VIII SA/Wa 415/09

WyrokWSA w Warszawie2009-11-04

Skład orzekający: Iwona Owsińska-Gwiazda, Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz, Włodzimierz Kowalczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej jest uprawniony do oceny dopuszczalności skargi wniesionej do sądu administracyjnego, czy też ocena ta należy wyłącznie do sądu?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej, za pośrednictwem którego wniesiono skargę do sądu administracyjnego, nie jest uprawniony do oceny jej dopuszczalności, legitymacji skarżącego czy spełnienia warunków formalnych. Obowiązkiem organu jest jedynie przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę sądowi. Ocena formalna i merytoryczna skargi leży wyłącznie w gestii sądu.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi E.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R., które stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Wcześniej Prezydent Miasta R. wydał decyzję przyznającą zaliczkę alimentacyjną, która następnie została utrzymana w mocy przez SKO w R. po odwołaniu E.S. E.S. wniosła pismo zatytułowane "odwołanie" do WSA w Warszawie, które SKO potraktowało jako odwołanie od decyzji pierwszoinstancyjnej i błędnie uznało za niedopuszczalne, ponieważ zostało wniesione po wydaniu decyzji przez SKO.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] kwietnia 2009 r. i stwierdził, że postanowienie to nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz, Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Protokolant Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2009 r. sprawy ze skargi M. S., J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania 1) uchyla zaskarżone postanowienie; 2) stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Decyzją z dnia [...] listopada 2008r. Prezydent Miasta R. działając na podstawie art.1, art. 2, art. 7. art. 8 ust. 1, art. 9a, art. 10, art. 18 ust. 2 ustawy z dnia o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. z 2005r. Nr 86, poz. 732 ze zm., zwana dalej ustawą o zaliczce alimentacyjnej), art. 45 ustawy z dnia 7 września 2007r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2007r. Nr 192, poz. 1378) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwana dalej kpa, orzekł o uchyleniu w całości decyzji Prezydenta Miasta R. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008r. i przyznał E.S. zaliczkę alimentacyjną na M.S. i J.S. na okres od [...] września 2007 do [...] czerwca 2008 w kwocie [...] złotych miesięcznie oraz na okres od [...] lipca 2008r. do [...] września 2008r. w kwocie [...] złotych miesięcznie. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż postawę takiego rozstrzygnięcia stanowi ustalenie, że w okresie od [...] maja 2008 do [...] maja 2009r. córka skarżącej M.S. uzyskiwała stypendium z tytułu stażu w kwocie [...] złotych netto miesięcznie. W wyniku ponownego przeliczenia dochodu ustalono, że miesięczny dochód na osobę w rodzinie skarżącej wyniósł [...] złotych. Organ I instancji powołując treść przepisu art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o zaliczce alimentacyjnej wywiódł, iż zaliczka przysługuje do wysokości świadczenia alimentacyjnego, nie więcej jednak niż: w przypadku gdy w rodzinie jest jedna lub dwie osoby uprawnione do zaliczki – 170,00 złotych dla osoby uprawnionej. Prawo do pobierania zaliczki alimentacyjnej w zwiększonej kwocie przysługiwało, gdy dochód rodziny nie przekraczał kwoty [...] złotych na osobę. Decyzją z dnia [...] stycznia 2009r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. biorąc za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania E.S., utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie. Powołał przy tym ustalenia faktyczne dokonane przez Prezydenta Miasta R. Z ustaleń tych wynika, że w okresie od [...] maja 2008r. córka skarżącej M.S. rozpoczęła staż i z tego tytułu osiągała dochód, wartość tego dochodu ma wpływ na wysokość przyznanej i wypłacanej na podstawie decyzji z dnia [...] sierpnia 2008r. zaliczki alimentacyjnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R., podtrzymało przedstawioną w decyzji organu I instancji argumentację prawną. Powołując treść art. 7 ust. 1 i 2 oraz 8 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o zaliczce alimentacyjnej wskazało, iż wobec ujawnienia nowego źródła dochodu w rodzinie skarżącej zasadnym było ponowne ustalenie dochodu na osobę w rodzinie. Ustalenie, iż dochód ten zwiększył się z kwoty [...] złotych do kwoty [...] złotych miesięcznie skutkowało zmniejszeniem kwoty zaliczki alimentacyjnej. W konkluzji organ odwoławczy stwierdził, iż brak jest podstaw do zmiany wydanej przez Prezydenta Miasta R. decyzji. W dniu [...] lutego 2009r. (data nadania w urzędzie pocztowym) E.S. wniosła skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo z [...].02.2009 r. zatytułowane "odwołanie" dotyczące wydanych decyzji. Podniosła, iż odwołanie dotyczy uchylenia decyzji MGOPS której numer wskazała nadto, iż odwołuje się od decyzji wydanej przez SKO w R. W kolejnym piśmie, z [...].03.2009 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie SKO do wypowiedzenia się, czy pismo z dnia [...].02.2009 r. potraktować należy jako odwołanie od decyzji pierwszoinstancyjnej skarżąca podniosła, że nie zgadza się z decyzją zmniejszająca wysokość świadczenia z [...] zł na [...] zł. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. na podstawie art. 134 kpa stwierdziło niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu organ stwierdził, że odwołanie wniesiono od decyzji z dnia[ [...].08.2009 r. a więc po dacie rozpoznania przez Kolegium wcześniej złożonego odwołania i wydania w tej sprawie decyzji ostatecznej z [...] stycznia 2009 roku. Pismem z dnia [...] maja 2009r. E.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wydane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. postanowienie. W skardze podniosła, iż nie zgadza się z postanowieniem Kolegium, uważa że skoro kierowała swoje odwołanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego to powinno zostać ono rozpatrzone. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując zaprezentowaną wcześniej argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. W rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. po wniesieniu przez stronę skarżącą w dniu [...] lutego 2009r. "odwołania" dotyczącego wydanych przez organ I i II instancji decyzji wydał w dniu [...] kwietnia 2009r. postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania. W ocenie Sądu takie działanie organu jest niedopuszczalne. W sytuacji wniesienia przez E.S. skargi zatytułowanej "odwołanie" adresowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, organ nie miał podstaw prawnych do wydawania jakichkolwiek rozstrzygnięć. Zgodnie z dyspozycją art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, za pośrednictwem którego wniesiona została skarga, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Z treści tego przepisu wyraźnie wynika obowiązek organu do przekazania wniesionej skargi do rozpoznania przez sąd administracyjny. Nie ma w tym przypadku znaczenia, czy skarga jest dopuszczalna, czy też nie i czy okaże się zasadną, czy też bezpodstawną, wymieniony organ nie jest bowiem uprawniony do podjęcia czynności sprawdzających dopuszczalność skargi, legitymację skarżącego czy też spełnienie przez skargę warunków formalnych. Ocena formalna i merytoryczna złożonego środka zaskarżenia leży wyłącznie w gestii sądu. Organ administracji publicznej nie jest władny do oceny wniesionej skargi. Na marginesie zauważyć należy, iż do przedmiotowego pisma z [...].02.2009 r. dołączone były dwa pełnomocnictwa z tej samej daty, które upoważniają E.S. do reprezentowania córek M.S. i J.S. w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym, co w sposób nie budzący wątpliwości świadczy o intencjach skarżącej. W tym stanie sprawy Sąd uznał, iż wydane przez organ odwoławczy postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania wydane zostało z naruszeniem prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik postępowania, spełnione zostały więc przesłanki do wyeliminowania go z obrotu prawnego. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a. orzekł jak w pkt I wyroku. Na podstawie art. 152 p.p.s.a Sąd stwierdził, iż zaskarżone postanowienie decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło