VIII SA/Wa 419/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia opłaty legalizacyjnej postanawia: zawiesić postępowanie J.W. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008 r. w przedmiocie nałożenia opłaty legalizacyjnej za wybudowanie bez pozwolenia na budowę zbiornika wodnego na działce nr [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w uzasadnieniu swojego postanowienia wyjaśnił, że wysokość opłaty legalizacyjnej dla samowoli budowlanej oblicza się na podstawie art. 59 f ust. 1 ustawy z dnia z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm. powoływanej dalej jako ustawa Prawo budowlane) w związku z art. 49 ust. 2 tej ustawy, tj. według stawki opłaty podlegającej pięćdziesięciokrotnemu podwyższeniu. Organ odwoławczy stwierdził, że kara została w sposób prawidłowy naliczona przez organ I instancji. Postanowieniem z dnia 18 września 2007 r. (sygn. akt II OSK 568/06) Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu m.in. następujące pytanie prawne: "1. czy art. 59 f ust. 1 ustawy Prawo budowlane ustalający podstawę naliczenia wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. 2. czy art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59 f ust. 1 Prawa budowlanego, jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postępowanie wszczęte na skutek zadanego przez Naczelny Sąd Administracyjny powyżej opisanego pytania prawnego, jest nadal w toku. Z uwagi na fakt, że podstawą obliczenia opłaty legalizacyjnej jest odpowiednie stosowanie przepisu art. 59 f ust. 1 ustawy Prawo budowlane, rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od treści orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Tym samym orzeczenie Trybunału stanowi zagadnienie wstępne w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy, postępowanie sądowoadministracyjne należało zawiesić z urzędu do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na zadane pytanie prawne. Wobec powyższego, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.