji Sąd uznał, że Spółka nie przedstawiła miarodajnych dowodów uniemożliwiających uwzględnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Nie dopełniła w sposób należyty ciążącego na niej obowiązku rzetelnego i wyczerpującego zaprezentowania swojej sytuacji finansowej. Dlatego zaskarżone postanowienie referendarza odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 i art. 260 § 1 ppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.